То офати ғами лозимаи табъ шароб аст

تا آفت غم لازمه طبع شراب است

Май буии хушу соғари мо чашм хароб аст

می بوی خوش و ساغر ما چشم خراب است

Чун ншкндми дил , ки зи пӯшидани рӯят

چون نشکندم دل، که ز پوشیدن رویت

Онро ки шикастӣ нарасад , тараф ниқоб аст

آن را که شکستی نرسد، طرف نقاب است

Куфраст тиҳии косагӣ бода прессатон

کفرست تهی‌کاسگی باده‌پرستان

Холӣ чу шуд аз май қадаҳам , дидаи пар об аст

خالی چو شد از می قدحم، دیده پر آب است

Мурғӣ ки баради номаи ман , сӯрати ҳолаш

مرغی که برد نامه من ، صورت حالش

Нақшии сет ки бар панҷаи пурхӯн уқоб аст

نقشی‌ست که بر پنجه پرخون عقاب است

Асбоби тамошои ҷамол ту нагунҷад

اسباب تماشای جمال تو نگنجد

Дар хонаи чашмӣ ки ба андоза хоб аст

در خانه چشمی که به اندازه خواب است

Дар баҳри ғамати гашти фанои ҳарки нафас зад

در بحر غمت گشت فنا هرکه نفس زد

Ин шеваи дарин варта на махсӯс ҳубоб аст

این شیوه درین ورطه نه مخصوص حباب‌ است

Қосид чу баради номи ту сӯзади дили мо ро

قاصد چو برد نام تو سوزد دل ما را

Парвонаи мо аз хабари шамъ , кабоб аст

پروانه ما از خبر شمع، کباب است

Нагирифт ватан дар дили қудсии ғами дунё

نگرفت وطن در دل قدسی غم دنیا

Ин хона нашуд ҷғдншин , гарчи хароб аст

این خانه نشد جغدنشین، گرچه خراب است