Ашки тӯфони сайли кӯ то дод гиряи додмӣ

اشک طوفان سیل کو تا داد گریه دادمی

РФтмӣу гиряро , бунёди нави бнҳодмӣ

رفتمی و گریه را، بنیاد نو بنهادمی

Чашм танҳо на , ки тан бо гӯна ӣ хӯн кардамӣ

چشم تنها نه، که تن با گونه ی خون کردمی

Пас чу прўизн , заҳри узвӣ , раҳгии бгшодмӣ

پس چو پرویزن، زهر عضوی، رگی بگشادمی

Ҳам зоаҳи оташин , аз сина чун брзинмӣ

هم زآه آتشین، از سینه چون برزینمی

Ҳам зошки дида , рашки диҷла ӣ бғдодмӣ

هم زاشک دیده، رشک دجله ی بغدادمی

Бар фалак чун субҳ , оҳи оташини аФшондмӣ

بر فلک چون صبح، آه آتشین افشاندمی

Вази ду дида чун шафақ , дар мавҷи хӯни афтодамӣ

وز دو دیده چون شفق، در موج خون افتادمی

Абри тӯфони борро , дар гиряҳо , шогрдмӣ

ابر طوفان بار را، در گریه ها، شاگردمی

Балки тӯфони замони Нӯҳро , астодмӣ

بلکه طوفان زمان نوح را، استادمی

Сахти ғамгинам ки бар ҷойаст чашми ман ҳануз

سخت غمگینم که بر جای است چشم من هنوز

Гар ба ҷои хӯн , басар боридӣ , аз ваии шодмӣ

گر به جای خون، بصر باریدی، از وی شادمی

Гуфтаам ширину Фарҳодам ба аҳди дӯстӣ

گفته ام شیرین و فرهادم به عهد دوستی

Бас ки хиҷлат хўрдмӣ гирдӯастро брёдмӣ

بس که خجلت خوردمی گردوست را بریادمی

Ронмӣ аз дидаи ҷӯии хӯн , на ҷӯии шер , агар

رانمی از دیده جوی خون، نه جوی شیر، اگر

Дар вафои ширинмӣ , дар дӯстӣ , Фрҳодмӣ

در وفا شیرینمی، در دوستی، فرهادمی

То ба панҷсад соли ҳам нгзормии ҳақи аёс

تا به پانصد سال هم نگزارمی حق ایاس

Ҳамчуи шамъ ар гиряҳоро то ба ҷони астодмӣ

همچو شمع ار گریه ها را تا به جان استادمی

Перам аз ғам чун шукуфа , коши хоки аўимӣ

پیرم از غم چون شکوفه، کاش خاک اویمی

То ҳамеша зошки худ , сарсабз чун шмшодмӣ

تا همیشه زاشک خود، سرسبز چون شمشادمی

эй писар , эй дар фироқи ту падари гирён , ки кош

ای پسر، ای در فراق تو پدر گریان، که کاش

Абрӯаш бо гиряу нолаи змодри зодмӣ

ابروش با گریه و ناله زمادر زادمی

Ҷонстонро номад аз рухсор чун моҳи ту шарм ? !

جانستان را نامد از رخسار چون ماه تو شرم؟!

Вари ман онҷо будамӣ , бар рӯй ту ҷони додмӣ

ور من آنجا بودمی، بر روی تو جان دادمی

Банда ӣ ман будӣ вагар зинда монадӣ як ду рӯз

بنده ی من بودی وگر زنده ماندی یک دو روز

Пеши рӯяти мардумӣ , ваз ҳарчӣ ҳаст озодмӣ

پیش رویت مردمی، وز هرچه هست آزادمی

Дона ӣ дили ҳамчуи тухми аФшондмӣ бар хоки ту

دانه ی دل همچو تخم افشاندمی بر خاک تو

Гарна хирман дода аз дасти ҷаҳони брбодмӣ

گرنه خرمن داده از دست جهان بربادمی

Беқарору кӯфта кӣ будамӣ , грнии зғм

بی قرار و کوفته کی بودمی، گرنی زغم

Дили зпон чун зибқу ҷони сахт чун пўлодмӣ ?

دل ظپان چون زیبق و جان سخت چون پولادمی؟

Ранҷи даврии ту , чун гнҷўи фурӯи барадӣ ба хок

رنج دوری تو، چون گنجو فرو بردی به خاک

Гарна чун вайронӣ аз ганҷи ғамати ободмӣ

گرنه چون ویرانی از گنج غمت آبادمی

Дод хеш аз марги мардуми хори ту , бстондмӣ

داد خویش از مرگ مردم خوار تو، بستاندمی

Гарна монанди шаҳидони кушта ӣ бидодмӣ

گرنه مانند شهیدان کشته ی بیدادمی

Чун фалаки бунёди умри ту броФкндаҳаст , кош

چون فلک بنیاد عمر تو برافکنده است، کاش

Ман ба сар бар , хоку рӯбарӯи хок чун бнёдмӣ

من به سر بر، خاک و روبرو خاک چون بنیادمی

То бидонҷо рафт фарёдам ки манзилгоҳ туаст

تا بدانجا رفت فریادم که منزلگاه توست

Ман бдинҷои монда бе ту , кошкӣ Фрёдмӣ

من بدینجا مانده بی تو، کاشکی فریادمی

Чун фурушади рӯзи ту , гардунати шаби хуш бод гуфт

چون فروشد روز تو، گردونت شب خوش باد گفت

Кошкӣ ман бар паии ту низ шаби хуши бодамӣ

کاشکی من بر پی تو نیز شب خوش بادمی

Аз барои тӯҳфагар мумкини бадӣ , валлоҳ ки ҷон

از برای تحفه گر ممکن بدی، والله که جان

Бар тибқи бнҳодмӣ , пеши ту бФрстодмӣ

بر طبق بنهادمی، پیش تو بفرستادمی