эй бастаи рахту азм сафар карда зини диёр

ای بسته رخت و عزم سفر کرده زین دیار

Як корвони дили пай ӯ гашта раҳсипор

یک کاروان دل پی او گشته رهسپار

ӯ ҳамчун меҳр карда ғурубу ситораи вор

او همچون مهر کرده غروب و ستاره‌وار

Моро сипед дар раҳ ӯ чашми интизор

ما را سپید در ره او چشم انتظار

Гар нест офтоби фалаки пўӣ аз чаҳ рӯй

گر نیست آفتاب فلک پوی از چه روی

Бар пушт чарх гашта савори офтоби вор

بر پشت چرخ گشته سوار آفتاب‌وار

Гар мураккабаш на чарх буд аз чаҳ рӯ чу чарх

گر مرکبش نه چرخ بود از چه رو چو چرخ

Бигрифта обу оташу боди андрўи қарор

بگرفته آب و آتش و باد اندرو قرار

Ин гарна чарх , аз чаҳ буд офтоби вор

این گرنه چرخ، از چه بود آفتاب‌وار

Ваон гарна меҳр , аз чаҳ буд осмони мадор

وان گرنه مهر، از چه بود آسمان مدار

Ин гарна чарх , чархи сифат аз чаҳ дайри пой

این گرنه چرخ، چرخ صفت از چه دیر پای

Ваон гарна меҳр , меҳри нмт аз чаҳ пойдор

وان گرنه مهر، مهر نمط از چه پایدار

Ин гарна меҳр , аз чаҳ чу меҳраст пари зи нур

این گرنه مهر، از چه چو مهر است پر ز نور

Вена гарна чарх , аз чаҳ чу чархаст пари зуннор

وین گرنه چرخ، از چه چو چرخ است پر ز نار

Гар мураккабат сафина набӯдӣ , бадухтем

گر مرکبت سفینه نبودی، بدوختیم

Аз чашми хеши наъли бисмиаши ситораи вор

از چشم خویش نعل به سمش ستاره‌وار

Дар киштӣ бухор Маяфкан ба диҷлаи рахт

در کشتی بخار میفکن به دجله رخت

Зеро ки баҳрро набӯд диҷлаи раҳи гузор

زیرا که بحر را نبود دجله ره گذار

Бигзор то зи дида ба созами сафинаи ?ут

بگذار تا ز دیده بسازم سفینه‌ات

Вази ашки чашми диҷла ва аз дӯди дили бухор

وز اشک چشم دجله و از دود دل بخار

Неи неи зи оби дидаи ман диҷла беҳтар аст

نی نی ز آب دیده من دجله بهتر است

Кини ашк шӯр бошад ва он оби хушгувор

کین اشک شور باشد و آن آب خوشگوار

Ало ки оби чашми ман аз шеъри шаккарин

الا که آب چشم من از شعر شکرین

Шарбат кунӣ ки нешикари оради бҷўибор

شربت کنی که نیشکر آرد به جویبار

Киштӣ ба баҳр табъ барафкан ки табъи ту

کشتی به بحر طبع برافکن که طبع تو

Баҳрӣаст хушгувори бъкси ҳамаи баҳор

بحریست خوشگوار به عکس همه بحار

Неи не ба баҳр табъ машав зонка трсмт

نی نی به بحر طبع مشو زانکه ترسمت

Киштии зи мавҷи баҳри наёбади раҳи канор

کشتی ز موج بحر نیابد ره کنار

Моро чу мавҷи дидаи бадунбол киштӣ аст

ما را چو موج دیده به دنبال کشتی اَست

Зини баҳри мавҷи зан ки бикуштӣ кунад гузор

زین بحر موج زن که به کشتی کند گذار

Бисёр дидаи чашм ки киштии савори баҳр

بسیار دیده چشم که کشتی سوار بحر

Ҳаргизи надида баҳр бикуштӣ шавад савор

هرگز ندیده بحر به کشتی شود سوار

Дай рафт зонҷмни ббҳор ва надида ем

دی رفت زانجمن ببهار و ندیده‌ایم

Кози анҷуман бадӣ баравад мавсими баҳор

کاز انجمن به دی برود موسم بهار

Аз талхкомӣ ар бизанӣ нашутур , аз урӯқ

از تلخکامی ار بزنی نشتر، از عروق

Ҷӯшад биҷои хӯни ҳамаи заҳрам чу кӯи канор

جوشد به جای خون همه زهرم چو کوکنار

Сар сабзем мубин ки зи заҳри даруни маро

سر سبزیم مبین که ز زهر درون مرا

Тоҷ зумуррадаст басари кӯкнори вор

تاج زمرد است به سر کوکناروار

Чашми туро асобаҳи айни алкмол агар

چشم تو را اصابه عین الکمال اگر

Зад чашми захмӣ аз асари чашми рӯзгор

زد چشم زخمی از اثر چشم روزگار

Ғамгин машав ки аҳли назарро басии сухан

غمگین مشو که اهل نظر را بسی سخن

Бо чашм наргисаст ки дорад камии хумор

با چشم نرگس است که دارد کمی خمار

Доникаҳи чашмат аз чаҳ брх мефишонд об

دانی که چشمت از چه به رخ می فشاند آب

Аз баси бадви нигоштии ашъори обдор

از بس بدو نگاشتی اشعار آبدار

Мадҳи ту шеър нест ки дорои зи шеъри нанг

مدح تو شعر نیست که داری ز شعر ننگ

Васфи ту назм нест ки дории зи назми ор

وصف تو نظم نیست که داری ز نظم عار

Арбоби фазлро зи сухани парварӣ чаҳ фахр

ارباب فضل را ز سخن پروری چه فخر

Асҳоби илмро бзбоноварӣ чаҳ кор

اصحاب علم را به زبان آوری چه کار

Лекини бҳкми тарбияти мо гуҳии сухан

لیکن به حکم تربیت ما گهی سخن

Гўӣии зи назму насри баъунвонии ихтиёр

گوئی ز نظم و نثر به عنوان اختیار

Калаки ту калак нест ки оҳӯии мшкриз

کلک تو کلک نیست که آهوی مشکریز

Назми ту назм нест ки лўлўии шоҳвор

نظم تو نظم نیست که لولوی شاهوار

Бинмуда нешу нӯши баҳами зми басони наҳл

بنموده نیش و نوش به هم ضم بسان نحل

Оварда заҳру муҳраи фароҳами бмсли мор

آورده زهر و مهره فراهم به مثل مار

Шеъри ту шеър нест ки эъҷози Аҳмадӣ

شعر تو شعر نیست که اعجاز احمدی

Назми ту назм нест ки илҳоми кирдигор

نظم تو نظم نیست که الهام کردگار

Дар дасти ту қалами бмсли чӯби Мӯсавӣ

در دست تو قلم به مثل چوب موسوی

Дар коми ту забони бсФти теғи зулфиқор

در کام تو زبان به صفت تیغ ذوالفقار

Маддоҳи шоҳи малики вуҷӯдӣу неи аҷаб

مداح شاه ملک وجودی و نی عجب

Аз дасту калакат ар шудаи эъҷози ошкор

از دست و کلکت ار شده اعجاز آشکار

Бории давои чашми туро аз табиби ақл

باری دوای چشم تو را از طبیب عقل

Дорам аҷиби доруии нағзии бёдгор

دارم عجیب داروی نغزی به یادگار

Коидўн чу сар наҳй бадари таври Мӯсавӣ

کایدون چو سر نهی به در طور موسوی

Хлўтсрои ваҳдату дарбори ифтихор

خلوتسرای وحدت و دربار افتخار

Қабри эмоми ҳафтуми Мӯсои бен ҷаъфари онк

قبر امام هفتم موسی بن جعفر آنک

Мӯсои бтўФи қулла тавраш наёфт бор

موسی به طوف قله طورش نیافت بار

Тқбили остона чу кардӣ чу ҳафт чарх

تقبیل آستانه چو کردی چو هفت چرخ

Зии тўФ ӯ чу каъба бизан чархи ҳафт бор

زی طوف او چو کعبه بزن چرخ هفت بار

Вонкаҳи зи хоки марқад ӯ тўтёи сифат

وانکه ز خاک مرقد او توتیا صفت

Чун осмон бидида бикаш андакии ғубор

چون آسمان به دیده بکش اندکی غبار

То чун ситораи чашми ту равшан шавад ки ман

تا چون ستاره چشم تو روشن شود که من

Ҳамчун ситора таҷриба кардам ҳазор бор

همچون ستاره تجربه کردم هزار بار