Аихўши онрўзикаҳи шамъӣ буд ва парвона набӯд

ایخوش آنروزیکه شمعی بود و پروانه نبود

Дар мақоми ошноӣии ҳарф бегона набӯд

در مقام آشنائی حرف بیگانه نبود

Ақл аз бегонагии ҳарфии ниҳоди андари миён

عقل از بیگانگی حرفی نهاد اندر میان

Варна дар занҷири зулфати ҷой девона набӯд

ورنه در زنجیر زلفت جای دیوانه نبود

Аз хами зулфати шабии торик буд андари миён

از خم زلفت شبی تاریک بود اندر میان

Кандар ӯ аз меҳри рухсори ту афсона набӯд

کاندر او از مهر رخسار تو افسانه نبود

Мо бқидти нзпии ин зулф ва ин холи омадем

ما بقیدت نزپی این زلف و این خال آمدیم

Сайд будем онзмони кини дом ва ин дона набӯд

صید بودیم آنزمان کین دام و این دانه نبود

Бар лаби паймонаи навашони ҳарфӣ аз лаъли лабат

بر لب پیمانه نوشان حرفی از لعل لبت

Буд агар , ҷузи қавли ҷому роз паймона набӯд

بود اگر، جز قول جام و راز پیمانه نبود

Ин хаёлоти маҳоли андари дил соғар набӯд

این خیالات محال اندر دل ساغر نبود

Венаи суханҳои парешон бар лаб шона набӯд

وین سخنهای پریشان بر لب شانه نبود

Туркӣ омад дар хуросони фитна ва ошӯб хост

ترکی آمد در خراسان فتنه و آشوب خاست

Варна дар ин шаҳри ном аз чин ва фарғона набӯд

ورنه در این شهر نام از چین و فرغانه نبود

Ашки мо мавҷӣ зад ва бархест силии ногаҳон

اشک ما موجی زد و برخاست سیلی ناگهان

Варна ганҷӣ буд пинҳонӣ ва вайрона набӯд

ورنه گنجی بود پنهانی و ویرانه نبود

Биҳсобӣ эҳтисоб оварад варна эҳтиёҷ

بیحسابی احتساب آورد ورنه احتیاج

Гардиши паймонаро тасбеҳи сад дона набӯд

گردش پیمانه را تسبیح صد دانه نبود