Накардае бабр эй сарви ҷомаи гулгун

نکرده ای ببر ای سرو جامه گلگون

Ки гаштае зи шаҳидони хеши ғарқаи бхўн

که گشته ای ز شهیدان خویش غرقه بخون

Қбоси сурх бабр кардае нмидонм

قباس سرخ ببر کرده ای نمیدانم

Ва ё зи тоб бадан гашта ҷомаи ?ути гулгун

و یا ز تاب بدن گشته جامه ات گلگون

Рахти брнги қабо , ҷомаи ?ут бар таги бадан

رخت برنگ قبا، جامه ات بر تگ بدن

Бигӯ ки гашта бад-ӣни дилбаряти роҳнмўн

بگو که گشته بدین دلبریت راهنمون

Гирифтам аз сари кӯии ту пои буруни орм

گرفتم از سر کوی تو پا برون آرم

Чигуна меҳри ту аз сар маро шавад берун

چگونه مهر تو از سر مرا شود بیرون

Ҷаҳони злилӣу маҷнӯни фасона Эй доранд

جهان زلیلی و مجنون فسانه ای دارند

Кунун тўӣии бҷҳони Лайлӣу миннати маҷнӯн

کنون توئی بجهان لیلی و منت مجنون

Чисон бурун равад аз сари хаёл рӯй туам

چسان برون رود از سر خیال روی توام

Ки ҳамчуи ҷони бетону дили бсинаҳи рафтаи дарун

که همچو جان بتن و دل بسینه رفته درون

Ҳабиби кор бидонҷо кашида аз ғами ишқ

حبیب کار بدانجا کشیده از غم عشق

Ки сар наҳем бсҳроу пой дар ҳомӯн

که سر نهیم بصحرا و پای در هامون