Чу омад сӯии боғи осифи обод
چو آمد سوی باغ آصفآباد
Сулаймони малики худро рӯнамо дод
سلیمان ملک خود را رونما داد
Ба обаш , оби замзам чун ситезад ?
به آبش، آب زمزم چون ستیزد؟
Ки ин аз чашма , он аз чоҳи хезад
که این از چشمه، آن از چاه خیزد
Қарин май гашт бо ин чашма , замзам
قرین میگشت با این چشمه، زمزم
Агар май буд дар Кашмӣр , он ҳам
اگر میبود در کشمیر، آن هم
намебошад гуворотар азин об
نمیباشد گواراتر ازین آب
Навиштаи Хизр , сад маҳзари дарин боб
نوشته خضر، صد محضر درین باب
Ба софӣ , софтар аз моҳ бе меғ
به صافی، صافتر از ماه بیمیغ
Гарави барда ба сардӣ аз дами теғ
گرو برده به سردی از دم تیغ
Ба дили файз равонӣ ме чашонд
به دل فیض روانی میچشاند
Ки дар софӣ ба шеър соф монад
که در صافی به شعر صاف ماند
Занад чун чашмаи ҷӯш аз сардии об
زند چون چشمه جوش از سردی آب
Намонад бар фалаки хуршедро тоб
نماند بر فلک خورشید را تاب
з ошомидан ин рашки кавсар
ز آشامیدن این رشک کوثر
Буд ҳар гом , хзрободи дигар
بود هر گام، خضرآباد دیگر
зи машриқ то ба мағрибгар шитобӣ
ز مشرق تا به مغرب گر شتابی
Чунин сарчашмае , дигар наёбӣ
چنین سرچشمهای، دیگر نیابی
Буд сарчашмаи таснӣму кавсар
بود سرچشمه تسنیم و کوثر
зи файзи боғи ризвони тоза ва тар
ز فیض باغ رضوان تازه و تر
Ҳамин обаст оби зиндагонӣ
همین آب است آب زندگانی
Бирав аз Хизр бишинав гар ндонӣ
برو از خضر بشنو گر ندانی
Дарин чашмаи намояди акси зангӣ
درین چشمه نماید عکس زنگی
Чу дар ойӣнаҳо акси фарангӣ
چو در آیینهها عکس فرنگی
Буд бар хоки ҳайфи ин рашки замзам
بود بر خاک حیف این رشک زمزم
Ба рӯй сабза май зайд чу шабнам
به روی سبزه میزید چو شبنم
Шабами равшан буд зини чашмаи об
شبم روشن بود زین چشمه آب
Ба бар гӯи тирагиро гирди маҳтоб
به بر گو تیرگی را گرد مهتاب
зи шавқаши чашмасор кӯҳи алванд
ز شوقش چشمهسار کوه الوند
Расонади ашки ҳасрат то дамованд
رساند اشک حسرت تا دماوند
зи шармаши оби ҳайвонро ҷабин тар
ز شرمش آب حیوان را جبین تر
Диҳад боҷи гўороииш , кавсар
دهد باج گواراییش، کوثر
Буд барандатар аз оби шамшер
بود برّندهتر از آب شمشیر
Махӯр ин об то аз нони шӯии сайр
مخور این آب تا از نان شوی سیر
Набошад ҳеҷ кас бе баҳраи зини об
نباشد هیچکس بیبهره زین آب
Биёи гӯи слсбил ва файз дарёб
بیا گو سلسبیل و فیض دریاب
Буд барандагии сари хайли фавҷаш
بود برّندگی سر خیل فوجش
Бар ин бурҳони қотеъи теғи мавҷаш
بر این برهان قاطع تیغ موجش