Чанд аз паии нони барпо дар пеши касон чун хон

چند از پی نان برپا در پیش کسان چون خوان

Хоиндаҳи ҳрдўнӣ чун гӯшт барои нон

خاینده هردونی چون گوشت برای نان

эй рӯбаҳи прҳилт , то кӣ чу сегон ҷӯӣ

ای روبه پرحیلت، تا کی چو سگان جویی

Аз баҳри яке ман нон , даврии зикии манон

از بهر یکی من نان، دوری زیکی منان

То чанд каммият май афтодаи туро дар сар

تا چند کمیت می افتاده ترا در سر

Дил карда збҳр ӯ , ҳам хмкдаҳи ҳам майдон

دل کرده زبهر او، هم خمکده هم میدان

Монандаи ӣ баҳромии қаттол , вале чубин

ماننده ی بهرامی قتال، ولی چوبین

Вондри паии золи зари сартосари ту дастон

واندر پی زال زر سرتاسر تو دستان

То тоҷи сарати заррин чун тараф камар бошад

تا تاج سرت زرین چون طرف کمر باشد

Дар сарзаниш афтодӣ пайваста чу шамъу кон

در سرزنش افتادی پیوسته چو شمع و کان

Рӯй зуъафои дорӣ аз зулм ба ранги зар

روی ضعفا داری از ظلم به رنگ زر

Хоҳӣ ки кунӣ ҳосили зин рӯй , зари султон

خواهی که کنی حاصل زین روی، زر سلطان

Фармони салотинро каж ёфтае эй мейр

فرمان سلاطین را کژ یافته ای ای میر

Яъне ки шӯй беҷон аз ёфтан фармон

یعنی که شوی بی جان از یافتن فرمان

То дона ӣ даравишони оре ба каф , оварадӣ

تا دانه ی درویشان آری به کف، آوردی

Гардани кашии хӯша , сангини дилии мизон

گردن کشی خوشه، سنگین دلی میزان

Грхндаҳ занад ҳаркас аз нукта ӣ сарди ту

گرخنده زند هرکس از نکته ی سرد تو

Ғарра чаҳ шӯй ? коникс бинмуд турои дандон

غره چه شوی؟کانکس بنمود ترا دندان

Сахтии дили ту баради ои рухи аФсон ро

سختی دل تو برد آی رخ افسان را

Аз ғусса ӣ он хоед оҳани ҳамаи рӯзи аФсон

از غصه ی آن خاید آهن همه روز افسان

Хоҳӣ ки шавад ашкат бар афсари шоҳон дар

خواهی که شود اشکت بر افسر شاهان در

Чун абри халқи ҷомаи домани зҳўои бФшон

چون ابر خلق جامه دامن زهوا بفشان

Боло чаҳ парии кохр чун абр ба хоки уфтӣ

بالا چه پری کآخر چون ابر به خاک افتی

Вар бар сифати оташи заррин будат борон

ور بر صفت آتش زرین بودت باران

Гӯйӣ ки буд ҳршби моҳӣ ба канори ту

گویی که بود هرشب ماهی به کنار تو

То ҳамчуи фалаки зин рӯй бади Меҳрӣу саргардон

تا همچو فلک زین روی بد مهری و سرگردان

Чун шамъи сипеҳр , оташ бар сарати ҳамеи борад

چون شمع سپهر، آتش بر سرت همی بارد

Ту гирд зада сокин ҳамчун лаган эй нодон

تو گرد زده ساکن همچون لگن ای نادان

Дили хуррамят бояд рӯи сӯхта ӣ ҳақи шӯ

دل خرمیت باید رو سوخته ی حق شو

Пурхандаи лабӣ бояд баста ба дилии бирён

پرخنده لبی باید بسته به دلی بریان

То кисвати шоҳотро чун тавқ кунӣ аз зар

تا کسوت شاهات را چون طوق کنی از زر

Дарвешу тавонгарро чун теғ кунӣ урён

درویش و توانگر را چون تیغ کنی عریان

Вайронии масҷидро чун сайл ба сари ҷӯӣ

ویرانی مسجد را چون سیل به سر جویی

То бўк кунад габрӣ зон бткдаҳи ободон

تا بوک کند گبری زان بتکده آبادان

эй ҳамчуи сабуи барпоӣ аз баҳри харобӣ ро

ای همچو سبو برپای از بهر خرابی را

Сахтии кашу талхии чаш , хунини дилу сангини ҷон

سختی کش و تلخی چش، خونین دل و سنگین جان

Кибраст блоси сар , бингар ба ҳубоб , онк

کبر است بلاس سر، بنگر به حباب، آنک

Каз боди сараши бинии умри омада дар нуқсон

کز باد سرش بینی عمر آمده در نقصان

Аз роҳи ҷафо гул гуфт чунин бо гул

از راه جفا گل گفت چنین با گل

К-эии паии сипари тира , эй бесар ва бе сомон

کای پی سپر تیره، ای بی سر و بی سامان

Ҳардуи зираи кутубат , монем ба якдигар

هردو زره کتبت، مانیم به یکدیگر

Бҳрчаҳи гирифтаи србошии ту ва , ман хандон ?

بهرچه گرفته سرباشی تو و، من خندان؟

Бар сар занадат ҳрдм дар пой фиканда ин

بر سر زندت هردم در پای فکنده این

Домани зтўи дрчинди даст аз ту бишуста он ?

دامن زتو درچیند دست از تو بشسته آن؟

Гул гуфт : балӣ , локини рангин ватар доман

گل گفت:بلی، لکن رنگین و تر دامن

эй дастхуши маҷлис , эй хорнаҳи бустон

ای دستخوش مجلس، ای خارنه بستان

Даъвӣ сиррӣ кардӣ то лоҷарамати олам

دعوی سری کردی تا لاجرمت عالم

Барбод диҳад зин рӯй , аз бен бикунад зон сон

برباد دهد زین روی، از بن بکند زان سان

Ман хокем ва бошам бо хоки замин ҳамбар

من خاکیم و باشم با خاک زمین همبر

Зин рӯй шавам гуҳи гуҳи болои сронсон

زین روی شوم گه گه بالای سرانسان

Бад аҳд машав бо касгар зонка бақои хоҳӣ

بد عهد مشو با کس گر زانکه بقا خواهی

Ба аҳдӣ гул дидӣ кам умрӣ ӯ май дон

به عهدی گل دیدی کم عمری او می دان

Мардум , мулкӣ гардад , локин ба риёи зтҳо

مردم، ملکی گردد، لکن به ریا ضتها

Юсуф мулкӣ гардад аз баъд чаҳу зиндон

یوسف ملکی گردد از بعد چه و زندان

Тоғӣ шудани андари дайни феҳрист нгўсорӣ аст

طاغی شدن اندر دین فهرست نگوساری است

Онк на нгўсорсти об аз ҷиҳати туғён ?

آنک نه نگوسارست آب از جهت طغیان؟

Зари сикка ӣ бут дорад , дар дил ки диҳад ҷояш

زر سکه ی بت دارد، در دل که دهد جایش

Бутро ки фурӯи оради андари ҳарами яздон ?

بت را که فرو آرد اندر حرم یزدان؟

Ҳқо ки нагардад худ дили қобили нақши зар

حقا که نگردد خود دل قابل نقش زر

То ҳамчу маҳак набӯд сахту сияҳ аз хизлон

تا همچو محک نبود سخت و سیه از خذلان

Гар соҳиби девонӣ , бояд ки чунон бошӣ

گر صاحب دیوانی، باید که چنان باشی

Каз оҳи шаҳоби осои сӯзии занахи девон

کز آه شهاب آسا سوزی زنخ دیوان

Вари худ мулкӣ , бояд каз фарти убудийят

ور خود ملکی، باید کز فرط عبودیت

Бар дарга ҳақ бошӣ камтари зсги дарбон

بر درگه حق باشی کمتر زسگ دربان

Бемуъҷиза ӣ Мӯсои чӯбӣ ки зании ?бурма

بی معجزه ی موسی چوبی که زنی برما

Фардои зпии заҳмати он чӯб шавад събон

فردا زپی زحمت آن چوب شود ثعبان

Ваон сина ки аз ҷаврат шуд ҳамчуи танури азтоб

وان سینه که از جورت شد همچو تنور ازتاب

эй бас ки фурӯи боради бурҷони всрти тӯфон

ای بس که فرو بارد برجان وسرت طوفان

Ҳарчанд басии Монӣ , фарсӯдаи шӯии охир

هرچند بسی مانی، فرسوده شوی آخر

Ҳарчанд басӣ сояд , ҳам суд шавад савҳон

هرچند بسی ساید، هم سود شود سوهان

Рўиндгӣ он кун каз хок дараш бинӣ

رویندگی آن کن کز خاک درش بینی

Ҳам оби рухи қайсар , ҳам боди сари хоқон

هم آب رخ قیصر، هم باد سر خاقان

Файзаш чу фурӯи борад бар боғча ӣ қудрат

فیضش چو فرو بارد بر باغچه ی قدرت

Ҳам хок шавад ҷонвари ҳам чашма шавад ҳайвон

هم خاک شود جانور هم چشمه شود حیوان

Қаҳраш чу бурун тозад дар маърака ӣ стўт

قهرش چو برون تازد در معرکه ی سطوت

Аз бед кашад ханҷар , ваз ғунча кунад пайкон

از بید کشد خنجر، وز غنچه کند پیکان

Лаҳни суханам ёрб бахшой ва , мгир аз ман

لحن سخنم یارب بخشای و، مگیر از من

Кандар чаманат ҳастам қамарии ҳазор алҳон

کاندر چمنت هستم قمری هزار الحان