Ин кист ки ӯ пардаи з рухсор кашида аст

این کیست که او پرده ز رخسار کشیده است

Сармасту чмони ҷониби гулзор чмидаҳ аст

سرمست و چمان جانب گلزار چمیده است

Дар дашти чунин лола худру нашукуфта аст

در دشت چنین لاله خودرو نشکفته است

Дар боғи чунин мива ширин нарасида аст

در باغ چنین میوه شیرین نرسیده است

Чунаст ки ҳар кас ки тамаъ карда бидон боғ

چون است که هر کس که طمع کرده بدان باغ

Зини лолау гули ғайрихас ва хор начида аст

زین لاله و گل غیرخس و خار نچیده است

Донеи бҳқиқт ки гулӣ буи накарда аст

دانی بحقیقت که گلی بوی نکرده است

Ҳар кас ки бпоиш срхорӣ нахалида аст

هر کس که بپایش سرخاری نخلیده است

Зулфат чаҳ бубинами зи шаб ҳиҷр кунам бим

زلفت چه ببینم ز شب هجر کنم بیم

Он мор гузидааст ки он мӯӣ бидида аст

آن مار گزیده است که آن موی بدیده است

Сарҳои азизони ҳамаро ҳамчуи срзлФ

سرهای عزیزان همه را همچو سرزلف

Дар пой фикандааст ва пас онгоҳ бурӣда аст

در پای فکنده است و پس آنگاه بریده است

Аз ҷаври рақиби ту чаро шиква кунам ман

از جور رقیب تو چرا شکوه کنم من

Ҳалво ки чашидааст ки сафро накашида аст

حلوا که چشیده است که صفرا نکشیده است

Зингўнаҳи сухани гуфтани ширини ҳабибат

زینگونه سخن گفتن شیرین حبیبت

Пайдост ки вақте лаби лаъли ту мкидаҳ аст

پیداست که وقتی لب لعل تو مکیده است