эй писар гар кунӣ марои писарӣ
ای پسر گر کنی مرا پسری
Бандагӣ кун бамурдам ҳунарӣ
بندگی کن بمردم هنری
Биҳнр чун дарахти хор овар
بیهنر چون درخت خار آور
Бо ҳунар чун дарахти борварӣ
با هنر چون درخت باروری
Боядат кунаду сӯхт дар оташ
بایدت کند و سوخت در آتش
Чун на шох ва на сояи неи самарӣ
چون نه شاخ و نه سایه نی ثمری
Зии хрдгоми зани з бе хурдӣ
زی خردگام زن ز بی خردی
Зии хабари роҳи пўи з бе хабарӣ
زی خبر راه پو ز بی خبری
Беҳтар одамӣ шавад зинда
بهتر آدمی شود زنده
Ки ҳамон мурданаст бе ҳунарӣ
که همان مردنست بی هنری
Чун зарандӯда нақши гову хрост
چون زر اندوده نقش گاو و خراست
Биҳнри пӯшад ар қабои зарӣ
بیهنر پوشد ار قبای زری
Хештанро паямбарӣ ху кун
خویشتن را پیمبری خو کن
Агар аз дӯдаи паёмбарӣ
اگر از دوده پیامبری
Роҳи чунин падар агар нарӯй
راه چونین پدر اگر نروی
Зишту нохубу нохалафи писарӣ
زشت و ناخوب و ناخلف پسری
Писарӣ кун марои бълму ҳунар
پسری کن مرا بعلم و هنر
То кунам низ ман туро падарӣ
تا کنم نیز من تو را پدری
Мо сафар кардау ҷаҳони дида
ما سفر کرده و جهان دیده
Ту набарда раҳеу нави сафарӣ
تو نبرده رهی و نو سفری
Аз паии мо бпў ки ҳар ки накард
از پی ما بپو که هر که نکرد
Раҳравӣ менакард роҳи барӣ
رهروی مینکرد راه بری
Раҳи чунин сахт ва бо нишебу фароз
ره چنین سخت و با نشیب و فراز
Раҳбар ар на чисони шӯии сипарӣ
رهبر ار نه چسان شوی سپری
Одмирои бҳўшу ақлу хирад
آدمیرا بهوش و عقل و خرد
Бандагӣ кардаанд деву парӣ
بندگی کرده اند دیو و پری
Роҳи хира сарон мапу ки зиён
راه خیره سران مپو که زیان
Бинӣ аз саркашӣу хираи сиррӣ
بینی از سرکشی و خیره سری
Гар кунӣ раҳи ббзми парда дарон
گر کنی ره ببزم پرده دران
Пардаи моу хештани бадарӣ
پرده ما و خویشتن بدری
Рӯзу шаб боядат ки чун доно
روز و شب بایدت که چون دانا
Соъати умри хеш бар шимурӣ
ساعت عمر خویش بر شمری
Ҳар чаҳ дар хур буд баҳри соъат
هر چه در خور بود بهر ساعت
Бисипорӣу жарф дар нигарӣ
بسپاری و ژرف در نگری
Ҳар шабу рӯзро се баҳра кунӣ
هر شب و روز را سه بهره کنی
Ки з ҳар баҳраи баҳрае бабрӣ
که ز هر بهره بهره ای ببری
Баҳрае баҳри бандагӣ кардан
بهره ای بهر بندگی کردن
Ки аз ин баҳраи неки баҳраи варӣ
که از این بهره نیک بهره وری
Ваон дувуми баҳраи баҳри осоиш
وان دوم بهره بهر آسایش
Ки бгўӣӣу бғнўӣу хурӣ
که بگوئی و بغنوی و خوری
Ваон се дигари бакор ва кард ҷаҳон
وان سه دیگر بکار و کرد جهان
Омад ва рафт ва гуфту байъу шарӣ
آمد و رفت و گفت و بیع و شری
Ҳилае ба з ростӣ набӯд
حیله ای به ز راستی نبود
То нагардӣ бигард ҳилаи варӣ
تا نگردی بگرد حیله وری
Ду ҷаҳон аз барои ту карданд
دو جهان از برای تو کردند
Ки ту аз ду ҷаҳони ъзизтрӣ
که تو از دو جهان عزیزتری
Аз ду гетии фузун буд маъноат
از دو گیتی فزون بود معنات
Гарчи бисёр хираду мухтасарӣ
گرچه بسیار خرد و مختصری
Ту гадои худои гадои ту халқ
تو گدای خدا گدای تو خلق
Гар гдоӣии гадои муътабарӣ
گر گدائی گدای معتبری
Ҳар шаб ва рӯз мебигард сарат
هر شب و روز می بگرد سرت
Гардад ин офтоби бохтарӣ
گردد این آفتاب باختری
Ҳамаи гетии басӯии ту пўинд
همه گیتی بسوی تو پویند
Ки ту ҳам каъбае ва ҳам ҳаҷарӣ
که تو هم کعبه ای و هم حجری
Назд номаҳрамони бҳрсу тамаъ
نزد نامحرمان بحرص و طمع
То бкии оби мардумии бабрӣ
تا بکی آب مردمی ببری
Ҳамаи гетии сӯии ту раҳ сипаранд
همه گیتی سوی تو ره سپرند
Ки ту сӯии худои раҳи сипарӣ
که تو سوی خدا ره سپری