Кас нест ки аз лаъли ту дашном шунида аст

کس نیست که از لعل تو دشنام شنیده است

Вази ҳасрати он лаб , лаби худро нагузида аст

وز حسرت آن لب، لب خود را نگزیده است

Рухи сурху лабати сабз ва кабӯдаст ва бгўр аст

رخ سرخ و لبت سبز و کبود است و بگور است

Он рӯй ки бўӣидаҳ ва он лаб ки мкидаҳ аст

آن روی که بوئیده و آن لب که مکیده است

Он лаъли з гуфтор бигӯ баҳр чаҳ рафта аст

آن لعل ز گفتار بگو بهر چه رفته است

Ва он ранги з рухсор бигӯ аз чаҳ парида аст

و آن رنگ ز رخسار بگو از چه پریده است

Май хӯрда ва соғар зада ва арбада карда

می خورده و ساغر زده و عربده کرده

Бихўд шудаи вази хонаи ббозор давида аст

بیخود شده وز خانه ببازار دویده است

Сад бор бадв гуфтаам аз суҳбати нои аҳл

صد بار بدو گفته ام از صحبت نا اهل

Парҳез кун , аммо чаҳ кунам худ нашунида аст

پرهیز کن، اما چه کنم خود نشنیده است

Ин хона ба тороҷ шуд ин хаймаи биғмо

این خانه به تاراج شد این خیمه بیغما

Чун хонаи худои суфраи чунин ом кашида аст

چون خانه خدا سفره چنین عام کشیده است

Ин мива хӯрд онкии чунин рахна намӯда аст

این میوه خورد آنکه چنین رخنه نموده است

Ин ганҷи баради онкии чунин нақб бурӣда аст

این گنج برد آنکه چنین نقب بریده است

Ширин шуда он ғӯра ки дирузи турш буд

شیرین شده آن غوره که دیروز ترش بود

Фардоаш бичинанд ки имрӯз расида аст

فرداش بچینند که امروز رسیده است

Икрўз бибинӣ ки гиребон ту гирад

یکروز ببینی که گریبان تو گیرد

Ин хӯн ки бдомони ман аз дида чакида аст

این خون که بدامان من از دیده چکیده است

Икрўз бипурсӣ ки бпои ту хулди боз

یکروز بپرسی که بپای تو خلد باز

Ин хор ки дар чашми ман аз мижа халида аст

این خار که در چشم من از مژه خلیده است

Ғайр аз дили маҷрӯҳи ҳабибат ки дар оншҳр

غیر از دل مجروح حبیبت که در آنشهر

Зомизши ағёри зи кӯии ту расида аст

زآمیزش اغیار ز کوی تو رسیده است

Сайдӣ дигар аз қайди каманд ту наҷуста аст

صیدی دگر از قید کمند تو نجسته است

Мурғӣ дигар аз доми ҳавоят нпридаҳ аст

مرغی دگر از دام هوایت نپریده است