То май бкиши зоҳиду муфтӣ ҳаром шуд

تا می بکیش زاهد و مفتی حرام شد

Моро фазои майкадаи байт улҳаром шуд

ما را فضای میکده بیت الحرام شد

Бар чарх буд хонаи маъмур ва бар замин

بر چرخ بود خانه معمور و بر زمین

Байт алмуқаддасаст ки майхона ном шуд

بیت المقدس است که میخانه نام شد

Дар кеши ишқ буд ки риндони маст ро

در کیش عشق بود که رندان مست را

Шоҳид паямбар омаду соқӣ эмом шуд

شاهد پیمبر آمد و ساقی امام شد

Дар бодаи чеҳр ёр кунад ҷилва дигар

در باده چهر یار کند جلوه دگر

Акнӯн ббзми айш ки ойина ҷом шуд

اکنون ببزم عیش که آئینه جام شد

Дар кӯии ишқи хоки шӯи аидл ки хок буд

در کوی عشق خاک شو ایدل که خاک بود

Онкаши насиби ҷуръаи кос алкром шуд

آنکش نصیب جرعه کاس الکرام شد

Чун шаҳна мефуруш шуду шайхи бодаи нӯш

چون شحنه میفروش شد و شیخ باده نوش

Риндони шаҳрро ҳамаи олам бком шуд

رندان شهر را همه عالم بکام شد

Қавмии басӯии каъбау қавмии басӯии дайр

قومی بسوی کعبه و قومی بسوی دیر

То қисми мо аз ин ду ъмоит кадом шуд

تا قسم ما از این دو عمایت کدام شد

Икҷръаҳи ангабини зи лабомез эй ҳаким

یکجرعه انگبین ز لب آمیز ای حکیم

Ин шайхро басар ки ки нъм алодом шуд

این شیخ را بسر که که نعم الادام شد

Ворунаи гашти сблти зоҳиди бики қадаҳ

وارونه گشت سبلت زاهد بیک قدح

Ҷомӣ дигар диҳед ки кораш тамом шуд

جامی دگر دهید که کارش تمام شد

Як ҷилва кард қомати соқӣ ки шайхи шаҳр

یک جلوه کرد قامت ساقی که شیخ شهر

Омад бирақс ва гуфт қиёмат қиём шуд

آمد برقص و گفت قیامت قیام شد

Ҷузи риш анбааш набӯд доми макру фан

جز ریش انبهش نبود دام مکر و فن

Ин сифлаи кӯи бшъбдаҳи шайх алоном шуд

این سفله کو بشعبده شیخ الانام شد

Лаб бар лаби пиёлаи магар май наад ҳабиб

لب بر لب پیاله مگر می نهد حبیب

Ҳар субҳу шоми кини ҳамаи ширин калом шуд

هر صبح و شام کین همه شیرین کلام شد