Зардии барги хазони акси рухи зард ман аст

زردی برگ خزان عکس رخ زرد من است

Низ сармои зимистони зи дами сард ман аст

نیز سرمای زمستان ز دم سرد من است

Осмон низ ки гуҳ хандад ва гуҳ гиряд зор

آسمان نیز که گه خندد و گه گرید زار

Дар ғаму шодӣ аз онаст ки ҳамдард ман аст

در غم و شادی از آنست که همدرد من است

Бартар аз торами афлоки казин тӯдаи хок

بر تر از طارم افلاک کزین توده خاک

Комии он сӯ наниҳад ҳиммати номард ман аст

کامی آن سو ننهد همت نامرد من است

Душмани хеш манам нест касе чираи бмн

دشمن خویش منم نیست کسی چیره بمن

Биҷузи ин аҳримании ху ки ҳумои вирд ман аст

بجز این اهرمنی خو که هما ورد من است

Гар аз ин малики ғарибии бўтни бози расм

گر از این ملک غریبی بوطن باز رسم

Тавқу тоҷи мау хуршед раҳ оварад ман аст

طوق و تاج مه و خورشید ره آورد من است

Аз замини онкии бики гоми сӯии боми фалак

از زمین آنکه بیک گام سوی بام فلک

Раҳ кунад , оҳи каманди афкани шабгард ман аст

ره کند، آه کمند افکن شبگرد من است

Къбтини мау хуршед ки бар нтъи фалак

کعبتین مه و خورشید که بر نطع فلک

Мезанад даври дағал лъбтӣ нарад ман аст

میزند دور دغل لعبتی نرد من است

НФҳаҳи боди саҳаргаҳ ки ҷаҳон зинда бадваст

نفحه باد سحرگه که جهان زنده بدوست

Асарӣ аз нафаси ғолияи пурвирд ман аст

اثری از نفس غالیه پرورد من است

Ҷанги аҳрӣману ҷам , разми блису одам

جنگ اهریمن و جم، رزم بلیس و آدم

Ки шунидӣ , ҳамаи афсонаи новирд ман аст

که شنیدی، همه افسانه ناورد من است

Бар сари тӯдаи хокам бҳқорт магзар

بر سر توده خاکم بحقارت مگذر

Ки фалак низ ғубории сияҳ аз гирд ман аст

که فلک نیز غباری سیه از گرد من است

Мухтасаргар зи ҳисоби ду ҷаҳон ҳар чаҳ нигошт

مختصر گر ز حساب دو جهان هر چه نگاشت

Қалами қудрати яздон , ҳамаи икФрд ман аст

قلم قدرت یزدان، همه یکفرد من است

Аз лаби ҳазрати эшон суханӣ гуфт ҳабиб

از لب حضرت ایشان سخنی گفت حبیب

Варна ин даъвии беҳуда на дар хӯрд ман аст

ورنه این دعوی بیهوده نه در خورد من است