Дар азали бодаи кашон чун гул паймона заданд

در ازل باده کشان چون گل پیمانه زدند

Монад як қабза , аз он сбҳаҳи сад дона заданд

ماند یک قبضه، از آن سبحه صد دانه زدند

Дили девонаи ушшоқ чу шуд хонаи роз

دل دیوانه عشاق چو شد خانه راز

Қуфлӣ аз ақлу хирад бар дар ин хона заданд

قفلی از عقل و خرد بر در این خانه زدند

Сахти ҳайронам аз ин қисса ки соҳиби назарон

سخت حیرانم از این قصه که صاحب نظران

Тӯҳмати ақл чаро бар ман девона заданд

تهمت عقل چرا بر من دیوانه زدند

Дами зи асрори ҳақиқат чу ншоист задан

دم ز اسرار حقیقت چو نشایست زدن

Пардае бар сухан аз қисса ва афсона заданд

پرده‌ای بر سخن از قصه و افسانه زدند

Як наво буд гуҳӣ аз лаби Мансуру гуҳ аз

یک نوا بود گهی از لب منصور و گه از

Нахлаи тавру гуҳ аз астн ҳаннона заданд

نخله طور و گه از استن حنانه زدند

Гуҳи зи симурғу гуҳ аз қоф сурӯданд сухан

گه ز سیمرغ و گه از قاف سرودند سخن

Гоҳе аз шамъ мисли , гоҳи з парвона раданд

گاهی از شمع مثل، گاه ز پروانه زدند

Ин ҳамаи баъди масофати зи азал то бобад

این همه بُعد مسافت ز ازل تا به ابد

Як қадам буд ки бо ҳиммат мардона заданд

یک قدم بود که با همت مردانه زدند

Маснади хоҷагӣ аз даст ниҳоданд зи шавқ

مسند خواجگی از دست نهادند ز شوق

Пушти по бар сар ва бар афсар шоҳона заданд

پشت پا بر سر و بر افسر شاهانه زدند

Давлати пери Муғон буд ки навбати гуҳ ӯ

دولت پیر مغان بود که نوبت‌گه او

Гоҳ дар каъбаи гуҳӣ бар дар майхона заданд

گاه در کعبه گهی بر در میخانه زدند

Корвонҳои аҷаб бо дафу ноқавси талаб

کاروانهای عجب با دف و ناقوس طلب

Ҷарас аз соҳати чин то дар фарғона заданд

جرس از ساحت چین تا در فرغانه زدند

Хаймаи салтанаташро ки нагунҷед бърш

خیمه سلطنتش را که نگنجید به عرش

Дар фазои дилии ошуфта ва вайрона заданд

در فضای دلی آشفته و ویرانه زدند

Гоҳ аз он чеҳраи мислҳо брхи лолау гул

گاه از آن چهره مثلها به رخ لاله و گل

Гоҳ аз он турраи суханҳо блб шона заданд

گاه از آن طره سخنها به لب شانه زدند

Бхёл лаб мегаван ту дар базми тараб

به خیال لب میگون تو در بزم طرب

Чаҳ суханҳои аҷаб каз лаб паймона заданд

چه سخنهای عجب کز لب پیمانه زدند

Рамзӣ аз зулфи туу нуктае аз холи ту буд

رمزی از زلف تو و نکته‌ای از خال تو بود

Ин мислҳо ки гуҳ аз дому гуҳ аз дона заданд

این مثلها که گه از دام و گه از دانه زدند

Ин суханҳо ки ғариб аст бигӯаш ду ҷаҳон

این سخنها که غریب است به گوش دو جهان

Нолаҳо буд ки ушшоқ ғарибона заданд

ناله‌ها بود که عشاق غریبانه زدند