Пистагар чун лаъли ҷонбхши ту хандонӣ кунад
پسته گر چون لعل جانبخش تو خندانی کند
Кӣ тавонад чун лаби лаълат схндонӣ кунад
کی تواند چون لب لعلت سخندانی کند
Кор дил омад бҷон аз дарду ранҷурӣ ва лек
کار دل آمد بجان از درد و رنجوری و لیک
Гар табиби мо ту бошӣ дард дармонӣ кунад
گر طبیب ما تو باشی درد درمانی کند
Бар ҷароҳатҳои носури дили ёрони тавон
بر جراحتهای ناسور دل یاران توان
Зад намакҳо ,гар занхдонаш намакдонӣ кунад
زد نمکها، گر زنخدانش نمکدانی کند
Заҳри ғам шаҳдаст агар дилдор дилдорӣ диҳад
زهر غم شهد است اگر دلدار دلداری دهد
Кори ҷон саҳласт агар ҷонона ҷононе кунад
کار جان سهل است اگر جانانه جانانی کند
Наргиси мастонааш аз як нигоҳи ошно
نرگس مستانه اش از یک نگاه آشنا
Бо лаби хомӯши ман сад роз пинҳонӣ кунад
با لب خاموش من صد راز پنهانی کند
Ғамзаи шӯхи ту бо дилдодагон аз қаҳру лутф
غمزه شوخ تو با دلدادگان از قهر و لطف
Рӯзу шаби пайдоу пинҳон ончӣ майдонӣ кунад
روز و شب پیدا و پنهان آنچه میدانی کند
Инчунин мастӣ ки дар чашми бути дилҷӯии мост
اینچنین مستی که در چشم بت دلجوی ماست
Хамр рӯҳонӣ кунад неи роҳ райҳонӣ кунад
خمر روحانی کند نی راح ریحانی کند
Мо гдоёнро буд чашми тамаъ аз хон лутф
ما گدایانرا بود چشم طمع از خوان لطف
Лаъли дилҷӯии ту ҳар рӯзӣ ки меҳмонӣ кунад
لعل دلجوی تو هر روزی که مهمانی کند
Бахш даравишон фиристад хусрав аз эҳсон
بخش درویشان فرستد خسرو از احسان
Маҷлиси ъушрат чаҳ дар харгоҳ султонӣ кунад
مجلس عشرت چه در خرگاه سلطانی کند
Қисмати мӯрон чаро аз даъвати ёрони надод
قسمت موران چرا از دعوت یاران نداد
Онкӣ бо лаъли лабаши девӣ сулаймонӣ кунад
آنکه با لعل لبش دیوی سلیمانی کند