Дасти соқии дӯш дар маҳфили дарахти тавр буд

دست ساقی دوش در محفل درخت طور بود

Бода чун мисбоҳу мино чун зҷоҷи нур буд

باده چون مصباح و مینا چون زجاج نور بود

Пери мо бо як қадаҳ май , маҳв кард аз хотираш

پیر ما با یک قدح می، محو کرد از خاطرش

Ҳар чаҳ аз фазлу ҳунари зоҳид бар ӯ мағрур буд

هر چه از فضل و هنر زاهد بر او مغرور بود

Бар замини байт алмуқаддас шуд хароботи Муғон

بر زمین بیت المقدس شد خرابات مغان

Бар фалак назд млоики хонаи маъмур буд

بر فلک نزد ملایک خانه معمور بود

То кӣ одами кишт , кард Иблиси серобаши бхўн

تا کی آدم کشت، کرد ابلیس سیرابش بخون

Ин май гулгун ки дар ҷомаст аз он ангур буд

این می گلگون که در جام است از آن انگور بود

Чашми соқии нимаи шаби масту саҳаргоҳони хароб

چشم ساقی نیمه شب مست و سحرگاهان خراب

Вақти субҳ аз бодаи дӯшини аҷаби махмур буд

وقت صبح از باده دوشین عجب مخمور بود

Қисмат риндон шуд аз рӯзи азали ҷоми аласт

قسمت رندان شد از روز ازل جام الست

Шайху зоҳидро агар қисмат нашуд маъзӯр буд

شیخ و زاهد را اگر قسمت نشد معذور بود

Ҳар ки дар майхона бар гирд хам мезад тавоф

هر که در میخانه بر گرد خم می زد طواف

Ҳаҷ ӯ мақбул буду саъй ӯ мшкўр буд

حج او مقبول بود و سعی او مشکور بود