Зиҳии фархундаи тахти подшоҳӣ

زهی فرخنده تخت پادشاهی

Ки шуд сомон ба таъйиди илоҳӣ

که شد سامان به تایید الهی

Мадори тахт агарчӣ бахт бошад

مدار تخت اگرچه بخت باشد

Саодати бахтро зин тахт бошад

سعادت بخت را زین تخت باشد

Фалаки рӯзӣ ки мекардаш мукаммал

فلک روزی که می‌کردش مکمل

Зари хуршедро бгдохти аввал

زر خورشید را بگداخت اول

Чу даст навбат омад бар сари кон

چو دست نوبت آمد بر سر کان

зи қадари хеш воқиф шуд зари кон

ز قدر خویش واقف شد زر کان

Буд зеби зараш аз кони зиёда

بود زیب زرش از کان زیاده

Магари ганҷ равонаст истода ?

مگر گنج روان است ایستاده؟

Ба ҳукми корфармо сарф шуд пок

به حکم کارفرما صرف شد پاک

Ба минокоряши минои афлок

به میناکاریش مینای افلاک

Ҷузи ин тахт , аз зару гавҳар чаҳ мақсӯд ?

جز این تخت، از زر و گوهر چه مقصود؟

Вуҷӯди баҳру конро ҳикмати ин буд

وجود بحر و کان را حکمت این بود

Шуданд авранги шоҳи ҳафт кишвар

شدند اورنگ شاه هفت کشور

Чҳо кард иттифоқи гавҳару зар !

چها کرد اتفاق گوهر و زر!

Шуд ин авранги зеби рубъи маскӯн

شد این اورنگ زیب ربع مسکون

Арӯси маликро зинат шуд афзӯн

عروس ملک را زینت شد افزون

зи ёқӯташ ки дар қайд баҳо нест

ز یاقوتش که در قید بها نیست

Лаби лаъл батонро дил ба ҷо нест

لب لعل بتان را دل به جا نیست

Дили гавҳари з алмосаш хӯрд неш

دل گوهر ز الماسش خورد نیش

зи лаъли ёр , лаълашро баҳо беш

ز لعل یار، لعلش را بها بیش

Барои пояаш умрӣ кашида

برای پایه‌اش عمری کشیده

Гуҳари афсар ба сар , хотам ба дида

گهر افسر به سر، خاتم به دیده

Ба кораш омадӣ хуршеди ночор

به کارش آمدی خورشید ناچار

Агар май буд холии як нигини вор

اگر می‌بود خالی یک نگین‌وار

Ба харҷаши олам аз зар шуд чунон пок

به خرجش عالم از زر شد چنان پاک

Ки шуд аз ганҷи холии кӣсаи хок

که شد از گنج خالی کیسه خاک

Барои зебаш аз гўҳрнгорӣ

برای زیبش از گوهرنگاری

Гирифторанд баҳру кон ба хорӣ

گرفتارند بحر و کان به خواری

Қазо мекард чун гўҳрнгорш

قضا می‌کرد چون گوهرنگارش

Наомад ахтари гавҳар ба кораш

نیامد اختر گوهر به کارش

Хабардори баҳои гавҳараш кист ?

خبردار بهای گوهرش کیست؟

Ки донад ҳосил рӯй замин чист ?

که داند حاصل روی زمین چیست؟

Расонадгар фалаки худро ба поиш

رساند گر فلک خود را به پایش

Диҳад хуршеду маро рӯнамояш

دهد خورشید و مه را رونمایش

Сарафрозӣ ки сар бар пояаш суд

سرافرازی که سر بر پایه‌اش سود

зи гардуни поя эй бар бахти афзуд

ز گردون پایه‌ای بر بخت افزود

Киро ҷузи пояаш тавфиқи ин гашт ?

که را جز پایه‌اش توفیق این گشت؟

Ки созад чори рукни каъбаро ҳашт

که سازد چار رکن کعبه را هشت

Ба тўФи пояаш аз ҷӯши мардум

به طوف پایه‌اش از جوش مردم

Сулаймонро шавад ангуштарии гум

سلیمان را شود انگشتری گم

Хароҷи баҳру кони пероя ӯ

خراج بحر و کان پیرایه او

Паноҳи аршу курсӣ , соя ӯ

پناه عرش و کرسی، سایه او

Гирифтаи дасти шоҳони пои ин тахт

گرفته دست شاهان پای این تخت

Ки ӣнҷои бахти шанро нав шавад рахт

که اینجا بخت‌شان را نو شود رخت

Азин тахтаст гардуни соҳиби афсар

ازین تخت است گردون صاحب افسر

Фалакро пояаш тоҷаст бар сар

فلک را پایه‌اش تاج است بر سر

Кунадгар қиссаи ин тахти оғоз

کند گر قصه این تخت آغاز

Мурассаъ хон шавад ҳар қиссаи пардоз

مرصع‌خوان شود هر قصه‌پرداز

Сулаймонро агар ёрӣ кунад бахт

سلیمان را اگر یاری کند بخت

Ба ком дил расад дар пои ин тахт

به کام دل رسد در پای این تخت

Бишорати бод аз бахти осмон ро

بشارت باد از بخت آسمان را

Ки шуд миҳроби ин тахти осмон ро

که شد محراب این تخت آسمان را

Гирифтаи дасти давлати пояаш ро

گرفته دست دولت پایه‌اش را

Саодат май пурситади сояаш ро

سعادت می‌پرستد سایه‌اش را

Ба сӯяши халқро рӯй ниёз аст

به سویش خلق را روی نیاز است

Магари ин тахт миҳроб намозаст ?

مگر این تخت محراب نمازست؟

Сарири ҳазрати шоҳ ҷаҳон аст

سریر حضرت شاه جهان است

Ки миҳроби замин ва осмон аст

که محراب زمین و آسمان است

Бадахшони гӯ ғанӣ кун кӣсаи суд

بدخشان گو غنی کن کیسه سود

Ки лаълашро баҳои имрӯзи афзуд

که لعلش را بها امروز افزود

Зарашро меҳри дил то бар гавҳар тофт

زرش را مهر دل تا بر گوهر تافت

Садаф дар қаъри дарё сина бшикофт

صدف در قعر دریا سینه بشکافت

зи анвоъ ҷавоҳир гашта алвон

ز انواع جواهر گشته الوان

Хароҷи олимӣ ҳар донаи он

خراج عالمی هر دانه آن

Дар атрофаш буд гулҳои мино

در اطرافش بود گل‌های مینا

Фурӯзон чун чароғ аз таври сино

فروزان چون چراغ از طور سینا

Чу мекард аз фарозаши кӯи тиҳии даст

چو می‌کرد از فرازش کو تهی دست

Нигини хеши ҷам бар пояаш баст

نگین خویش جم بر پایه‌اش بست

Ба тартибаш киро ҷуръат кунад рой ?

به ترتیبش که را جرات کند رای؟

Ба ҷузи тавфиқи бахти корфармоӣ

به جز توفیق بخت کارفرمای

Шаби тор аз фурӯғи лаълу гавҳар

شب تار از فروغ لعل و گوهر

Тавонад сад фалакро дод ахтар

تواند صد فلک را داد اختر

зи шодобӣ дараш дарёӣ об аст

ز شادابی دُرش دریای آب است

Тиллояшро айёр офтоб аст

طلایش را عیار آفتاب است

Тамошояш фазояд нури бениш

تماشایش فزاید نور بینش

Ба таркибаш кунад нози офариниш

به ترکیبش کند ناز آفرینش

Ҷўоҳрхонаҳи шоҳ ҷаҳон аст

جواهرخانه شاه جهان است

Магӯ тахти равон , ганҷ равон аст

مگو تخت روان، گنج روان است

Аёни бенанд аз ма то ба моҳӣ

عیان بینند از مه تا به ماهی

Дарин авранги фари подшоҳӣ

درین اورنگ فر پادشاهی

Чунин Тахтии сети дархур , шоҳи дайн ро

چنین تختی‌ست درخور، شاه دین را

Макон инаст лоиқ , ин макин ро

مکان این است لایق، این مکین را

Диҳад шоҳи ҷаҳонро бӯса бар пой

دهد شاه جهان را بوسه بر پای

Азон шуд пояи қадараши фалаки соӣ

ازان شد پایه قدرش فلک‌سای

Сарири подшоҳи ҳафт иқлӣм

سریر پادشاه هفت اقلیم

Кунад бар на фалак , аз қадар , тақдим

کند بر نه فلک، از قدر، تقدیم

Чу шоҳаншоҳро ин тахт шуд ҷой

چو شاهنشاه را این تخت شد جای

Хароҷи ҳафт кишвар бӯса зад пой

خراج هفت کشور بوسه زد پای

Кунад шоҳи ҷаҳони бахшу ҷавони бахт

کند شاه جهان‌بخش و جوان‌بخت

Хароҷи олимиро харҷи як тахт

خراج عالمی را خرج یک تخت

Касе кин тахтро шуд мадҳи пардоз

کسی کاین تخت را شد مدح‌پرداز

Бар авранг салимонаш расад ноз

بر اورنگ سلیمانش رسد ناز

Худовандӣ ки арш ва курсӣ афрохт

خداوندی که عرش و کرسی افراخت

Тавонад қудраташи Тахтии чунин сохт

تواند قدرتش تختی چنین ساخت

Асари боқии сет то куну макон ро

اثر باقی‌ست تا کون و مکان را

Буд бар тахти ҷо , шоҳи ҷаҳон ро

بود بر تخت جا، شاه جهان را

Буд Тахтии чунин , ҳар рӯзи ҷояш

بود تختی چنین، هر روز جایش

Хароҷи ҳафт кишвари зери поиш

خراج هفت کشور زیر پایش

Саодат дар сари ин тахт азон аст

سعادت در سر این تخت ازان است

Ки ҷои сонӣ соҳибқирон аст

که جای ثانی صاحبقران است

Шаҳаншоҳи ҳақиқӣу маҷозӣ

شهنشاه حقیقی و مجازی

Шаҳоби аддӣни мҳмдшоаҳи ғозӣ

شهاب‌الدین محمدشاه غازی

Ба тартибаши фалакро кард илҳом

به ترتیبش فلک را کرد الهام

Фалак дар панҷ солаш дод итмом

فلک در پنج سالش داد اتمام

Чу таърихаш забон пурсед аз дил

چو تاریخش زبان پرسید از دل

Бигуфт авранги шоҳаншоҳи одил

بگفت اورنگ شاهنشاه عادل

Буд таърихи ин тахти фалаки соӣ

بود تاریخ این تخت فلک‌سای

Сарири подшоҳи базми орой

سریر پادشاه بزم‌آرای