эй наъли ман аз ғамат дар оташ

ای نعل من از غمت در آتش

Дили сӯхта бар дилам ҳар оташ

دل سوخته بر دلم هر آتش

Набӯд аҷаб ар чу об гардад

نبود عجب ار چو آب گردد

Аз хиҷлат рӯй тутар оташ

از خجلت روی تو تر آتش

Андари хур чӯб шуд , ки худ ро

اندر خور چوب شد، که خود را

Бо рўрӣ ту дошт ҳамбар оташ

با روی تو داشت همبر آتش

Май бар лаб чун май ту , гашта сет

می بر لبِ چون مَی تو، گشته‌ست

Андари дили ҷому соғар , оташ

اندر دل جام و ساغر، آتش

Оташи зҳёӣ рӯй ту , об

آتش ز حیای روی تو، آب

Дӯд , аз схти хслни бротш

دود، از سخط خطت بر آتش

Аз нисбати нури чеҳра ӣ туаст

از نسبت نور چهرهٔ توست

Дар олами кун бар сари оташ

در عالم کون بر سر آتش