Шаби дӯшин ки рӯзи Фрҳӣ буд

شب دوشین که روز فرهی بود

Маро дар бар яке сар ва сеӣ буд

مرا در بر یکی سر و سهی بود

Шабии торику хуфтаи чашми ағёр

شبی تاریک و خفته چشم اغیار

Ту гуфтӣ гетӣ аз мардуми тиҳӣ буд

تو گفتی گیتی از مردم تهی بود

На касро огаҳӣ буд аз шаби мо

نه کس را آگهی بود از شب ما

На моро аз шаби каси огаҳӣ буд

نه ما را از شب کس آگهی بود

Шабии хуш буд вақте нғзсди ҳайф

شبی خوش بود وقتی نغزصد حیف

Ки айбаши ҳамчуи умрами кӯтаҳӣ буд

که عیبش همچو عمرم کوتهی بود