Гар нахоҳад буд андари садри ҷинати васли ёр

گر نخواهد بود اندر صدر جنّت وصل یار

Қаъри дӯзах ошиқон хоҳанд кардани ихтиёр

قعر دوزخ عاشقان خواهند کردن اختیار

Ҳури айн ҳар чанд медорад ҷамол бо камол

حور عین هر چند می‌دارد جمال با کمال

Ту баробар бо таҷаллии ҷамоли ҳақи мадор

تو برابر با تجلّی جمال حق مدار

Обидон назора натавон кард як ҳури биҳишт

عابدان نظّاره نتوان کرد یک حور بهشت

Гар надорад ошиқони мастро дар интизор

گر ندارد عاشقان مست را در انتظار

Ҷоми моломол дар даҳ эй худои хамри таҳур

جامِ مالامال در ده ای خدا خمرِ طهور

Андарунӣ лағв бошад неи сдоъу неи хумор

اندرونی لغو باشد نی صداع و نیِ خمار

Гар биафтад дар ҷаҳаннами як таҷаллии ҷамол

گر بیفتد در جهنم یک تجلّی جمال

Бушковади гулҳои рангоранг дар ваии садҳазор

بشکفد گل‌های رنگارنگ در وی صدهزار

Рӯй зарди ошиқон рангин кунад дар рӯзи ҳашар

روی زرد عاشقان رنگین کند در روز حشر

Тахти заррини биҳишту хонаҳои зарнигор

تخت زرّین بهشت و خانه‌های زرنگار

Сояи тӯбоу ҷинати ҳавзи кавсарро куҷост

سایه طوبی و جنتّ حوض کوثر را کجاست

Аз ҳаловатҳо ки бошад дар висоли кирдигор

از حلاوت‌ها که باشد در وصال کردگار

Андрони хилват ки онҷои раҳи наёбади Ҷабраил

اندرآن خلوت که آنجا ره نیابد جبرئیل

намеравад аз Форси салмону балол аз Зангбор

می‌رود از فارس سلمان و بلال از زنگبار

Тан ба неъматҳои ҷинат мешавад парварда лек

تن به نعمت‌های جنّت می‌شود پرورده لیک

Ҷон бибояд парвариш аз дидани парвардгор

جان بباید پرورش از دیدن پروردگار

Гар барангезии зи хок гӯр бинмое ҷамол

گر برانگیزی ز خاک گور بنمایی جمال

Халқи мискинро зи гиряи дида ҳо гардад ғубор

خلق مسکین را ز گریه دیده‌ها گردد غبار

Ваъдаи дидоргар дар қаър дӯзах ме кунӣ

وعده دیدار گر در قعر دوزخ می‌کنی

намекашад дар чашм , оташро , хлоӣқи серумаи вор

می‌کشد در چشم‌، آتش را، خلائق سرمه‌وار

Мҳиигар дидори раҳмат боядат аз ъзўҷл

محیی گر دیدار رحمت بایدت از عزّوجل

Доман мардон бигир ва сабр кун то рӯзи бор

دامن مردان بگیر و صبر کن تا روز بار