зи нақши кӣна чу покаст лавҳи синаи мо

ز نقش کینه چو پاک است لوح سینه ما

Ба дӯстӣ ки ту ҳам дил башу зи кӣнаи мо

به دوستی که تو هم دل بشو ز کینه ما

зи хираи чашмии худ сӯхтам ки ёри имрӯз

ز خیره‌چشمی خود سوختم که یار امروز

Ҳануз дар Ироқаст аз нигоҳи дайнаи мо

هنوز در عراق است از نگاه دینه ما

зи иштиёқи хаданги ту баъди мурдани ҳам

ز اشتیاق خدنگ تو بعد مردن هم

Шавад нишонаи тири устихони синаи мо

شود نشانه تیر استخوان سینه ما

Бало буд дили осӯдаи дард ишқ куҷост

بلا بود دل آسوده درد عشق کجاست

Ки санг тоза кунад аҳди обгинаи мо

که سنگ تازه کند عهد آبگینه ما

Умеди хуши дилӣ аз мо мҷўӣ эй ҳамдам

امید خوش‌دلی از ما مجوی ای همدم

Ки ишқ дода ба тӯфони ғами сафинаи мо

که عشق داده به طوفان غم سفینه ما

Тавонгарем зи асбоби ғами чунон қудсӣ

توانگریم ز اسباب غم چنان قدسی

Ки рӯзгор буд муфлис аз қаринаи мо

که روزگار بود مفلس از قرینه ما