Воъизӣ гуфт дар ин моҳ ки моҳ раҷаб аст

واعظی گفت در این ماه که ماه رجب است

Тавба кардан на аҷаби тавба шикастан аҷаб аст

توبه کردن نه عجب توبه شکستن عجب است

Гуфтамаш моҳи раҷаб гарчи маи тавба буд

گفتمش ماه رجب گرچه مه توبه بود

Фасли гул низ маи бодау шӯр ва шағаб аст

فصل گل نیز مه باده و شور و شغب است

Сабаби тавбау ъушрат чу баҳам гирд оянд

سبب توبه و عشرت چو به هم گرد آیند

Ҷанги хезади зи ду сӯ чун ду мухолиф сабаб аст

جنگ خیزد ز دو سو چون دو مخالف سبب است

Кори тарҷеҳи боҷимоъи ҳамаи бодаи кашон

کار ترجیح به اجماع همه باده‌کشان

БкФи соқии зебои рухи дебо салб аст

به کف ساقی زیبارخ دیبا سلب است

намеҳаромасту раҷаб низ буд моҳи ҳаром

می حرام است و رجب نیز بود ماه حرام

Май дар ин моҳ чаҳ нӯшии тараби андар тараб аст

می در این ماه چه نوشی طرب اندر طرب است

Ма хур дод маи порсӣу моҳи раҷаб

مه خور داد مه پارسی و ماه رجب

Арабии ҷанги ду маи ҷанги аҷам бо араб аст

عربی جنگ دو مه جنگ عجم با عرب است

Он қавии панҷа доно фикан аз ҷои кундор

آن قوی پنجه دانا فکن از جا کندار

Пӯру қос ва вагар зодаи мъдӣ крб аст

پور و قاص و وگر زاده معدی کرب است

Не ки май хӯрдани хур додмаҳ омад воҷиб

نی که می خوردن خور داد مه آمد واجب

Рӯз дар моҳи раҷаби доштан ар мустаҳаб аст

روز در ماه رجب داشتن ار مستحب است

Соъатии фориғ аз андеша агар икнФс аст

ساعتی فارغ از اندیشه اگر یک نفس است

Хилватии холӣ аз ағбор агар икўҷб аст

خلوتی خالی از اغبار اگر یک وجب است

Хуштар аз мамлакат рӯй замини сар басар аст

خوش‌تر از مملکت روی زمین سر به سر است

Беҳтар аз салтанати даври замони рӯз ва шаб аст

بهتر از سلطنت دور زمان روز و شب است

Куняту ному лақаби бодаи ангурӣ ро

کنیت و نام و لقب بادهٔ انگوری را

Сесад ва шаст фузунтар блсон араб аст

سیصد و شصت فزونتر به لسان عرب است

Хндрисаст ва ъҷўзаст ва слоФасту рҳиқ

خندریس است و عجوز است و سلاف است و رحیق

Ибнаи алкрму абўолъшраҳу бинт алънб аст

ابنه‌الکرم و ابوالعشره و بنت العنب است

Вондгрҳо ки фузунаст зи теъдоду шумор

وان دگرها که فزون است ز تعداد و شمار

Бархе аз ҷумлаи набиштаи бктоб адаб аст

برخی از جمله نبشته به کتاب ادب است

Сесад ва шаст буд чун шимурӣ дар мау сол

سیصد و شصت بود چون شمری در مه و سال

Ҳар чаҳ дар даври фалаки гардиш рӯзаст ва шаб аст

هر چه در دور فلک گردش روز است و شب است

Чун баҳри рӯз буд шарти хиради бода задан

چون به هر روز بود شرط خرد باده زدن

Бодаро низ бад-ӣни гӯнаи шумор лақаб аст

باده را نیز بدین گونه شمار لقب است

Гар ҳамаи сол ба як ном бихонӣ май ро

گر همه سال به یک نام بخوانی می را

Алҳақ инсоф тавон дод ки давр аз адаб аст

الحق انصاف توان داد که دور از ادب است