Ҳарчанд ки нафас дархур шамшераст

هرچند که نفس درخور شمشیرست

Аз танагии ақл , табъ ӯро зераст

از تنگی عقل، طبع او را زیرست

Афтод чу халқро ба қаҳтии сару кор

افتاد چو خلق را به قحطی سر و کار

Қадари саги Асияи фузун аз шер аст

قدر سگ آسیا فزون از شیر است