Боди сабои накҳат ҷон медиҳад

باد صبا نکهت جان میدهد

Муждаи зи асрор ниҳон медиҳад

مژده ز اسرار نهان میدهد

Аз дам перост магари ин насим

از دم پیراست مگر این نسیم

Кӯи нафаси бахт ҷавон медиҳад

کو نفس بخت جوان میدهد

НФҳаҳ исоаст ки дар мурғи гул

نفحه عیسی است که در مرغ گل

Ҷону дилу рӯҳ равон медиҳад

جان و دل و روح روان میدهد

Насяи зоҳид ки дурӯғаст влоФ

نسیه زاهد که دروغ است ولاف

Пери Муғони нақд равон медиҳад

پیر مغان نقد روان میدهد

Муъҷизаи пери ман аз як назар

معجزه پیر من از یک نظر

Рӯҳи яқинро бгмон медиҳад

روح یقین را بگمان میدهد

Сарв биҳиштаст ки аз ҳар варақ

سرو بهشت است که از هر ورق

Ҳар чаҳ дилати хост ҳамон медиҳад

هر چه دلت خواست همان میدهد

Ҳар чаҳ шунидӣ зи ҷамоли қадим

هر چه شنیدی ز جمال قدیم

Равшану тобанда нишон медиҳад

روشن و تابنده نشان میدهد

Ҳар ки буд кӯру кар аз як нафас

هر که بود کور و کر از یک نفس

Гӯши дилу айн аён медиҳад

گوش دل و عین عیان میدهد

Хоб макун хоб бҳнгом нест

خواب مکن خواب بهنگام نیست

Вақти саҳари ҷузи қадаҳ ва ҷом нест

وقت سحر جز قدح و جام نیست

Боди саҳари миўзд аз тарафи гул

باد سحر میوزد از طرف گل

Мурғи саҳарро дигар ором нест

مرغ سحر را دگر آرام نیست

Мурғи саҳари мурғи дил ошиқ аст

مرغ سحر مرغ دل عاشق است

Ваҳшӣ ва бо ҳечкас ӯроам нест

وحشی و با هیچکس اورام نیست

Донау домаш чаҳ буд ? зулфу хол

دانه و دامش چه بود؟ زلف و خال

Сайди биҷузи донаи ин дом нест

صید بجز دانه این دام نیست

Номау пайк аз чаҳ фиристӣ бмн

نامه و پیک از چه فرستی بمن

Хеши биёи бӯса ба пайғом нест

خویش بیا بوسه به پیغام نیست

Чун биҷуз ибром нагардӣ ту ром

چون بجز ابرام نگردی تو رام

Чораи биҷузи кдиаҳ ва ибром нест

چاره بجز کدیه و ابرام نیست

Ҷузи лабу чашми ту дар ин базми айш

جز لب و چشم تو در این بزم عیش

намезадаро писта ва бодом нест

می زده را پسته و بادام نیست

Маҳфили мо хилвати хос дил аст

محفل ما خلوت خاص دل است

Маҷлис хосаст вара ом нест

مجلس خاص است وره عام نیست

Хез ки мастона шаробат диҳанд

خیز که مستانه شرابت دهند

Мурғи дил аз баҳр кабобат диҳанд

مرغ دل از بهر کبابت دهند

Бар дар майхона агар сар наҳй

بر در میخانه اگر سر نهی

Тоъати нокарда , савобат диҳанд

طاعت ناکرده، ثوابت دهند

То накунӣ бими зи рӯзи ҳисоб

تا نکنی بیم ز روز حساب

Бодаи фузунтар з ҳисобат диҳанд

باده فزونتر ز حسابت دهند

Ъзб буд ном ниҳандаш азоб

عذب بود نام نهندش عذاب

Машну агар бим азобат диҳанд

مشنو اگر بیم عذابت دهند

Гар талабии хирмани моро зкўаҳ

گر طلبی خرمن ما را زکوه

Бештар аз ҳад нассобат диҳанд

بیشتر از حد نصابت دهند

Гар талабии хирмани моро зкўаҳ

خدمت مستان خرابات کن

Бештар аз ҳад нассобат диҳанд

بو که دلی مست و خرابت دهند

Хизмати мисатон харобот кун

یک دو کتابی بزن از دست پیر

Бӯ ки дилии маст ва харобат диҳанд

تا خبر از سر کتابت دهند

Як ду китобӣ бизан аз дасти пер

در عوض کوثر و تسنیم و خلد

То хабар аз сар китобат диҳанд

یکقدح از باده نابت دهند

Нолаи неи нафхаи сувар омада аст

مرغ سحر باز نوا بر کشید

намезадаро рӯз нашӯр омада аст

صبح سعادت ز افق بردمید

Мурғи саҳари бози наво бар кашид

دولت جاوید در آمد ز در

Субҳи саодати зи уфуқи ?бардамӣад

خضر بسر چشمه حیوان رسید

Давлати ҷовид дар омад з дар

مطرب از این راز که در پرده گفت

Хизри басари чашма ҳайвон расед

نیمه شبان پرده یاران درید

Мутриб аз ин роз ки дар парда гуфт

ساقی مستانه بیک جام می

Нимаи шубони парда ёрон дарид

وقت سحر خون حریفان خرید

Соқии мастонаи бики ҷом май

باده کشان را بسرای عدم

Вақти саҳари хӯни ҳарифони харид

برد و سوی ملک وجود آورید

Бодаи кашонро бсрои адам

نفخ نخستین همه فانی شدند

Бараду сӯии малик вуҷӯд оваред

نفخ دوم باز ز نو آفرید

Нафхи нахустин ҳама фонӣ шуданд

خون صراحی است که در ساغر است

Нафхи дувуми бози зи нави офарид

یا سر اندیشه که ساقی برید

Хӯн суроҳеаст ки дар соғар аст

باز نگردد بسوی خانقاه

ё сари андеша ки соқӣ бурид

شیخ که در میکده دوش آرمید

Боз нагардад басӯии хонақоҳ

منقبت حضرت پیر من است

Шайх ки дар майкада дӯш орамид

هر چه خدا گفت و پیمبر شنید

Бӣри маъаттали хаму паймона буд

سبحه که یکرشته و صد دانه بود

Қасри мшидон дар майхона буд

رشته تار و گل پیمانه بود

Сбҳаҳ ки икрштаҳ ва сад дона буд

خانه معمور که شد بر فلک

Риштаи тору гули паймона буд

خشت و گلش از در میخانه بود

Хонаи маъмур ки шуд бар фалак

دعوت زاهد شد اگر مستجاب

Хишту гулаш аз дар майхона буд

از دم یک ناله مستانه بود

Даъват зоҳид шуд агар мустаҷоб

عقل نخستین که نخستین قدم

Аз дами як нолаи мастона буд

زد برهش یکدل دیوانه بود

Ақли нахустин ки нахустин қадам

از خم گیسوی درازش سخن

Зад баррааши икдли девона буд

گاه به چین گاه به فرغانه بود

Аз хами гесуии дарозаши сухан

محرم آن طره که با صد زبان

Гоҳ ба чини гоҳ ба фарғона буд

دم نزد از پیچ و خمش، شانه بود

Муҳаррами он турра ки бо сад забон

نغمه منصور که بردار زد

Дам назд аз печу хамаш , шона буд

ناله ای از استن حنانه بود

Нағмаи Мансур ки бурдор зад

بزم حقیقت که نگنجد بعرش

Нолае аз астни ҳаннона буд

یکدل آشفته و ویرانه بود

Базми ҳақиқат ки нагунҷад бърш

بعد مسافت ز ازل تا ابد

Икдли ошуфтау вайрона буд

یکقدم از همت مردانه بود

Баъди масофати зи азал то абад

نه صدف انباشته در یکدگر

Икқдм аз ҳиммати мардона буд

مخزن این گوهر یکدانه بود

На садафи анбошта дар икдгр

دور زدم گرد جهان سربسر

Махзани ин гавҳари икдонаҳ буд

در پی آن یارکه در خانه بود

Давр задам гирди ҷаҳони србср

خانه چو ویرانه شد آمد بدست

Дар паии он ёркаҳ дар хона буд

گنج حقیقت که بکاشانه بود

Хона чу вайрона шуд омад бадаст

لیلی و مجنون بحقیقت منم

Ганҷи ҳақиқат ки бкошонаҳ буд

هر چه شنیدی دگر افسانه بود

Арзи ҷинони рӯзи азали сода буд

باده وقت سحرت نوش باد

Баҳри ҳамаи сӯратии омода буд

در دلت از ساغر می جوش باد

Бодаи вақти саҳарати нӯши бод

هر چه بجز باده بود، یاد او

Дар дилат аз соғар май ҷӯши бод

از دل پاک تو فراموش باد

Ҳар чаҳ биҷузи бода буд , ёд ӯ

دلق ریائی ز طربهای دوش

Аз дили поки ту фаромӯши бод

بر سر و بر دوش تو روپوش باد

Далқи рёӣии зи тарабҳои дӯш

دوش زدی می که شدت نوش جان

Бар сар ва бар дӯши ту рӯпӯши бод

نوشتر امشب میت از دوش باد

Дӯш задӣ май ки шиддати нӯши ҷон

آنکه بیادش زده ای می، ترا

Нӯштар имшаб мет аз дӯши бод

شب همه شب خفته در آغوش باد

Онкӣ бёдш задае май , туро

هر که بود با تو حریف و ندیم

Шаби ҳамаи шаби хуфта дар оғӯши бод

همچو تو مستانه و مدهوش باد

Ҳар ки буд бо ту ҳарифу надим

هر چه گذشته است از این داستان

Ҳамчуи ту мастонау мадҳуши бод

لعلت از آن واقعه خاموش باد

Масти нигоҳи ту нигоҳ ман аст

ای غم تو راحت و ریحان من

Чашми сиёҳи ту гувоҳ ман аст

یاد رخت هم نفس جان من

эй ғами роҳату райҳони ман

لعل لبت پسته خندان من

Ёди рахти ҳам нафаси ҷони ман

دانه خال تو سپندان من

Лаъли лабати пистаи хандони ман

این من و تو خیزد اگر از میان

Донаи холи ту сапандони ман

هر چه بود زان تو، هست آن من

Ин ман ва ту хезад агар аз миён

لعل لبت مهر سلیمان من

Ҳар чаҳ буд зон ту , ҳаст он ман

دیو و پری جمله بفرمان من

Лаъли лабати меҳри сулаймони ман

عرصه شش سوی زمین کرده اند

Деву парии ҷумлаи бФрмони ман

تا بفلک ساحت زندان من

Арсаи шаш сӯй замин карда анд

ساحت زندان که چنین دلگشا است

То бФлки соҳати зиндони ман

تا چه بود صحن گلستان من

Соҳати зиндон ки чунин длгшо аст

از ازل آمیخته در یکدگر

То чаҳ буд саҳни гулистони ман

با دل و جان تو، دل و جان من

Аз азали омехта дар икдгр

فاتحه و خاتمه در مدح تو است

Бо дилу ҷони ту , дилу ҷони ман

هر چه نوشته است بدیوان من

Дар маъонӣ ки дар ӯ суфта ам

آمده سر مست خرابی دگر

Аз лаби лаъли ту сухан гуфта ам

که بکفش جام شرابی دگر

Омадаи сари масти харобӣ дигар

خوردن می باشد اگر چه ثواب

Ки бкФши ҷоми шаробӣ дигар

دادن می هست ثوابی دگر

Хӯрдан мебошад агар чаҳ савоб

علم بسی خواندم و دیدم کتاب

Додан меҳаст савобӣ дигар

دفتر عشق است کتابی دگر

Илм басӣ хондам ва дидам китоб

شیر فلک بهر کبابت سزاست

Дафтар ишқаст китобӣ дигар

مرغ دل ماست کبابی دگر

Шери фалаки баҳр кабобат сазост

وسمه و حنا است زنان را خضاب

Мурғи дили мости кабобӣ дигар

لایق مرد است خضابی دگر

Васма ва ҳиноаст занонро хизоб

دوزخ اگر چند عذاب خداست

Лоиқ мардаст хизобӣ дигар

صحبت شیخ است عذابی دگر

Хез ки то дар бар дил раҳ кунем

بر در میخانه بهر دم دو عید

Раҳи басӯии маҳфил аллоҳ кунем

دلکش و مستانه و سعد و سعید

Бар дар майхонаи баҳри дами ду ид

میکده پیر پر از نقد زر

Дилкашу мастонау саъду Саид

مدرسه شیخ ز وعد و وعید

Майкадаи пери пар аз нақди зар

خلقت اول تو ندانسته ای

Мадрисаи шайхи зи въду ваъид

تا بسراغی تو ز لبس جدید

Хилқати аввал ту надониста Эй

خیز که تا فاش نمایم ترا

То бсроғии ту зи лбси ҷадид

چهر ز رخسار رقیب و عتید

Хез ки то фоши намоями туро

مفتی و شیخ است که در خانقاه

Чеҳри зи рухсори рақибу ътид

این یک قائم بود آن یک حصید

Муфтӣ ва шайхаст ки дар хонақоҳ

غمزه ساقی است که در یک نظر

Ин як қоим буд он як ҳсид

کرده پدید آیت رجع بعید

Ғамза соқӣаст ки дар як назар

هر که مزید از لب لعلش سرود

Карда падеди ояти рҷъи баъӣд

از خط مصحف که لدنیا مزید

Ҳар ки мазид аз лаби лаълаши сурӯд

قامت مغزاده و مینای می

Аз хати мусҳаф ки лднёи мазид

گشته پدیدار ز لبس جدید

Қомати мғзодаҳу миноӣ май

لعل لبش مژده رب غفور

Гашта падедори зи лбси ҷадид

هجر رخش آیت باس شدید

Лаъли лабаши муждаи раби ғафур

درج گهر از لب جان پرورش

Ҳиҷри Рахши ояти боси шадид

مطلع منظومه طلع نضید

Сбҳаҳ ки сад донау икдом буд

باده کشان وقت صبوح آمده است

Риштаи нотобу гули ҷом буд

می بقدح راحت روح آمده است

Бодаи кашони вақти сабӯҳ омада аст

بر سر ناصح زن و درهم شکن

Май бқдҳи роҳати рӯҳ омада аст

توبه اگر چند نصوح آمده است

Бар сари носеҳи зану дарҳами шикан

رندی و قلاشی شیخ و فقیه

Тавба агар чанд насӯҳ омада аст

نزد حریفان بوضوح آمده است

Риндӣу қлошии шайху фақиҳ

انده و اندیشه چه طوفان نوح

Назд ҳарифони бўзўҳ омада аст

می بمثل کشتی نوح آمده است

Андау андеша чаҳ тӯфони Нӯҳ

دامن آلوده شیخ از شراب

Май бмсли киштии Нӯҳ омада аст

بر مثل خون جروح آمده است

Домани олӯдаи шайх аз шароб

بر سر اندیشه لجام افکنید

Бар мисли хӯни ҷрўҳ омада аст

از قدح می که جموح آمده است

Бар сари андеша лаҷом афканед

خاک در میکده مرهم کنید

Аз қадаҳ май ки ҷмўҳ омада аст

بر دل زاهد که قروح آمده است

Нимӣ ҳушёраму икнимаҳи маст

دوش بگو باده کجا خورده

Соғарӣ эй тарк ки рафтам задаст

مست شدی باده چرا خورده

Дӯш бигӯ бодаи куҷои хӯрда

باده بابرام تو را داده اند

Маст шудӣ бода чаро хӯрда

یا بدل خود برضا خورده

Бодаи боброми туро дода анд

میزند از چشم و لبت جوش می

ё бадали худ брзои хӯрда

دوش مگر میکده را خورده

Мезанад аз чашму лабати ҷӯш май

دردی پیمانه تو را نوش باد

Дӯши магари майкадаро хӯрда

کز قدح اهل صفا خورده

Дардии паймонаи туро нӯши бод

باد حلالت که چنین باده

Каз қадаҳи аҳли сафои хӯрда

در سحر از دست خدا خورده

Боди ҳалолат ки чунин бода

باده نهانی زده ای نیمه شب

Дар саҳар аз дасти худои хӯрда

یا که هویدا بملا خورده

Бода наоне задае нимаи шаб

فاش بگو باده روز الست

ё ки ҳувайдои бмлои хӯрда

نیمه شب از دست بلی خورده

Фош бигӯ бодаи рӯзи аласт

یا می الا بگه صبحدم

Нимаи шаб аз дасти балии хӯрда

از خم و از ساغر لا خورده

ё май алои бгаҳи субҳдам

بر طرب نغمه مزمار و نی

Аз хам ва аз соғари лои хӯрда

بر نفس باد صبا خورده

Зуд бирав шаҳнаи бадунбол ту аст

خیز و مرا بر در خمار بر

Шихк дар пурсиши аҳвол ту аст

مست کن و بر سر بازار بر

Хезу маро бар дар хумор бар

بر سر بازار فتادم چو مست

Маст кун ва бар сари бозор бар

از تن و سر خرقه و دستار بر

Бар сар бозор фитодам чу маст

عور چو گشتم عسس و شحنه را

Аз тану сари хирқау дастор бар

گوی مرا بر بسر دار بر

Ъўр чу гаштами асасу шаҳна ро

از در میخانه سوی خانقاه

Гӯии маро бар басари дор бар

یک دو سبو باده سرشار بر

Аз дар майхонаи сӯии хонақоҳ

شیخ که انکار کند باده را

Як ду сабуи бодаи саршор бар

با دو قدح بر سر اقرار بر

Шайх ки инкор кунад бода ро

نوبت پاس از شب زنگی گذشت

Бо ду қадаҳ бар сари иқрор бар

صبح، رخ تیره شب در نوشت

Навбати пос аз шаби зангии гузашт

دست کشیدیم ز فقه و اصول

Субҳ , рухи тираи шаб дар навишт

روی نهادیم بفقر و وصول

Даст кашидем зи фиқҳу усӯл

رند قدح نوش زما گشت شاد

Рӯй ниҳодем бФқру вусӯл

شیخ ریا کار ز ما شد ملول