Ҷузи висол ӯ дилами ҳаргиз таманное надошт
جز وصال او دلم هرگز تمنایی نداشت
Ғайри савдояши дили шӯрида савдое надошт
غیر سودایش دل شوریده سودایی نداشت
Умрҳо шуд соғари наргис чу ҷоми мо тиҳии сет
عمرها شد ساغر نرگس چو جام ما تهیست
Маҷлиси орои чамани ҳам дард миное надошт
مجلسآرای چمن هم دُرد مینایی نداشت
Оқибати Юсуфи матоъи ҳасан , сӯии Мисри барад
عاقبت یوسف متاع حسن، سوی مصر برد
Муштарии гӯйӣ ба канъони чашм бенаӣ надошт
مشتری گویی به کنعان چشم بینایی نداشت
Дар ҷабинаш аз чаҳ рӯи имрӯз нур дигараст ?
در جبینش از چه رو امروز نور دیگرست؟
Офтоби имрӯз агар рух бар каф пое надошт
آفتاب امروز اگر رخ بر کف پایی نداشت
Дард нагузорам ба ҷоми лолагар бар лаби нуҳум
دُرد نگذارم به جام لاله گر بر لب نهم
Ҳаргизи ин майхона чун ман бода паймое надошт
هرگز این میخانه چون من بادهپیمایی نداشت