Дӯши ман мастонаи хобӣ дида ам

دوش من مستانه خوابی دیده ام

Дар дили шаби офтобӣ дида ам

در دل شب آفتابی دیده ام

Акс рӯй офтоби чарх ро

عکس روی آفتاب چرخ را

Дӯш дар ҷоми шаробӣ дида ам

دوش در جام شرابی دیده ام

Зонка мефармуд ҷавр бе ҳисоб

زانکه میفرمود جور بی حساب

Бози лутф беҳисобӣ дида ам

باز لطف بی حسابی دیده ام

Дафтарӣ карданд ҳасани въшқ ро

دفتری کردند حسن وعشق را

Ман аз он дафтари китобӣ дида ам

من از آن دفتر کتابی دیده ام

Муждае сӯфӣ каз авроди саҳар

مژده ای صوفی کز اوراد سحر

Ман саҳаргаҳи фатҳ бо бедида ам

من سحرگه فتح با بی دیده ام

Ман ки сармасту харобам эй ҳариф

من که سرمست و خرابم ای حریف

Наргиси масти харобӣ дида ам

نرگس مست خرابی دیده ام

Он таҷаллиро ки дар оташ бидид

آن تجلی را که در آتش بدید

Пӯри умрон , ман дар обӣ дида ам

پور عمران، من در آبی دیده ام

Печ ва тобӣ дорам аз савдо ки дӯш

پیچ و تابی دارم از سودا که دوش

Турраи пари печу тобӣ дида ам

طره پر پیچ و تابی دیده ام

Дӯш боз омад ба хоби ман парӣ

دوش باز آمد به خواب من پری

Мекунам имрӯзи девона гарӣ

میکنم امروز دیوانه‌گری

Барнатобад қӯти бозуии ишқ

برنتابد قوّت بازوی عشق

Панҷа тақво бидон зӯр оварӣ

پنجه تقوی بدان زور آوری

Дар алоҷи кори дил бечора монад

در علاج کار دل بیچاره ماند

Ақл афсунгар бидон афсунгарӣ

عقل افسونگر بدان افسونگری

Кофарии кеш манаст ар мекунад

کافری کیش من است ار میکند

Зулфи ҳиндӯии ту зинсони кофарӣ

زلف هندوی تو زینسان کافری

Муждагонӣ ҷон диҳед эй бандагон

مژدگانی جان دهید ای بندگان

Хоҷа дорад майли бандаи парварӣ

خواجه دارد میل بنده پروری

Малики дил осӯда шуд чун шоҳи ҷон

ملک دل آسوده شد چون شاه جان

Дорад оҳанги адолати густарӣ

دارد آهنگ عدالت گستری

Чун расад фармони шоҳи ишқ , нест

چون رسد فرمان شاه عشق، نیست

Ақлро чораи биҷузи фармони барӣ

عقل را چاره بجز فرمان بری

Бахтам аз хоби гарони бардошти сар

بختم از خواب گران برداشت سر

Нест кори ман аз ин пас срсрӣ

نیست کار من از این پس سرسری

Ҳбзои рӯзӣ ки даври осмон

حبذا روزی که دور آسمان

Осмонӣ карду ахтари ахтарӣ

آسمانی کرد و اختر اختری

Ҳеҷ дидстӣ ки бо зарраи сухан

هیچ دیدستی که با ذره سخن

Гуяд аз лутфи офтоби ховарӣ

گوید از لطف آفتاب خاوری

Мерасад бозори моро зосмон

میرسد بازار ما را زاسمان

Бо ду сад фару саодати муштарӣ

با دو صد فر و سعادت مشتری

Нафхаи боди сабо ҷон медиҳад

نفخه باد صبا جان میدهد

Накҳатӣ аз зулф ҷонон медиҳад

نکهتی از زلف جانان میدهد

Миўзди ин боди гўӣӣ аз Яман

میوزد این باد گوئی از یمن

Ки набиро буи рҳмн медиҳад

که نبی را بوی رحمن میدهد

Мерасад ин мурғ гуё аз сабо

میرسد این مرغ گویا از سبا

Кӯи бишорати зӣ сулаймон медиҳад

کو بشارت زی سلیمان میدهد

Қиссаи абсолу рози ишқ ӯ

قصه ابسال و راز عشق او

Мужда дар гӯш саломон медиҳад

مژده در گوش سلامان میدهد

ё бшир аз Мисри буии перҳан

یا بشیر از مصر بوی پیرهن

Дар машоми пер канъон медиҳад

در مشام پیر کنعان میدهد

ё ки дар зулмоти ҳайрати Хизри роҳ

یا که در ظلمات حیرت خضر راه

Муждагонии зоб ҳайвон медиҳад

مژدگانی زاب حیوان میدهد

ё ки ҷбрили амини муждаи наҷот

یا که جبریل امین مژده نجات

Моҳи канъонро з зиндон медиҳад

ماه کنعان را ز زندان میدهد

ё паёми раъд дар гӯши садаф

یا پیام رعد در گوش صدف

Муждаҳо аз абр Нитсаон медиҳад

مژده ها از ابر نیسان میدهد

ё насими субҳдам аз навбаҳор

یا نسیم صبحدم از نوبهار

Ҷони ботФол гулистон медиҳад

جان باطفال گلستان میدهد

Мидмди хуршеду ошиқро халос

میدمد خورشید و عاشق را خلاص

Аз шабихунҳои ҳиҷрон медиҳад

از شبیخونهای هجران میدهد

Муждаи васл аз бути дилҷӯии мо

مژده وصل از بت دلجوی ما

Баъди навмидӣ ва ҳурмон медиҳад

بعد نومیدی و حرمان میدهد

Гӯши дили додем бо султони ҷон

گوش دل دادیم با سلطان جان

То дилу ҷонро чаҳ фармон медиҳад

تا دل و جان را چه فرمان میدهد

Боз бо паймона паймон карда ам

باز با پیمانه پیمان کرده ام

Тарки куфру тарк имон карда ам

ترک کفر و ترک ایمان کرده ام

Ҷисмро дрмҳФли ҷон барда ам

جسم را درمحفل جان برده ام

Ҷони нисори роҳ ҷонон карда ам

جان نثار راه جانان کرده ام

Дар замири хок аз ҷонҳои пок

در ضمیر خاک از جانهای پاک

Шуд ҳувайдои ончӣ пинҳон карда ам

شد هویدا آنچه پنهان کرده ام

Чун халили ин озари намруд ро

چون خلیل این آذر نمرود را

Гирди худ вирд ва гулистон карда ам

گرد خود ورد و گلستان کرده ام

Ақли кофар буд дар ойини ишқ

عقل کافر بود در آئین عشق

Ман зи нави бозаш мусулмон карда ам

من ز نو بازش مسلمان کرده ام

Не ки бо теғи фано дар пои ишқ

نی که با تیغ فنا در پای عشق

Ақлро якбора қурбон карда ам

عقل را یکباره قربان کرده ام

Мнкаҳ фармон дорам аз султони ишқ

منکه فرمان دارم از سلطان عشق

Ақлро дар қайд фармон карда ам

عقل را در قید فرمان کرده ام

Сахти мушкил буд кор аз дасти ақл

سخت مشکل بود کار از دست عقل

Ман бадасти ишқ осон карда ам

من بدست عشق آسان کرده ام

Низ ободон кунам ин кох ро

نیز آبادان کنم این کاخ را

Ки бадасти хеш вайрон карда ам

که بدست خویش ویران کرده ام

Бар сар лутф омад он дилдори мо

بر سر لطف آمد آن دلدار ما

Ҷони фидои ёри ширини кори мо

جان فدای یار شیرین کار ما

Дар дил чун санг ӯ таъси кард

در دل چون سنگ او تاثیر کرد

Оқибати ин нолаҳои зори мо

عاقبت این ناله های زار ما

намехалид андари дили мо хорҳо

می خلید اندر دل ما خارها

Сад ҳазорон гули шкФт аз хормо

صد هزاران گل شکفت از خارما

Субҳдам дидам ки ногуҳи офтоб

صبحدم دیدم که ناگه آفتاب

Мезанад сар бар дару девори мо

میزند سر بر در و دیوار ما

Юсуф аз канъони бпои хештан

یوسف از کنعان بپای خویشتن

Муштарӣ шуд бар сари бозори мо

مشتری شد بر سر بازار ما

Куфри мо охир ба имон мекашад

کفر ما آخر به ایمان میکشد

Чун сари зулф ту шуд зуннори мо

چون سر زلف تو شد زنار ما

Ишқ буд он ёр каз аввали қадам

عشق بود آن یار کز اول قدم

Ҳам ғами мо буд ва ҳам ғмхўори мо

هم غم ما بود و هم غمخوار ما

Ишқ буд он дӯст каз рӯзи азал

عشق بود آن دوست کز روز ازل

Ҳам дили мо буд ва ҳам дилдори мо

هم دل ما بود و هم دلدار ما

Офтоб рӯй ӯ бурҳони мост

آفتاب روی او برهان ماست

Шайху зоҳид гар кунад инкори мо

شیخ و زاهد گر کند انکار ما

Гар хами зулфи ту таррорӣ кунад

گر خم زلف تو طراری کند

Лаъли ҷони бахшат вафодорӣ кунад

لعل جان بخشت وفاداری کند

Гуфтамаш лаълат кунад комами раво

گفتمش لعلت کند کامم روا

Зер лаб хандид ва гуфт оре кунад

زیر لب خندید و گفت آری کند

Дар парешонеи хами гесуии ёр

در پریشانی خم گیسوی یار

Ҷамъи дилҳоро нигаҳдорӣ кунад

جمع دل ها را نگهداری کند

Ишқ агар ин хонаро вайрона кард

عشق اگر این خانه را ویرانه کرد

Низ ишқи ин хона меъморӣ кунад

نیز عشق این خانه معماری کند

Ғам Фзоӣӣ кард агар ҳиҷрони шабӣ

غم فزائی کرد اگر هجران شبی

Низ рӯзии васл ғмхўорӣ кунад

نیز روزی وصل غمخواری کند

Рӯй дилҷӯии ту шамс толеъ аст

روی دلجوی تو شمس طالع است

Гар хами зулфати шаб торӣ кунад

گر خم زلفت شب تاری کند

Хор агар хории намояд , шохи гул

خار اگر خاری نماید، شاخ گل

Гул диҳад , гулзор гулзорӣ кунад

گل دهد، گلزار گلزاری کند

Дар дили хами хӯн ток ояд Биҷӯш

در دل خم خون تاک آید بجوش

Дар кафи мо ҷом саршорӣ кунад

در کف ما جام سرشاری کند

Бахти душман саргарон гардад зхўоб

بخت دشمن سرگران گردد زخواب

Толеъи мо азм бедорӣ кунад

طالع ما عزم بیداری کند

Шоҳи мо дирузи бор ом дод

شاه ما دیروز بار عام داد

Мари гдоёнрои басӣ анъом дод

مر گدایانرا بسی انعام داد

Ҳам блФзи хеши лутф вуҷӯд кард

هم بلفظ خویش لطف وجود کرد

Ҳам бадасти хеши нақл ва ҷом дод

هم بدست خویش نقل و جام داد

Май кшонро аз лаб ва аз чашми хеш

می کشانرا از لب و از چشم خویش

Гоҳи мастӣ , писта ва бодом дод

گاه مستی، پسته و بادام داد

Офарин бар ишқу нафрини брхрд

آفرین بر عشق و نفرین برخرد

Кин биорон дона ва он дом дод

کین بیاران دانه و آن دام داد

Гӯ бисӯзад зини сухани кому забон

گو بسوزد زین سخن کام و زبان

Фош гӯям кам зи лаълаш ком дод

فاش گویم کم ز لعلش کام داد

Дод имрӯзами ду сад бӯс аз лабӣ

داد امروزم دو صد بوس از لبی

Ки бмни дирузи сад дашном дод

که بمن دیروز صد دشنام داد

Подшоҳони банда хос мананд

پادشاهان بنده خاص منند

Бандаи хосам чу он шаҳ ном дод

بنده خاصم چو آن شه نام داد

Ишқ буд он ҷавҳару рӯҳи вуҷӯд

عشق بود آن جوهر و روح وجود

Кам рҳоӣӣ аз ҳама авҳом дод

کم رهائی از همه اوهام داد

Дӯшами андари базми хосаши бор буд

دوشم اندر بزم خاصش بار بود

Маҳфилии хосу тиҳии зи ағёр буд

محفلی خاص و تهی ز اغیار بود

Моу дил будему ғайр аз мо набӯд

ما و دل بودیم و غیر از ما نبود

На , на ман будам на дил , дилдор буд

نه، نه من بودم نه دل، دلدار بود

Ақл агар дар базми мо гомии ниҳод

عقل اگر در بزم ما گامی نهاد

Бар мисли чун сӯрати девор буд

بر مثل چون صورت دیوار بود

Ҳар сухан каз лаъли дилҷӯяши гузашт

هر سخن کز لعل دلجویش گذشت

Сад ҳазорон дафтари асрор буд

صد هزاران دفتر اسرار بود

Рӯй ӯ чун шамси толеъ , базми мо

روی او چون شمس طالع، بزم ما

Аз рух ӯ матлаъи алонвор буд

از رخ او مطلع الانوار بود

Зулфи пари чинаши камандии пари гиреҳ

زلف پر چینش کمندی پر گره

Ки баҳри чинаши ду сад тотор буд

که بهر چینش دو صد تاتار بود

Бскаҳ бишунидем аз Фархори ном

بسکه بشنیدیم از فرخار نام

Базми мо аз рӯй ӯ Фархор буд

بزم ما از روی او فرخار بود

Бӯстонии длгшо бе боғбон

بوستانی دلگشا بی باغبان

Ғунчаи бшгФтаҳ бехор буд

غنچه بشگفته بی خار بود

Чашми гардуни рафта дар хоби гарон

چشم گردون رفته در خواب گران

Лек чашми бахти мо бедор буд

لیک چشم بخت ما بیدار بود

Бар ҷамолаши ғоза ва ойин набӯд

بر جمالش غازه و آئین نبود

Бар Рахши ҷузи турра мишкӣн набӯд

بر رخش جز طره مشکین نبود

Хирманӣ аз моҳ буд андари миён

خرمنی از ماه بود اندر میان

Ки бар ӯ ҷузи хӯша парвин набӯд

که بر او جز خوشه پروین نبود

Ҷузи рухии тобандау зулфии сиёҳ

جز رخی تابنده و زلفی سیاه

Ҳарфӣ аз тасвири куфр ва дайн набӯд

حرفی از تصویر کفر و دین نبود

Туррааш чину шикан бисёр дошт

طره اش چین و شکن بسیار داشت

Лекаш андари тоқи абрӯ , чин набӯд

لیکش اندر طاق ابرو، چین نبود

Аз дуо то истиҷобати фосила

از دعا تا استجابت فاصله

Ҳам бақадр гуфтан омин набӯд

هم بقدر گفتن آمین نبود

Ҳам лабашро лутф буду қҳрнӣ

هم لبش را لطف بود و قهرنی

Ҳам дилашро меҳр буд ва кин набӯд

هم دلش را مهر بود و کین نبود

Ҳар чаҳ аз лаъли лабаши дили коми ҷуст

هر چه از لعل لبش دل کام جست

Лаъли дилҷӯяши биҷуз тамкин набӯд

لعل دلجویش بجز تمکین نبود

Тарк мо оварад ин суннати бъшқ

ترک ما آورد این سنت بعشق

Варна хубонро вафо ойин набӯд

ورنه خوبان را وفا آئین نبود

Ҷумлаи хубон дидаам , дар ҳечяк

جمله خوبان دیده ام، در هیچیک

Лутфу хӯбӣу сафо чандин набӯд

لطف و خوبی و صفا چندین نبود

Табъи мавзун бо қад мавзун набӯд

طبع موزون با قد موزون نبود

Шеъри ширин бо лаб ширин набӯд

شعر شیرین با لب شیرین نبود

Лутфи табъу чеҳра зебо набӯд

لطف طبع و چهره زیبا نبود

Ҳасани халқу зулфи машк огӣн набӯд

حسن خلق و زلف مشک آگین نبود

Бо лаби ширин ӯ шеъри ҳабиб

با لب شیرین او شعر حبیب

Чун шунидам қобил таҳсин набӯд

چون شنیدم قابل تحسین نبود

Рози ҷон бо ёр ҷонӣ гуфта шуд

راز جان با یار جانی گفته شد

Ҷумлаи асрор наоне гуфта шуд

جمله اسرار نهانی گفته شد

Низ он розӣ ки ноед бар забон

نیز آن رازی که ناید بر زبان

Бо забон безабонӣ гуфта шуд

با زبان بی زبانی گفته شد

Тарҷумонӣ буд бо ақл ва чу ақл

ترجمانی بود با عقل و چو عقل

Лол шуд , бетарҷумонӣ гуфта шуд

لال شد، بی ترجمانی گفته شد

Наз лаби лаълаши дами азаляту лаъл

نز لب لعلش دم ازلیت و لعل

Неи ҷавоби лн тароне гуфта шуд

نی جواب لن ترانی گفته شد

Кас басӯрат менаёрад фаҳм кард

کس بصورت می نیارد فهم کرد

Ончӣ аз илм маъонӣ гуфта шуд

آنچه از علم معانی گفته شد

Назд ёри нуктаи санҷи нуктаи дон

نزد یار نکته سنج نکته دان

Ҳар чаҳ буд аз нуктаи доне , гуфта шуд

هر چه بود از نکته دانی، گفته شد

Ҷабраил аз арш оварад ин сухан

جبرئیل از عرش آورد این سخن

ё ки аз сабъ алмсонӣ гуфта шуд

یا که از سبع المثانی گفته شد

Аз забони ишқ бефикру хаёл

از زبان عشق بی فکر و خیال

Бетааммул ройгонӣ гуфта шуд

بی تامل رایگانی گفته شد

Абри раҳмат буд ё оби ҳаёт

ابر رحمت بود یا آب حیات

Ки бад-ӣни соф ва равонӣ гуфта шуд

که بدین صاف و روانی گفته شد

Табъ ман шуд матлаъи алшмси ин замон

طبع من شد مطلع الشمس این زمان

Кини сухан низ осмонӣ гуфта шуд

کین سخن نیز آسمانی گفته شد