намедонам ки ӯ то кӣ пай озор хоҳад шуд

نمی‌دانم که او تا کی پی آزار خواهد شد

Нагӯяд ин дилами охир аз ӯ безор хоҳад шуд

نگوید این دلم آخر از او بیزار خواهد شد

Бад-ӣни ху чанд рӯзӣ гар бимонад аз ҷафоӣ ӯ

بدین خو چند روزی گر بماند از جفای او

Танам бемор хоҳад гашту ҷон аФгор хоҳад шуд

تنم بیمار خواهد گشت و جان افگار خواهد شد

Ба хоб марг шуд бахти ман ва гӯйанд ёронам

به خواب مرگ شد بخت من و گویند یارانم

Ки ту фарёд ва афғон кун ки ӯ бедор хоҳад шуд

که تو فریاد و افغان کن که او بیدار خواهد شد

Макун баҳри худои азми гулистон бо чунин рӯе

مکن بهر خدا عزم گلستان با چنین رویی

Ки донам боғбони шарманда аз гулзор хоҳад шуд

که دانم باغبان شرمنده از گلزار خواهد شد

Мефишон даст чанде эй сарви нози ман

مَیَفشان دست چندی ای سرو ناز من

Ки ҳуши ҷони зи дасти дасти ту аФгор хоҳад шуд

که هوش جان ز دست دست تو افگار خواهد شد

Чаҳ гӯям шарҳи ҷаври ёру дарди хеш бо мардум

چه گویم شرح جور یار و درد خویش با مردم

Ки бетаскин маро гӯйанд бо ту ёр хоҳад шуд

که بی تسکین مرا گویند با تو یار خواهد شد

зи андӯҳи дили чоку ҷигар то кӣ баради мҳиӣ

ز اندوه دل چاک و جگر تا کی برد محیی

Ки ин ишқаст ва инҳо ҳар замон бисёр хоҳад шуд

که این عشق است و اینها هر زمان بسیار خواهد شد