Чу лаби ту ғунча набӯд , чу рахт саман набошад

چو لب تو غنچه نبود، چو رخت سمن نباشد

Бар зулфи ту чаманро , сар ёсуман набошад

بر زلف تو چمن را، سر یاسمن نباشد

Сухан аз даҳони тангат чу шукр шикаста зояд

سخن از دهان تنگت چو شکر شکسته زاید

Чаҳ буд худ он даҳоне ки шикаршикан набошад

چه بود خود آن دهانی که شکرشکن نباشد

Ту чаҳ меҳнатӣ ки шодии зтўи ҳеҷ ҷон набинад

تو چه محنتی که شادی زتو هیچ جان نبیند

Ту чаҳ офатӣ ки бе ғами зтўи ҳеҷ тан набошад

تو چه آفتی که بی غم زتو هیچ تن نباشد

Дилу ҷони хештани каси надиҳад ба дасти ишқат

دل و جان خویشتن کس ندهد به دست عشقت

Магари он касе ки ӯро ғам хештан набошад

مگر آن کسی که او را غم خویشتن نباشد

Чаҳ сухан буд ки ронии сахтии здидаҳу дил

چه سخن بود که رانی سخنی زدیده و دل

Сухан аз ҷаҳону ҷони гӯ ки дар он сухан набошад

سخن از جهان و جان گو که در آن سخن نباشد

Чаҳ ғам ар ба тири ғамзаи дил қабрят бидӯзӣ

چه غم ار به تیر غمزه دل قبریت بدوزی

Дили мурғи куштаро худ ғам бобизан набошад

دل مرغ کشته را خود غم بابزن نباشد