Марои ин нағмаи молади дам ба дами гӯш
مرا این نغمه مالد دم به دم گوش
Ки булбул дар чаман айбаст хомӯш
که بلبل در چمن عیب است خاموش
зи лаб меҳр хамӯшӣ зуд баргир
ز لب مهر خموشی زود برگیر
Забонро дар пас дандон макун пер
زبان را در پس دندان مکن پیر
Чаҳ хомӯшӣ , чаманро гӯш кар нест
چه خاموشی، چمن را گوش کر نیست
Фиғони андалебон беасар нест
فغان عندلیبان بیاثر نیست
Муҳӣти ҷисмро нутқаст гавҳар
محیط جسم را نطق است گوهر
Забон бесухан , баррагии сет бе бар
زبان بی سخن، برگیست بی بر
зи дарёии сухан , аз як садаф дар
ز دریای سخن، از یک صدف در
Ҷаҳониро тавон кард аз гуҳари пар
جهانی را توان کرد از گهر پر
Сухан рӯҳасту пайкари ҷавҳари ҷон
سخن روح است و پیکر جوهر جان
Суханро ҳаст миннат бар сари ҷон
سخن را هست منت بر سر جان
Касеро бар сухани ангушт рад нест
کسی را بر سخن انگشت رد نیست
Сухан аз малик ҷонаст , аз ҷасад нест
سخن از ملک جان است، از جسد نیست
Сухан созад ҷавони чархи куҳан ро
سخن سازد جوان چرخ کهن را
Чаҳ миннатҳост бар гардуни сухан ро
چه منتهاست بر گردون سخن را
Сухани мансӯх будигар дар айём
سخن منسوخ بودی گر در ایام
Набардии ҳеҷ касро , ҳеҷ каси ном
نبردی هیچکس را، هیچکس نام
Суханрогар қазо аз арса рафтӣ
سخن را گر قضا از عرصه رُفتی
Ба олам , кас чаҳ гуфтӣ ё шнФтӣ
به عالم، کس چه گفتی یا شنفتی
Забонӣ каз сухан бекор бошад
زبانی کز سخن بیکار باشد
Забони сӯрат девор бошад
زبان صورت دیوار باشد
Сухани асли вуҷӯд коинот аст
سخن اصل وجود کاینات است
Сухани перояи зот ва сифот аст
سخن پیرایه ذات و صفات است
зи баси табъам ба фикр гулшан афтод
ز بس طبعم به فکر گلشن افتاد
Сухан бо ғунча дар як перҳани зод
سخن با غنچه در یک پیرهن زاد
Ҳадиси гули чунон афсона ам шуд
حدیث گل چنان افسانهام شد
Ки булбул омад ва парвона ам шуд
که بلبل آمد و پروانهام شد
Ба қамарӣ гуфтам аз сарви он қадри ман
به قمری گفتم از سرو آنقدر من
Ки тавқ аз миннатами судаш ба гардан
که طوق از منتم سودش به گردن
Сногстр набошам чун чаманро ?
ثناگستر نباشم چون چمن را؟
Кунад ҳарфи чаман , рангини сухан ро
کند حرف چمن، رنگین سخن را
Забонами ҳарфи гул чун кард оғоз
زبانم حرف گل چون کرد آغاز
Ба ҷои гӯш , гулро шуд даҳани боз
به جای گوش، گل را شد دهن باز
Ҳикоят он қадр гуфтам зи бустон
حکایت آنقدر گفتم ز بستان
Ки аъзоем шуд аҷзои гулистон
که اعضایم شد اجزای گلستان
Ба боғи фикри азин гулшани стоиӣ
به باغ فکر ازین گلشن ستایی
Кафӣ дорам зи гул чидани ҳиное
کفی دارم ز گل چیدن حنایی