Тир ӯ пайваста мехоҳам ки ояд сӯии дил

تیر او پیوسته میخواهم که آید سوی دل

Лек митрсм , шавад пайваста дар паҳлавии дил

لیک میترسم، شود پیوسته در پهلوی دل

Дили зи ман гуми гашт акнӯн рӯзгорӣ шуд ки ғам

دل ز من گم گشت اکنون روزگاری شد که غم

Гирди кӯяш дрбдр гардад ба ҷусту ҷӯии дил

گرد کویش دربدر گردد به جست و جوی دل

Гули рухонро бояд аз ғунчаи вафои омухтан

گل رخان را باید از غنچه وفا آموختن

Кӯ ба булбул то дами охири намояд рӯй дил

کو به بلبل تا دم آخر نماید روی دل

Гар саг кӯяш кунад девонагӣ набӯд аҷаб

گر سگ کویش کند دیوانگی نبود عجب

Чун дили ман ҳамдамаш буду гирифтаи хуии дил

چون دل من همدمش بود و گرفته خوی دل

Оташ аз ғайрати занами хилвати сарои сина ро

آتش از غیرت زنم خلوت سرای سینه را

Грбўди онҷо ба ҷузи дарди ту ҳам зонуии дил

گربود آنجا به جز درد تو هم زانوی دل

эй парии рӯйони дили мҳиӣ бадаст оред боз

ای پری رویان دل محیی بدست آرید باز

Варна то маҳшар нахоҳад кард , гуфту гӯии дил

ورنه تا محشر نخواهد کرد ،گفت و گوی دل