Марои киштӣу гӯйии хоки ин бар бод бояд кард

مرا کشتی و گویی خاک این بر باد باید کرد

Чаро бар дардмандии ин ҳамаи бедод бояд кард

چرا بر دردمندی این همه بیداد باید کرد

Ҳамаи кас аз ту дилшоданд ғайр аз ман ки ғамгинам

همه‌کس از تو دلشادند غیر از من که غمگینم

Наме гӯйии дили ин ҳам замонии шод бояд кард

نمی‌گویی دل این هم زمانی شاد باید کرد

Шудам пер аз ғами ту каз ҷавонӣ бандаам аз ҷон

شدم پیر از غم تو کز جوانی بنده‌ام از جان

На охири бандаи пер эй писари озод бояд кард

نه آخر بنده پیر ای پسر آزاد باید کرد

Ҳикоятҳои ҳасан ӯ ба ғайр ман набояд гуфт

حکایت‌های حسن او به غیر من نباید گفت

Ҳадиси шеваи ширин бар Фарҳод бояд кард

حدیث شیوه شیرین بر فرهاد باید کرد

Чаҳ умраст ин ки дар шабҳо буд ҳаркас ба хоби хуш

چه عمرست این که در شب‌ها بود هرکس به خواب خوش

Маро то рӯз аз дасти ғамати фарёд бояд кард

مرا تا روز از دست غمت فریاد باید کرد