Садрӣ ки баркашид кафш , врчаҳи чокарам

صدری که برکشید کفش، ورچه چاکرم

Чун теғи офтоб ба чархи зираи варам

چون تیغ آفتاب به چرخ زره ورم

Олии гуҳари алии шарафи алмалики фахри дайн

عالی گهر علی شرف الملک فخر دین

Косбоб давлатаст ба съиш месерум

کاسباب دولت است به سعیش میسرم

эй гуфтау ҳамаи суханони ту ҳақ , ки ман

ای گفته و همه سخنان تو حق، که من

Дастури чархи поя ва , садри фалаки дирам

دستور چرخ پایه و، صدر فلک درم

Брхўди зоби лафзтар хеши хоиФм

برخود زآب لفظ تر خویش خایفم

Зеро ки вақти базлаи саропои шукрам

زیرا که وقت بذله سراپای شکرم

Оби ҳаёти лафзи мидоди омадаи сет ва ман

آب حیات لفظ مداد آمده ست و من

Дар зулматаши гҳрчдаҳ ҳамчун Сикандарам

در ظلمتش گهرچده همچون سکندرم

Як пайкарам ки ҷони хирад зинда шуд ба ман

یک پیکرم که جان خرد زنده شد به من

Лекин ба вақти арзи фасоҳати ду пайкарам

لیکن به وقت عرض فصاحت دو پیکرم

Бо тӯлу арзи маликати муҳками асоси ман

با طول و عرض ملکت محکم اساس من

Кошона ӣӣаст гунбади сабзи мудавварам

کاشانه یی است گنبد سبز مدورم

Андари миёни ҷнтм аз хуии хеш ва ҳаст

اندر میان جنتم از خوی خویش و هست

Аз лутфи слсбилм ва аз халқи кавсарам

از لطف سلسبیلم و از خلق کوثرم

Ҷомаи зи рашк чок занад нофаҳои машк

جامه ز رشک چاک زند نافه های مشک

Пеши насими накҳати халқ чу анбарам

پیش نسیم نکهت خلق چو عنبرم

Ҳрҷоигаҳ ки буд дилии ҳамчуи ғунчаи танг

هرجایگه که بود دلی همچو غنچه تنگ

Чун гул шукуфта шуд знсими муаттарам

چون گل شکفته شد زنسیم معطرم

То ақди гавҳар аз сухани ман низоми бофт

تا عقد گوهر از سخن من نظام بافت

Ҷавҳари мисол ҳалқа бигӯашаст гавҳарам

جوهر مثال حلقه بگوش است گوهرم

Ҳркоўи ҳадис аз кажии хеш ёд кард

هرکاو حدیث از کژی خویش یاد کرد

Аз фарти адл хеш накарда сети боварам

از فرط عدل خویش نکرده ست باورم

Бенуру сарнигӯн чу чаҳ омад адуии малик

بی نور و سرنگون چو چه آمد عدوی ملک

Зон ғам ки рашки чашма ӣ хуршеди анварам

زان غم که رشک چشمه ی خورشید انورم

Бдмҳрӣу қатъият ӯ байн , ки чун забон

بدمهری و قطعیت او بین، که چون زبان

Ағлаб ба коми душман маликаст ханҷарам

اغلب به کام دشمن ملک است خنجرم

Аз офтобу моҳи фузунам ба қадар аз анк

از آفتاب و ماه فزونم به قدر از انک

Каз заррау ситора фузунаст лашкарам

کز ذره و ستاره فزون است لشکرم

Мустағнӣам ба ёрии эзад , вале зҳрм

مستغنیم به یاری ایزد، ولی زحرم

Аз калаки боснонм ва аз хати зираи варам

از کلک باسنانم و از خط زره ورم

Миннати худоиро ки ба лутфаш муяссар аст

منت خدای را که به لطفش میسر است

Мулкӣ ки дар хаёл набӯдӣ мусаввирам

ملکی که در خیال نبودی مصورم

Садро , зҳсби ҳоли раҳеи қисса ӣӣ шинав

صدرا، زحسب حال رهی قصه یی شنو

То брчаҳи сони згрдши чархи ситамгарам

تا برچه سان زگردش چرخ ستمگرم

Не не киёст ту бар асрор воқиф аст

نی نی کیاست تو بر اسرار واقف است

Зин беш дардисар - ки мабодо - наёварам

زین بیش دردسر-که مبادا- نیاورم