Маро чу лолаи зи бахти сияҳ раҳоӣ нест

مرا چو لاله ز بخت سیه رهایی نیست

Шаби маро ба дами субҳ ошноӣ нест

شب مرا به دم صبح آشنایی نیست

Чу нақши зулфи ту бандам чаро наризам ашк

چو نقش زلف تو بندم چرا نریزم اشک

Ки мерасад шаб ва дар хона равшаноӣ нест

که می‌رسد شب و در خانه روشنایی نیست

зи ман барои чаҳ ранҷидаи боз бар сари ҳеҷ

ز من برای چه رنجیده باز بر سر هیچ

Баҳонаи ҷӯии марогар сар ҷудоӣ нест

بهانه‌جوی مرا گر سر جدایی نیست

зи хӯн дида машав домани марои зоҳид

ز خون دیده مشو دامن مرا زاهد

Ки қайди ишқ батон қайд порсое нест

که قید عشق بتان قید پارسایی نیست

Бақои каманд ту дорад азони ҳасади барадам

بقا کمند تو دارد ازآن حسد بردم

Бар он асир ки дар толеъаш раҳоӣ нест

بر آن اسیر که در طالعش رهایی نیست

Раҳи гузори ҳавас бастаанд бар чаманам

ره گذار هوس بسته‌اند بر چمنم

Гули баҳори марои ранг бевафое нест

گل بهار مرا رنگ بی‌وفایی نیست

Дарин диёр надидем ҷузи дили қудсӣ

درین دیار ندیدیم جز دل قدسی

Шикастае ки ниёзаш ба мумиёе нест

شکسته‌ای که نیازش به مومیایی نیست