Кунад товуси киштӣ бар ҳумои ноз

کند طاووس کشتی بر هما ناز

Ки ҷо дар зер чатраш карда шаҳбоз

که جا در زیر چترش کرده شهباز

Чу табъаши моил хушкӣ шуд аз об

چو طبعش مایل خشکی شد از آب

Фурӯ шуд аз ?илами дарё ба гирдоб

فرو شد از الم دریا به گرداب

Сабо рафту гулистонро хабар кард

صبا رفت و گلستان را خبر کرد

Ки инак навбаҳории тоза сар кард

که اینک نوبهاری تازه سر کرد

зи шавқи он баҳори бӯстони дӯст

ز شوق آن بهار بوستان‌دوست

Чаман чун ғунча берун омад аз пӯст

چمن چون غنچه بیرون آمد از پوست

зи шукри мақдами хоқони аъзам

ز شکر مقدم خاقان اعظم

Лаб ҷадвал намеомад фароҳам

لب جدول نمی‌آمد فراهم

Ба якбори ончунон гулҳо шукуфтанад

به یکبار آنچنان گل‌ها شکفتند

Ки гӯйии боғро аз ғунчаи рафтанд

که گویی باغ را از غنچه رفتند

Гул аз шабнам ба рӯй ғунча зад об

گل از شبنم به روی غنچه زد آب

Ки давлат мерасад бархез аз хоб

که دولت می‌رسد برخیز از خواب

Даромад подшоҳи ҳафт кишвар

درآمد پادشاه هفت کشور

Ба гулшан , чун баҳори тоза ва тар

به گلشن، چون بهار تازه و تر

Нагирад ғунча чун лабро ба афсӯс ?

نگیرد غنچه چون لب را به افسوس؟

Ки чашми наргис аввал кард побӯс

که چشم نرگس اول کرد پابوس

Парешон чун нагардад табъи шамшод ?

پریشان چون نگردد طبع شمشاد؟

Ки аввал , бандаи гашташи сарви озод

که اول، بنده گشتش سرو آزاد

Ба хоки поят эй хоқони Акбар

به خاک پایت ای خاقان اکبر

Ки Кашмӣр аз ту шуд Кашмӣри дигар

که کشمیر از تو شد کشمیر دیگر

Вагарна , пеш аз ин бӯда сети ин шаҳр

وگرنه، پیش از این بوده‌ست این شهر

Набардии ӣнқадарҳо чашми азуи баҳр

نبردی اینقدرها چشم ازو بهر

зи Ямани мақдамат бахташ баландаст

ز یمن مقدمت بختش بلندست

Вагарнаи қадари мушт сабза чандаст ?

وگرنه قدر مشت سبزه چندست؟

Маро ҳиндаст аз Кашмӣри мақсӯд

مرا هندست از کشمیر مقصود

Чароғи лоларо равған буд дӯд

چراغ لاله را روغن بود دود

Ниҳоли қудс дар Кашмӣр кам нест

نهال قدس در کشمیر کم نیست

Биҳиштаст ин , гулистон Ирам нест

بهشت است این، گلستان ارم نیست

Дарин гулзор , роҳ таъна бозаст

درین گلزار، راه طعنه بازست

Забони сӯсанаш бар гул дарозаст

زبان سوسنش بر گل درازست

зи шабнам гӯ манеҳ гули пунба дар гӯш

ز شبنم گو منه گل پنبه در گوش

Ки ҳайрати булбулонро карда хомӯш

که حیرت بلبلان را کرده خاموش

Буд дар пардаи ӣнҷои савти булбул

بود در پرده اینجا صوت بلبل

Ки аз афғон наранҷад хотири гул

که از افغان نرنجد خاطر گل

Кунад наргиси парастии чашми оҳӯ

کند نرگس‌پرستی چشم آهو

Гудозади баҳри сунбул , ёр , гесу

گدازد بهر سنبل، یار، گیسو

Сиррӣ дорад ба сабзии кӯҳи морон

سری دارد به سبزی کوه ماران

Ки бошад сабз , ранги зҳрхўорон

که باشد سبز، رنگ زهرخواران

Ба ҳар сӯ май баради гул дар чамани бод

به هر سو می‌برد گل در چمن باد

Чаҳ шудгар гул ба чашм наргис афтод

چه شد گر گل به چشم نرگس افتاد

Биҳишт аз шавқ Кашмӣраст бе тоб

بهشت از شوق کشمیرست بی تاب

Ирами чашм аз тамошояш диҳад об

ارم چشم از تماشایش دهد آب

Ба бозӣ гарм шуд бо ҳизумаши авд

به بازی گرم شد با هیزمش عود

зи бозии сохтан бар сар задаш дӯд

ز بازی ساختن بر سر زدش دود

Дарин бустон тароват пойдораст

درین بستان طراوت پایدارست

Тзрўи сарви ин гулшан , баҳораст

تذرو سرو این گلشن، بهارست

Надонам кард толобаш чаҳ найранг

ندانم کرد تالابش چه نیرنگ

Ки ҳаст ойӣнааш ғаммоз дар санг

که هست آیینه‌اش غمّاز در سنگ

зи баси ҳасани азали рафта ба кораш

ز بس حسن ازل رفته به کارش

Намонда баҳри хубони диёраш

نمانده بهر خوبان دیارش

Наруста гули чунон дар ханда афтод

نرسته گل چنان در خنده افتاد

Ки шохи гул чу не омад ба фарёд

که شاخ گل چو نی آمد به فریاد

зи акси сабза , перонаши рдопўш

ز عکس سبزه، پیرانش رداپوش

Ҷавонон дар зумуррад , гӯш то гӯш

جوانان در زمرد، گوش تا گوش

Магари зин хок хоҳад заъфарон раст ?

مگر زین خاک خواهد زعفران رست؟

Ки гул аз ханда бисёр шуд суст

که گل از خنده بسیار شد سست

Парешонаст азон гесуии сурӯш

پریشان است ازان گیسوی سروش

Ки бошад шона аз боли тзрўш

که باشد شانه از بال تذروش

зи бас май кӯфти паҳлуяши зи шамшод

ز بس می‌کوفت پهلویش ز شمشاد

з гулшан рафт берун , сарви озод

ز گلشن رفت بیرون، سرو آزاد

Науфтад бар замин , ҳарфи таманно

نیفتد بر زمین، حرف تمنا

Ба ошиқи муждаи бод аз сабзаи ӣнҷо

به عاشق مژده باد از سبزه اینجا

Сабо мураккаб дуанд дар фазояш

صبا مرکب دواند در فضایش

Рутӯбати ишқи варзад бо ҳавояш

رطوبت عشق ورزد با هوایش

Ба ранги буии гул , мурғи шбоҳнг

به رنگ بوی گل، مرغ شباهنگ

Гули шаби буиро нагузорад аз чанг

گل شب‌بوی را نگذارد از چنگ

Гушӯдаи ғунча чун булбули пару бол

گشوده غنچه چون بلبل پر و بال

Сабои афтону хезонаши зи дунбол

صبا افتان و خیزانش ز دنبال

Макун гӯи ғунчаи нақди гули шумора

مکن گو غنچه نقد گل شماره

Зари мардум , намояди кӣсаи пора

زر مردم، نماید کیسه پاره

Шунидӣ то садои хандаи гул

شنیدی تا صدای خنده گل

Дамидӣ нола аз минқори булбул

دمیدی ناله از منقار بلبل