Кафи қудрати пас аз мақсӯди эҷод

کف قدرت پس از مقصود ایجاد

Ҷаҳонро зинат аз шоҳ ҷаҳон дод

جهان را زینت از شاه جهان داد

Ба тасхири фалак , шабдиз чун ронад

به تسخیر فلک، شبدیز چون راند

Малики соҳибқирони сонӣ аш хонд

ملک صاحبقران ثانی‌اش خواند

Ба зери сояаш соҳиби кулоҳон

به زیر سایه‌اش صاحب‌کلاهان

Ҷанобаши қиблаи гоҳу подшоҳон

جنابش قبله‌گاه و پادشاهان

Ниҳоли ақл аз теғаши барӯманд

نهال عقل از تیغش برومند

Ба рӯйиши дайну давлат дар шикарханд

به رویش دین و دولت در شکرخند

Карам аз сӯрати дасташи мисолӣ

کرم از صورت دستش مثالی

Бақо аз гулшани умраши ниҳолӣ

بقا از گلشن عمرش نهالی

Зар аз номаши чунон бар хеш болид

زر از نامش چنان بر خویش بالید

Ки меҳраш дар дил мумсик нагунҷед

که مهرش در دل ممسک نگنجید

Набошад бар фалаки хуршеди анвар

نباشد بر فلک خورشید انور

Шабиҳашро фалаки бастаи сет бар сар

شبیهش را فلک بسته‌ست بر سر

Ба теғи кӯҳ агар теғаши стирд

به تیغ کوه اگر تیغش ستیرد

Палангонро зи бимаши доғи резад

پلنگان را ز بیمش داغ ریزد

зи лутфаши ғами зи дил бар боди рафта

ز لطفش غم ز دل بر باد رفته

Ғарибонро ватан аз ёди рафта

غریبان را وطن از یاد رفته

Ҳавасро ҳосили дарёу маъдан

هوس را حاصل دریا و معدن

зи боди остини резад ба доман

ز باد آستین ریزد به دامن

зи абри даст ӯ кишт ар шавад тар

ز ابر دست او کشت ار شود تر

Ба ҷои донаи оради хӯшаи гавҳар

به جای دانه آرد خوشه گوهر

Ба рӯзи кӣнааш дар дашти новирд

به روز کینه‌اش در دشتِ ناورد

Равад киштӣ дар об аз Зуҳраи мард

رود کشتی در آب از زهره مرد

Ба душман , бе сдоъи барқи шамшер

به دشمن، بی صداع برق شمشیر

зи нақши пои намояди дидаи шер

ز نقش پا نماید دیده شیر

Камӣни марди шикор ӯ , ба як мушт

کمین مرد شکار او، به یک مشت

Тавонад нилаи гови чархро кишт

تواند نیله گاوِ چرخ را کشت

Надонам дар ду олами ин ва он ро

ندانم در دو عالم این و آن را

Худоро дораму шоҳи ҷаҳон ро

خدا را دارم و شاه جهان را

Шҳшншоҳӣ ки гардун поя ӯст

شهشنشاهی که گردون پایه اوست

Паноҳи аршу курсӣ соя ӯст

پناه عرش و کرسی سایه اوست

зи ҷзмши азми душман дар гурез аст

ز جزمش عزم دشمن در گریز است

зи табаъаши фатҳро бозор тираст

ز تبعش فتح را بازار تیرست

Ба шамшераши аду дар дасти бозӣ

به شمشیرش عدو در دست‌بازی

Чу шамъ аз панҷа дар соъдгдозӣ

چو شمع از پنجه در ساعدگدازی

Касе аз дастбурдаш ҷон набарда

کسی از دستبردش جان نبرده

Адам , гӯйӣ ба теғаши дами супурда

عدم، گویی به تیغش دم سپرده

Тараҳҳум бар ҷанобаши истода

ترحم بر جنابش ایستاده

Дарӣ бар рӯй неку бади кушода

دری بر روی نیک و بد گشاده

Ба ҳайбати ҳамлае бар душман оварад

به هیبت حمله‌ای بر دشمن آورد

Ки шуд хунаш чу оби заъфарони зард

که شد خونش چو آب زعفران زرد

Ҷаҳонро барқ тират рафт ва рӯ кард

جهان را برق تیرت رُفت و رو کرد

зи ранги душманат пайдо нашуд гирд

ز رنگ دشمنت پیدا نشد گرد

Фалак бо гирди хайлатгар ситезад

فلک با گرد خیلت گر ستیزد

Чунон уфтад ки гардиши брнхизд

چنان افتد که گردش برنخیزد

зи бонги курнои подшоҳӣ

ز بانگ کرّنای پادشاهی

Буд зери замини кари гӯши моҳӣ

بود زیر زمین کر گوشِ ماهی