Имрӯзи марои ҷоми зи бода тиҳӣ астӣ

امروز مرا جام ز باده تهی استی

Гӯшами ҳама бар гоми сутур раҳе астӣ

گوشم همه بر گام ستور رهی استی

Бе бодаи марои зистан имрӯз нишоед

بی باده مرا زیستن امروز نشاید

Кандарам бихаргоҳи бутӣ харгаҳӣ астӣ

کاندرم بخرگاه بتی خرگهی استی

Харгоҳ бар афрошта , ваз сабза бигардаш

خرگاه بر افراشته، وز سبزه بگردش

Густардаи яке сабзи бисот шаҳӣ астӣ

گسترده یکی سبز بساط شهی استی

Гар сарв сеӣ нест бад-ӣни боғ чаҳ бок аст

گر سرو سهی نیست بدین باغ چه باک است

Чун қомати мавзуни ту сарв сеӣ астӣ

چون قامت موزون تو سرو سهی استی

Май нӯш ва махмуранда гетӣ ки май ноб

می نوش و مخمور انده گیتی که می ناب

Асли тарабу доруӣ беандҳӣ астӣ

اصل طرب و داروی بی اندهی استی

Рӯзии бчнини хуррамӣ аршом кунад мард

روزی بچنین خرمی ارشام کند مرد

Бебода , фурӯмоиагӣ ва аблаҳӣ астӣ

بی باده، فرومایگی و ابلهی استی

Май хури шаб хур доду мёсо ки нишоед

می خور شب خور داد و میاسا که نشاید

Хусбед шабиро ки бад-ӣн кӯтаҳӣ астӣ

خسبید شبی را که بدین کوتهی استی

Ҳам хостаи ҳам маҷлис ороста дорад

هم خواسته هم مجلس آراسته دارد

Он мард ки бо толеъ ва бо Фрҳӣ астӣ

آن مرد که با طالع و با فرهی استی

Осоишу хушӣ ба ҷаҳон ба зи ҳамаи чиз

آسایش و خوشی به جهان به ز همه چیز

Косоиш ва хушӣаст ки асл баӣ астӣ

کاسایش و خوشی است که اصل بهی استی

Босоиши дарвеш куҷо хусбад султон

باسایش درویش کجا خسبد سلطان

Баси фитна ки дар торак фармондиҳӣ астӣ

بس فتنه که در تارک فرماندهی استی

Осӯда надидам ки зайди марди тавонгар

آسوده ندیدم که زید مرد توانگر

Баси машғала дар тарки кулоҳ маӣ астӣ

بس مشغله در ترک کلاه مهی استی

Зоҳид ки кунад манъи хирадманди зи бода

زاهد که کند منع خردمند ز باده

Бидоншӣу аблаҳӣ ва гмрҳӣ астӣ

بیدانشی و ابلهی و گمرهی استی

Анба набӯд ҳушу хирад дар сару мағзаш

انبه نبود هوش و خرد در سر و مغزش

Мӯии занах ҳар ки бад-ӣн анбаӣ астӣ

موی زنخ هر که بدین انبهی استی

Шеъри ману шеъри дгарон назд сухани санҷ

شعر من و شعر دگران نزد سخن سنج

Чун . . . Зарда диҳӣ астӣ

چون...زرده دهی استی