Шикастаи зулфи бутии маст дар сарой ман аст

شکسته‌زلف بتی مست در سرای من است

Ки рӯй дилкаш ӯ боғи дили гушой ман аст

که روی دلکش او باغ دل‌گشای من است

Фириштаи хуйу парӣ рӯйу одамии рафтор

فرشته‌خوی و پری‌روی و آدمی‌رفتار

Ба ҷои ман магар ӯ раҳмати худоӣ ман аст

به جای من مگر او رحمت خدای من است

Манам ғуломаш ва худро ғулом ман хонд

منم غلامش و خود را غلام من خواند

Чаҳ нодираст ки ҳам шоҳ ва ҳам гадоӣ ман аст

چه نادر است که هم شاه و هم گدای من است

Ба ҳарчӣ хўонмш аз ҷони асири ҳукм ман аст

به هرچه خوانمش از جان اسیر حکم من است

Ба ҳарчӣ гӯямаш аз дили мутӣъи рой ман аст

به هرچه گویمش از دل مطیع رای من است

Миёни ҷону дили ман ҳамеша ҷой вай аст

میان جان و دل من همیشه جای وی است

Канори зулф ва бар ӯ ҳамораи ҷой ман аст

کنار زلف و برِ او هماره جای من است

Чунон мувофиқ табъаст ва дил нишин хаёл

چنان موافق طبع است و دلنشین خیال

Ки офарӣдаи магари гӯйӣ аз барои ман аст

که آفریده مگر گویی از برای من است

Магар ки обу гулаш дар ҳавои ман бсршт

مگر که آب و گلش در هوای من به سرشت

Худои ман ки ҳавояши ҳамаи ҳавоӣ ман аст

خدای من که هوایش همه هوای من است

Чунон ризои ман аз ҷон ва дил биҷӯед каш

چنان رضای من از جان و دل بجوید کش

Ҳавои ҳавоӣ манасту ризои ризоӣ ман аст

هوا هوای من است و رضا رضای من است

Ба ҳеҷ рӯй нагунҷад миёни мо суханӣ

به هیچ روی نگنجد میان ما سخنی

Ки иқтизои вуҷӯдаш ба иқтизоӣ ман аст

که اقتضای وجودش به اقتضای من است

Аҷаби мувофиқ табъасту созгори мизоҷ

عجب موافق طبع است و سازگار مزاج

Чаҳ луқма Эйаст ки дар хӯрд Аштҳои ман аст

چه لقمه‌ای‌ست که درخوردِ اشتهای من است

Ҳамеша вирди забонами ҳамаи дуоӣ вай аст

همیشه ورد زبانم همه دعای وی است

Ҳамораи вирди забонаши ҳамаи дуоӣ ман аст

هماره ورد زبانش همه دعای من است

Ба ҳарчӣ амр кунад ман ба муддаоӣ ваем

به هرچه امر کند من به مدعای ویم

Ба ҳарчӣ ҳукм кунад ӯ ба муддаоӣ ман аст

به هرچه حکم کند او به مدعای من است

Ба ҳар ду олами ман дархур ва сазоӣ ваем

به هر دو عالم من درخور و سزای ویم

Ба ҳар ду гетӣ ӯ дархуру сазоӣ ман аст

به هر دو گیتی او درخور و سزای من است

Чу гуядам ки фидои туам фидоӣ ваем

چو گویدم که فدای توام فدای ویم

Чу гӯямаш ки фидои туами фидоӣ ман аст

چو گویمش که فدای توام فدای من است

Ҳақиқати ду ҷаҳон дар ҷамол ӯ нагарм

حقیقت دو جهان در جمال او نگرم

Ки дар мушоҳидаи ҷом ҷаҳон намой ман аст

که در مشاهده جام جهان‌نمای من است

Бибин ба лутфу тавозуъ ки гарчи тоҷ сар аст

ببین به لطف و تواضع که گرچه تاج سر است

Ҳам аз фурӯтанӣу аҷзи хоки пой ман аст

هم از فروتنی و عجز خاک پای من است

Сазад ки дида набинад ба мосўоӣ ваем

سزد که دیده نبیند به ماسوای ویم

Ки чашми дӯхта аз ҳар ки мосўоӣ ман аст

که چشم دوخته از هر که ماسوای من است

Сазад ки қиблаи худ хўонмш ба гоҳи намоз

سزد که قبلهٔ خود خوانمش به گاه نماز

Ки замзаму ҳаҷару машъару мноӣ ман аст

که زمزم و حجر و مشعر و منای من است

Агар ду лаъли лабаши ҳукми хӯн ман доданд

اگر دو لعل لبش حکم خون من دادند

Ҳам аз табассуми ҷони бахши хӯни баҳои ман аст

هم از تبسم جان‌بخش خون‌بهای من است

Ҳарифи ҳуҷрау гармобау надими ҳузур

حریف حجره و گرمابه و ندیم حضور

Ҷлиси бзмгаҳу ходими сарой ман аст

جلیس بزمگه و خادم سرای من است

Ба чину Кошғару таббат ва хто нарӯм

به چین و کاشغر و تبت و ختا نروم

Ки чину Кошғару таббату хтоӣ ман аст

که چین و کاشغر و تبت و ختای من است