Нима аз хоку нима аз фалакам
نیمه از خاک و نیمه از فلکم
Нима аз деву нима аз маликам
نیمه از دیو و نیمه از ملکم
Нима аз рӯми рафта то сқлоб
نیمه از روم رفته تا صقلاب
Нима аз чини гирифта то аткм
نیمه از چین گرفته تا اتکم
Сӯратии мухтасари наҳуфта даров
صورتی مختصر نهفته دراو
Ҳар чаҳ ҳаст аз смок то смкм
هر چه هست از سماک تا سمکم
Ҳамчуи ойинаи ду рӯи ду ҷаҳон
همچو آئینه دو رو دو جهان
Дар ниҳодам ки ҳади муштаракам
در نهادم که حد مشترکم
Аз куҷо омад ин дўӣӣу тўӣӣ
از کجا آمد این دوئی و توئی
Чун ман андари бзоти хеши якум
چون من اندر بذات خویش یکم
Бе ман андари бком завқӣ нест
بی من اندر بکام ذوقی نیست
Хон эҷодро ки ман намакам
خوان ایجاد را که من نمکم
Чун даҳуми хунаки сайрро ҷавлон
چون دهم خنک سیر را جولان
Нарасад хунаки осмони бткм
نرسد خنک آسمان بتکم
Зари конам ки зеби тоҷи шаҳам
زر کانم که زیب تاج شهم
Гар диҳад ҳақи халосӣ аз муҳкам
گر دهد حق خلاصی از محکم
Байъи қатъӣ бхўиштн додам
بیع قطعی بخویشتن دادم
Хештанроу зомин дар кам
خویشتن را و ضامن در کم
Дода вайронаро бҷғди тиўл
داده ویرانه را بجغد تیول
Ман ки шаҳбози соиди маликам
من که شهباز ساعد ملکم
Малакӯти фалаки ъқор ман аст
ملکوت فلک عقار من است
Гӯи баради тим ё ъдии фадакам
گو برد تیم یا عدی فدکم
эй ҳумоюни фар эй эй хирад
ای همایون فر ای همای خرد
эй далели мъорҷи фалакам
ای دلیل معارج فلکم
Хўштрии хўштрии ту аз ду ҷаҳон
خوشتری خوشتری تو از دو جهان
Лек ман низ аз ту хўштркм
لیک من نیز از تو خوشترکم
Ту гирифтори қайди ваҳму шаккӣ
تو گرفتار قید وهم و شکی
Ман бурун аз ҷаҳони ваҳму шикам
من برون از جهان وهم و شکم
Ту асири мақоми лӣу лакӣ
تو اسیر مقام لی و لکی
Ман бурун аз мақоми лӣу лакам
من برون از مقام لی و لکم
Бигузарам аз ту ман биппарон сайр
بگذرم از تو من بپران سیر
Гарчи то нимаи раҳи тўӣии изкм
گرچه تا نیمه ره توئی یزکم
Нотунгар бимонами андари роҳ
ناتون گر بمانم اندر راه
Лутф ҳақ мебарад хўшки хўшкм
لطف حق میبرد خوشک خوشکم
Чун халили андари оташ аз ҷбрил
چون خلیل اندر آتش از جبریل
Напазирам агар диҳад кумакам
نپذیرم اگر دهد کمکم
То буруни оради орадро зи сабӯс
تا برون آرد آرد را ز سبوس
Мекунад золи чархи дуни алкм
میکند زال چرخ دون الکم
Дасти лутфаши з по кашад берун
دست لطفش ز پا کشد بیرون
Гар буд хор ё буд хскм
گر بود خار یا بود خسکم
Дасти бофи ҳазор зуннор аст
دست باف هزار زنار است
Банди тасбеҳу риштаи ҳнкм
بند تسبیح و رشته حنکم
Номи ҳақро ҳазор ва як гуфтанд
نام حق را هزار و یک گفتند
Ман яке низ аз он ҳазор ва якум
من یکی نیز از آن هزار و یکم