Қосид омад саҳаргаҳ аз Бағдод

قاصد آمد سحرگه از بغداد

Хабар хўшдлӣ биорон дод

خبر خوشدلی بیاران داد

Вақт ъушрат расед ва охир шуд

وقت عشرت رسید و آخر شد

Зикри тасбеҳу хондан ӯ род

ذکر تسبیح و خواندن او راد

Сар мисатон расед боз аз роҳ

سر مستان رسید باز از راه

БкФ ӯ калиди ганҷи мурод

بکف او کلید گنج مراد

Аввал аз рӯй файзу раҳмати ом

اول از روی فیض و رحمت عام

Дар майхонаи умеди кушод

در میخانه امید گشاد

Бода овараду суфра Эй густард

باده آورد و سفره ای گسترد

Чангу авду сабуу ҷоми ниҳод

چنگ و عود و سبو و جام نهاد

Гуфт бо хубу зишту хираду бузург

گفت با خوب و زشت و خرد و بزرگ

Ҳама аз бади сиришту неки ниҳод

همه از بد سرشت و نیک نهاد

Ки бёӣиди сӯии даргаи дӯст

که بیائید سوی درگه دوست

Бо дили пари умеду хотири шод

با دل پر امید و خاطر شاد

Хами пар аз бодаи гулшани омода

خم پر از باده گلشن آماده

Карам пер мефуруш зиёд

کرم پیر میفروش زیاد

Чаҳ аҷаби хонаи исти майхона

چه عجب خانه ایست میخانه

Ки ҳамеша зи бодаи боди обод

که همیشه ز باده باد آباد

Ҳар ки омад басӯии ин даргоҳ

هر که آمد بسوی این درگاه

Ёфт мақсӯд ва барграфт мурод

یافت مقصود و برگرفت مراد

Шоҳ олам шуд онкӣ бар ин дар

شاه عالم شد آنکه بر این در

Сари афтодагии бхоки ниҳод

سر افتادگی بخاک نهاد

Ҳар ки ҳамроҳи мости бисмии аллоҳ

هر که همراه ماست بسم الله

Мо ки рафтем ҳар чаҳ бодои бод

ما که رفتیم هر چه بادا باد

Ту мгўзоду тӯша ҳамраҳ нест

تو مگوزاد و توشه همره نیست

Лутф ӯ тӯша , ҳиммат ӯ зод

لطف او توشه، همت او زاد