Бо он ки чу меҳр , ёр танҳо гузараст

با آن که چو مهر، یار تنها گذرست

Пайвастаи марои зи рашк , хӯн дар ҷигараст

پیوسته مرا ز رشک، خون در جگرست

Кони ёр ки чашми ёрӣ аз ӯ дорам

کان یار که چشم یاری از او دارم

Сад раҳ аз ман ба худ грФтортрст

صد ره از من به خود گرفتارترست