Умрати аихўоҷаҳ гарчи бар гузар аст
عمرت ای خواجه گرچه بر گذر است
Неки бшмр ки чун дуруст зар аст
نیک بشمر که چون درست زر است
Гар дурусти зарати азиз буд
گر درست زرت عزیز بود
Бхдои умр аз он азизтар аст
به خدا عمر از آن عزیزتر است
Хоҷа чун симу зар шумор кунад
خواجه چون سیم و زر شمار کند
Умри вай низ дар хур шимур аст
عمر وی نیز درخور شمر است
Нимӣ аз умри ношумори гузашт
نیمی از عمر ناشمار گذشت
Хоҷа дар фикри нима дигар аст
خواجه در فکر نیمهٔ دگر است
Ин гиронмояи умрро ҳар кӯ
این گرانمایه عمر را هر کاو
Хор моя гирифт беҳунар аст
خوار مایه گرفت بیهنر است
Марди бедори дил чунин донад
مرد بیداردل چنین داند
Ки бгитии ҳамора дар сафар аст
که به گیتی هماره در سفر است
Днииши роҳу охирати манзил
دنییاش راه و آخرت منزل
Сӯии манзил ҳамеша раҳ сипар аст
سوی منزل همیشه ره سپر است
Нафасаши гому соъаташи фарсах
نفسش گام و ساعتش فرسخ
Ҳар шабу рӯзи манзилӣ дигар аст
هر شب و روز منزلی دگر است
Вақтро сайф қотеъ овараданд
وقت را سیف قاطع آوردند
Ки зи теғи баранда тезтар аст
که ز تیغ برنده تیزتر است
Чаҳ буд фарқи одамии зи сутур
چه بود فرق آدمی ز ستور
Одамият агар бихоб ва хур аст
آدمیت اگر بخواب و خور است
Аз хуру хоб ҳар ки одамӣ аст
از خور و خواب هر که آدمی است
Одамии мшмрш ки гов ва хар аст
آدمی مشمرش که گاو و خر است
ӣнҳамаи бор чун бадуш кашад
این همه بار چون به دوش کشد
Хоҷаи бихрд ки як нафар аст
خواجه بیخرد که یک نفر است
Дилӣ ва сад ҳазор гавани ташвиш
دلی و صد هزار گون تشویش
Сиррӣ ва сад ҳазорон гаван фикр аст
سری و صد هزاران گون فکر است
Дар дилаш ҳар чаҳ бугзарад асФ аст
در دلش هر چه بگذرد اسف است
Бар лабаш ҳар чаҳ меравад агар аст
بر لبش هر چه میرود اگر است
Дил махон кохи лӣат ва лаъл аст
دل مخوان کاخ لَیتَ و لَعلَ است
Сар магӯ кӯии бӯ ки ва макр аст
سر مگو کوی بو که و مکر است
На диласт ин ки сад хароба даҳ аст
نه دل است این که صد خرابه ده است
На сарост ин ки як тавила хар аст
نه سراست این که یک طویله خر است
Аинсхни сусту хори мояи мгир
این سخن سست و خوار مایه مگیر
Ки сухан нест ришта гуҳар аст
که سخن نیست رشتهٔ گهر است
Ман чу абрстми ин сухани борон
من چو ابر استم این سخن باران
Ту садаф бош гӯшти арнаҳи крост
تو صدف باش گوشت ار نه کر است
Банда пер мефуруш астам
بنده پیر میفروش استم
Ки гадояши гадоӣ муътабар аст
که گدایش گدای معتبر است
Шайх бо он бузургии дастор
شیخ با آن بزرگی دستار
Ҳимматаши сахти хирад ва мухтасар аст
همتش سخت خرد و مختصر است
Нашунидааст бо ҳамаи дониш
نشنیده است با همه دانش
Ин сухан каз лаб паёмбар аст
این سخن کز لب پیامبر است
Илм чун бо амал нашуд анбоз
علم چون با عمل نشد انباز
Бмсл чун дарахт бесамар аст
به مثل چون درخت بیثمر است
Боғбони афканди бсўхтнш
باغبان افکند به سوختنش
Ҳар куҷои шохи каш на борўброст
هر کجا شاخ کش نه بار و بر است
Ҳар куҷои боргоҳи мейру вазир
هر کجا بارگاه میر و وزیر
Шайхи доим чу ҳалқааш бадар аст
شیخ دائم چو حلقهاش به در است
Баси фурӯи бардаи луқмаҳои ҳаром
بس فرو برده لقمه های حرام
Наши дуои Наши намозро асар аст
نش دعا نش نماز را اثر است
Шикамаши ҳамчуи оташи дӯзах
شکمش همچو آتش دوزخ
Ки бҳли ман мазиди пар шарар аст
که بهل من مزید پر شرر است