Як имшабӣ ки тўӣӣ дар баробарами сармаст

یک امشبی که توئی در برابرم سرمست

Гумон мабар ки хабар аз вуҷӯд хешам ҳаст

گمان مبر که خبر از وجود خویشم هست

Нишастае ту , ману шамъи истодаи бпоӣ

نشسته ای تو، من و شمع ایستاده بپای

Ту масти бода ва ман масти чашми бодаи параст

تو مست باده و من مست چشم باده پرست

Қисми бҷони ту каз ҷон ва аз ҷаҳон бархест

قسم بجان تو کز جان و از جهان برخاست

Ҳар онкии як нафас аз рӯй айш бо ту нишаст

هر آنکه یک نفس از روی عیش با تو نشست

Ниҳоди дили бтў ва аз ҳамаи ҷаҳони бардошт

نهاد دل بتو و از همه جهان برداشت

Кушод дар бтў ва бар рухи ду олами баст

گشاد در بتو و بر رخ دو عالم بست

Бихоб низ намеояд ин хаёл ки ту

بخواب نیز نمی آید این خیال که تو

Нишаста бошӣ ва ман истодаи ҷоми бадаст

نشسته باشی و من ایستاده جام بدست

Гузашти кори ҳабиби ин замон чаҳ мехоҳӣ

گذشت کار حبیب این زمان چه میخواهی

Фитод моҳӣ дар об ва рафт тир аз шаст

فتاد ماهی در آب و رفت تیر از شست