Надорад даҳр , ҷои дили фурӯгир

ندارد دهر، جای دل فروگیر

Ба аз боғи ҷаҳони орои Кашмӣр

به از باغ جهان‌آرای کشمیر

Дарин гулшан ба кас нанамуд гули рӯ

درین گلشن به کس ننمود گل رو

Нашуд то ғунчааш тъўизи бозу

نشد تا غنچه‌اش تعویذ بازو

Надорад дили ҷудо аз сунбулаши тоб

ندارد دل جدا از سنبلش تاب

Ки як ҷои хӯрда бо зулф батон об

که یک جا خورده با زلف بتان آب

Гулаши парвардаи абри каромат

گلش پرورده ابر کرامت

Закоти қомати сурӯш , қиёмат

زکات قامت سروش، قیامت

Ба сарви ин чаман зад даст , тӯбо

به سرو این چمن زد دست، طوبی

Ки дар олам смр гардад ба хӯбӣ

که در عالم سمر گردد به خوبی

Дили сурӯши з озодӣ нашуд риш

دل سروش ز آزادی نشد ریش

Гирифтораст пеши ҷилваи хеш

گرفتارست پیش جلوه خویش

Ба ҳам саркардаи гулҳо ишқи бозӣ

به هم سرکرده گل‌ها عشق‌بازی

Ба булбул дода хат бе ниёзӣ

به بلبل داده خط بی‌نیازی

з фирдавсаст хуррамтар , ниҳодаш

ز فردوس است خرم‌تر، نهادش

зи оби Хизри равшантар , саводаш

ز آب خضر روشن‌تر، سوادش