Афсонаи бади мастии мо дӯш смр шуд

افسانه بد مستی ما دوش سمر شد

Ҳам шаҳна ва ҳам шайх аз ин қисса хабар шуд

هم شحنه و هم شیخ از این قصه خبر شد

Аз ҳолати перӣу ҷавонии сухании нағз

از حالت پیری و جوانی سخنی نغز

Сар баста бигӯям ки шабӣ буд ва саҳар шуд

سر بسته بگویم که شبی بود و سحر شد

Икдонаҳ аз ин хирмани моӣӣу тўӣӣ буд

یکدانه از این خرمن مائی و توئی بود

Он хӯшаи гандум ки ҳамаи хавф ва хатар шуд

آن خوشه گندم که همه خوف و خطر شد

Гӯйанд ки эксир буд хок дар дӯст

گویند که اکسیر بود خاک در دوست

Мо чеҳраи барин хок ниҳодем ки зар шуд

ما چهره برین خاک نهادیم که زر شد

Хоҳӣ ки бадоне мисли орифу ошиқ

خواهی که بدانی مثل عارف و عاشق

Як неи тиҳӣ аз хеш ва яке пари з шукр шуд

یک نی تهی از خویش و یکی پر ز شکر شد

Инро сухан омад бмзоқи ҳамаи ширин

این را سخن آمد بمذاق همه شیرین

Он аз ҳамаи ворастаа ва бебим ва ҳазар шуд

آن از همه وارسته و بی بیم و حذر شد

Чун токи зи худ гум шуд ва дар хоки ниҳони гашт

چون تاک ز خود گم شد و در خاک نهان گشت

Як донаи ду сад шох бар оварад ва шаҷар шуд

یک دانه دو صد شاخ بر آورد و شجر شد

Аз абр фурӯд омад ва дар баҳри фурӯи рехт

از ابر فرود آمد و در بحر فرو ریخت

Як қатраи борон ки дарахшнда гуҳар шуд

یک قطره باران که درخشنده گهر شد