Чу боз шуд ба шукри хандаи пистаи даҳанаш

چو باز شد به شکر خنده پستهٔ دهنش

Кушоди танги шукри тӯтии шукри суханаш

گشاد تنگ شکر طوطی شکر سخنش

Фиканд нофа ӣ худ оҳӯ аз ҳасад бар хок

فکند نافه ی خود آهو از حسد بر خاک

Ба пеши чиндўи зулф чу нофаи хутанаш

به پیش چیندو زلف چو نافهٔ ختنش

Збҳри хизмати қад чу сарв ӯ дар боғ

زبهر خدمت قد چو سرو او در باغ

Бунафша вор шавад қади сарв , брчмнш

بنفشه وار شود قد سرو، برچمنش

Пар аз шукуфа кунад наргиси пуроби маро

پر از شکوفه کند نرگس پرآب مرا

Рух чу Настарану қомат чу норванаш

رخ چو نسترن و قامت چو نارونش

Чу хату нуқтаи бғоити расонади ҳасани варо

چو خط و نقطه بغایت رساند حسن ورا

Миён чун хати мавҳуму нуқтаи даҳанаш

میان چون خط موهوم و نقطهٔ دهنش

зи шарми гашти Суҳайли саман ба ранги адим

ز شرم گشت سهیل سمن به رنگ ادیم

Ба пеши нури рух чун Суҳайл дар Яманаш

به پیش نور رخ چون سهیل در یمنش

Шаҳоби вори дӯд бар рухами ситораи ашк

شهاب وار دود بر رخم ستارهٔ اشک

Магар ба даст кунад гесуӣ чу аҳриманаш

مگر به دست کند گیسوی چو اهرمنش

зи чоҳ , моҳи Муқаннаъи баромадаи сет ва кунун

ز چاه، ماه مقنع برآمده‌ست و کنون

Миёни моҳи Муқаннаъи нигар чаҳ зқш

میان ماه مقنع نگر چه ذقش

Маро чу ҳалқа ӣ шастаст пушт , то дидам

مرا چو حلقه ی شست است پشت، تا دیدم

Ки ҳамчу моҳӣ шемаст дар ҳболи таниш

که همچو ماهی شیم است در حبال تنش

Бишуст чашми марои ашк то сипедаш кард

بشست چشم مرا اشک تا سپیدش کرد

Барон умед ки ёбам насими перҳанаш

بران امید که یابم نسیم پیرهنش

Туе ки ёсумани зулфи ту чу дид баҳор

تویی که یاسمن زلف تو چو دید بهار

Зғм шикаст даромад ба зулфи ёсуманаш

زغم شکست درآمد به زلف یاسمنش

Аз онкии зулфи ту брчшмаҳи ҳаёт тузад

از آنکه زلف تو برچشمه حیات توزد

Ҳазор ҷон буд андари миёни ҳршкнш

هزار جان بود اندر میان هرشکنش

Чу сар битофт зхт чу машк бе оҳӯат

چو سر بتافت زخط چو مشک بی آهوت

Ба сони нофа ӣ оҳӯ ба хоки брФкнш

به سان نافه ی آهو به خاک برفکنش

Зиёи давлату дайни Аҳмади Абубакри онк

ضیاء دولت و دین احمد ابوبکر آنک

Буд сифоти алӣ дар хилоиқи ҳасанаш

بود صفات علی در خلایق حسنش

Ҳазор фан будаш дар ҳунар ки ҳеҷ назар

هزار فن بودش در هنر که هیچ نظر

Надид олами пари макру фан ба ҳеҷ фанаш

ندید عالم پر مکر و فن به هیچ فنش

Аҷаб набошад агар чун маниш сано гуяд

عجب نباشد اگر چون منش ثنا گوید

Ки ҳаст сӯсани озоди бандаи ҳмчўмнш

که هست سوسن آزاد بنده همچومنش

Зшрм сурх шавад чун рухи ақиқи Яман

زشرم سرخ شود چون رخ عقیق یمن

Дар адани зсхнҳоӣ чун дар аданаш

در عدن زسخنهای چون در عدنش

Агар на насар фалаки бол дар ҳавоаш занад

اگر نه نسر فلک بال در هواش زند

Кунад змҳўри гардуни замона бо бизанаш

کند زمحور گردون زمانه با بزنش

Гумони барӣ ки миёни нуҷум , хуршед аст

گمان بری که میان نجوم، خورشید است

Дарон замон ки бибинӣ миёни анҷуманаш

دران زمان که ببینی میان انجمنش

Бенот вор кунад тафриқа ба даст чу абр

بنات وار کند تفرقه به دست چو ابر

Зарӣ ки ҷамъ кунад офтоб чун прнш

زری که جمع کند آفتاب چون پرنش

Фарози гардиш гардун гирифт маскани хеш

فراز گردش گردون گرفت مسکن خویش

Азон газанд набошад згрдши змнш

ازان گزند نباشد زگردش زمنش

Қалам задаст қазои анбарин забон нашудӣ

قلم زدست قضا عنبرین زبان نشدی

Агар набӯдӣ дарёии дасти ту ватанаш

اگر نبودی دریای دست تو وطنش

Чу шамъи рой ту дид ин зумуррадин пангон

چو شمع رای تو دید این زمردین پنگان

Зсинаҳ кард буруни меҳри он заррини лаганаш

زسینه کرد برون مهر آن زرین لگنش

Раҳе ки хок ту шуд лола ва гул оварадат

رهی که خاک تو شد لاله و گل آوردت

Агар насим фиристӣ зхлқи хештанаш

اگر نسیم فرستی زخلق خویشتنش

Сипеҳр то зираи обро зари андӯҳ

سپهر تا زره آب را زر اندوه

Кунад змоаҳи сипардору меҳри теғи занаш

کند زماه سپردار و مهر تیغ زنش

Ҳронкаҳи тухм ҳавоят нкорд андари дил

هرآنکه تخم هوایت نکارد اندر دل

Вгрчаҳ тӯбо бошад зи бех ва бен бикунаш

وگرچه طوبی باشد ز بیخ و بن بکنش