Таъолии аллоҳ чаҳ ҳасанаст ин ки чун бурқаъи барандозад

تعالی الله چه حسنست این که چون برقع براندازد

Агрбошди дил аз оҳан ки ҳамчун муми бгдозд

اگرباشد دل از آهن که همچون موم بگدازد

Ҳамаи хубон ба ҳасан хеш ме нозанад

همه خوبان به حسن خویش می نازند

Чунон бошад ки ҳасан ӯ ба рӯй хуб ме нозад

چنان باشد که حسن او به روی خوب می نازد

Буд расми парии рӯйон ки бо девонагони созанд

بود رسم پری رویان که با دیوانگان سازند

Шудам девонаи он тундхуи ёрӣ ки ӯ бо ман наме созад

شدم دیوانه آن تندخو یاری که او با من نمی سازد

Макун эй муддаии айбам агар нолами ҷудо аз ёр

مکن ای مدّعی عیبم اگر نالم جدا از یار

Ки ман дар ҳиҷр май созаму лекин дил наме созад

که من در هجر می سازم و لیکن دل نمی سازد

Куҷо парво кунад мҳиӣ ки дар олам буд орӣ

کجا پروا کند محیی که در عالم بود عاری

Чунон машғӯл кораст ӯ ки бо худ ҳам напардозад

چنان مشغول کار است او که با خود هم نپردازد