Сухан магӯ ки набинӣ зи ҳечкас озор

سخن مگو که نبینی ز هیچکس آزار

Чаро ки меҳр хамӯшӣаст хотам зинҳор

چرا که مهر خموشی است خاتم زینهار

Яке бигӯӣ ва ду бишинав ки дода ҳазрати ҳақ

یکی بگوی و دو بشنو که داده حضرت حق

Ду гӯши баҳри шинави икзбони паии гуфтор

دو گوش بهر شنو یک زبان پی گفتار

Чу теғ ҳар ки саросари забон буд доим

چو تیغ هر که سراسر زبان بود دائم

Ба пеши халқ буд сар бпо фикандау хор

به پیش خلق بود سر به پا فکنده و خوار

Хилофи онкии сарои поши гӯши ҳамчуи садаф

خلاف آنکه سرا پاش گوش همچو صدف

Ки ҳуққаи исти лаболаби зи гавҳари шҳўор

که حقه ایست لبالب ز گوهر شهوار

Брози дорӣ чун хома бош каш то теғ

به رازداری چون خامه باش کش تا تیغ

Басар нарафта наёрад зи дили блби асрор

به سر نرفته نیارد ز دل به لب اسرار

На ҳамчуи нома ки чун брлбш наҳй ангушт

نه همچو نامه که چون بر لبش نهی انگشت

Кунад саҳифаи ҷони бозу рози дили изҳор

کند صحیفه جان باز و راز دل اظهار

Дар ин ду соъати ъушрати бҳкмти довар

در این دو ساعت عشرت به حکمت داور

Дар ин ду рӯзи маишати бснъти додар

در این دو روز معیشت به صنعت دادار

Чаҳор душмани дерини баҳами баромадаи дӯст

چهار دشمن دیرین به هم برآمده دوست

Чаҳор хасми пар аз кини баҳами баромадаи ёр

چهار خصم پر از کین به هم برآمده یار

Ки то назар кунӣ аз дасти ҳам кашанди зимом

که تا نظر کنی از دست هم کشند زمام

Ки то нафаси кашӣ аз шаст ҳам баранд маҳор

که تا نفس کشی از شست هم برند مهار

зи чори сӯии хурии латмаҳои боди фано

ز چار سوی خوری لطمه‌های باد فنا

Ту дар миёнаи ин чормўҷи киштии вор

تو در میانه این چار موج کشتی‌وار

Чу икдрхт ки бандади бчори сайли тариқ

چو یک درخت که بندد به چار سیل طریق

Чу як чароғ ки гардад бчори боди ду чор

چو یک چراغ که گردد به چار باد دو چار

Бҳрзаҳ чанд кунӣ пои бодро занҷир

به هرزه چند کنی پای باد را زنجیر

Бихира чанд кашии роҳи сайлро девор

به خیره چند کشی راه سیل را دیوار

Бёўаҳ чанд кунӣ оби суда дар ҳован

به یاوه چند کنی آب سوده در هاون

Бҳилаҳ чанд кунӣ боди баста бар мсмор

به حیله چند کنی باد بسته بر مسمار

Дамӣ нарафта дигар дам равад зи умр ки ҳаст

دمی نرفته دگر دم رود ز عمر که هست

Чу зулфиқори ду дами чарх , қотеъи алоъмор

چو ذوالفقار دو دم چرخ، قاطع الاعمار

Мхсби икнФси андари саҳар ки хоҳӣ дошт

مخسب یک نفس اندر سحر که خواهی داشت

Шабӣ ки субҳи қиёмати магари шӯии бедор

شبی که صبح قیامت مگر شوی بیدار

Бозтроз чу мибоидти гузашт ва гузошт

به اضطرار چو می‌بایدت گذشت و گذاشت

Бохтёр дар оғоз бигузар ва бигзор

به اختیار در آغاز بگذر و بگذار

Чунон зи боди фанои шамъ худ шавад хомӯш

چنان ز باد فنا شمعْ خود شود خاموش

Ки рӯй равзана бинӣ бихоб дар шаби тор

که روی روزنه بینی به خواب در شب تار

Чунон зи сайли аҷали кох тан шуд вёрн

چنان ز سیل اجل کاخ تن شود ویران

Ки бум низ насозад дар ӯ макону қарор

که بوم نیز نسازد در او مکان و قرار

Зиҳам бпо шуд гетӣ чу мурдаи дерин

ز هم بپاشد گیتی چو مرده دیرین

Баҳам ба печади гардун чу сафҳаи тӯмор

به هم بپیچد گردون چو صفحه طومار

Чунон саҳифаи гардун зиҳам шавад авроқ

چنان صحیفه گردون ز هم شود اوراق

Ки мебакор наёяд бкоғзи аттор

که می به کار نیاید به کاغذ عطار

Яке бкўӣ хамӯшон гузори по ва ба байн

یکی به کوی خموشان گذار پا و ببین

Навишта бар сари алвоҳашони бхти ғубор

نوشته بر سر الواحشان به خط غبار

Ки пой бар серуми оҳистатар буна ки ту низ

که پای بر سرم آهسته تر بنه که تو نیز

Биҷой пой наҳй сар дар ин муғоку мағор

به جای پای نهی سر در این مغاک و مغار

Агар зхўни дили глрхони нмихўрди об

اگر ز خون دل گلرخان نمی‌خورد آب

Чаро ҳамеша буд сурхи гӯнаи новаки хор

چرا همیشه بود سرخ‌گونه ناوک خار

Манеҳ хаёл бар ин обгуни муҳӣти фалак

منه خیال بر این آبگون محیط فلک

Ки чун ҳубоб бар обу ҳавои гирифтаи қарор

که چون حباب بر آب و هوا گرفته قرار

Ки зуди бишиканадаши санги фитнаи шишаи умр

که زود بشکندش سنگ فتنه شیشه عمر

Чу бод ҳар ки дар ояд дар обгинаи ҳисор

چو باد هرکه در آید در آبگینهٔ حصار

Замин чу таҳта нарадасту осмони лилоҷ

زمین چو تخته نرد است و آسمان لیلاج

Ту Тифли кӯдаку лилоҷи пери баси пари кор

تو طفل کودک و لیلاج پیر بس پر کار

Змҳру маи бкФши къбтину чидаи басӣ

ز مهر و مه به کفَش کعبتین چیده بسی

Дар ӯ сипеду сияҳи муҳраҳо зи лайл ва наҳор

در او سپید و سیه مهره‌ها ز لیل و نهار

Агар барад бастанд вагар барии надиҳад

اگر بُرد بستاند وگر بَری ندهد

Каз ин ҳарифи дағали ҳечкас набарди қимор

کز این حریف دغل هیچکس نبرد قمار

Чаҳ бевафоаст арӯсӣ ки сад ҳазораш шӯй

چه بی وفا است عروسی که صد هزارش شوی

Чаҳ бесафоаст сиддиқӣ ки сад ҳазораш ёр

چه بی صفا است صدیقی که صد هزارش یار

Змоаҳ нав шуд абрӯӣ ӯ сифед ва ҳануз

ز ماه نو شد ابروی او سفید و هنوز

Кашад зи қавси бозу сама аз зангор

کشد ز قوس باز و سمه از زنگار

зи нофаи ғсқи афшондаи машк бар гесу

ز نافه غَسَق افشانده مشک بر گیسو

зи сурхӣ шафақ оварда ғоза бар рухсор

ز سرخی شفق آورده غازه بر رخسار

Басар кашида гуҳ аз ҳилаи чодари нилӣ

به سر کشیده گه از حیله چادر نیلی

Басар фиканда гуҳ аз макри мъҷри глхор

به سر فکنده گه از مکر مِعجر گل خار

Бидида серума кашад аз сиёҳии диҷўд

به دیده سرمه کشد از سیاهی دیجور

Бчҳраҳи турраи кушояди зъқрби ҷаррор

به چهره طره گشاید ز عقرب جرار

Брх нигор кашад аз шарораи оташ

به رخ نگار کشد از شرارهٔ آتش

Ба рӯй зулф наад аз ситораи дами дор

به روی زلف نهد از ستارهٔ دُم‌دار

Чу басти нақшаи ин кохи хомаи наққош

چو بست نقشه این کاخ خامهٔ نقاش

Чу кард сӯрати ин хонаи панҷаи меъмор

چو کرد صورت این خانه پنجهٔ معمار

зи хишти фақру фанои басти тоқи ин гунбад

ز خشت فقر و فنا بست طاق این گنبد

зи хоки ҷавр ва ъно кард фарши ин дарбор

ز خاک جور و عنا کرد فرش این دربار

Мсўзи даст баҳр хон чу дастаи кафгир

مسوز دست به هر خوان چو دستهٔ کفگیر

Мдўзи чашми баҳр дар чаҳ чашмаи меъмор

مدوز چشم به هر در چه چشمه معمار

Кигар шӯии ҳамаи чашми тамаъ чаҳ прўизн

که گر شوی همه چشم طمع چه پرویزن

Кигар шӯии ҳамаи дандони ҳирси ҳамчуи анор

که گر شوی همه دندان حرص همچو انار

Сипеҳр бар сарати охири зи ғам ба безади хок

سپهر بر سرت آخر ز غم ببیزد خاک

Замонаи пӯстати охири зи тани бадаради зор

زمانه پوستت آخر ز تن بدرد زار

Чу офтоб мазан дар фазоӣ ҳар хаси гом

چو آفتاب مزن در فضای هر خس گام

Чу анкабути матн бар сарой ҳар каси тор

چو عنکبوت متن بر سرای هر کس تار

зи мавҷи ҳодиса чун бҳрчин бҷбҳаҳ мазан

ز موج حادثه چون بحر چین به جبهه مزن

зи барқи ноӣраҳ чун абри хӯни з дида мабор

ز برق نائره چون ابر خون ز دیده مبار

Набарда сахтии нодон куҷо шавад доно

نبرده سختی نادان کجا شود دانا

Нахурда савҳони оҳан чисон шавад ҳамвор

نخورده سوهان آهن چسان شود هموار

Ҳар ончӣ дайр напояд машав бидон шодон

هر آنچه دیر نپاید مشو بدان شادان

Ҳар ончии зуд сар ояд мабош аз он ғмхўор

هر آنچه زود سر آید مباش از آن غمخوار

Чаҳ шуъла хок нишин шуд чаҳ мавҷи бод ва чаҳ об

چه شعله خاک نشین شد چه موج باد و چه آب

Чаҳ чашми воҳима байн шуд чаҳ ранги нур ва чаҳ нор

چه چشم واهمه بین شد چه رنگ نور و چه نار

Барраи нмотӣ гум гаштагон манзили дил

به ره نمایی گم گشتگان منزل دل

Шунидаам сухании хуши зи корвони солор

شنیده‌ام سخنی خوش ز کاروان سالار

Ки пои ланг буд вақти дайру манзили давр

که پای لنگ بود وقت دیر و منزل دور

Агар сабк накунӣ кӣ расад бмнзли бор

اگر سبک نکنی کی رسد به منزل بار

Маро ки сол басӣ мерасад зи умр акнӯн

مرا که سال بسی میرسد ز عمر اکنون

Буд бидида зи сӣ моҳи тиратар дидор

بود به دیده ز سی ماه تیره‌تر دیدار

Чу махмалами ҳамаи тани мижаи лекин аз паии хоб

چو مخملم همه تن مژه لیکن از پی خواب

Чу наргисами ҳамаи сари дида лек баҳри хумор

چو نرگسم همه سر دیده لیک بهر خمار

з бскаҳ гашта дилам аз ҳавои дунёи пар

ز بس که گشته دلم از هوای دنیا پر

Чу чархи хам шудаи пушт аз таҳаммули аўзор

چو چرخ خَم شده پشت از تحمل اوزار

Агар чаҳ ҳеҷ надорам ва лек хўрсндм

اگرچه هیچ ندارم و لیک خورسندم

Бмҳри хоҷау лутфи аъиммаи атҳор

به مهر خواجه و لطف ائمه اطهار

Ки нақши сӯраташон чун бадал кунам тасвир

که نقش صورتشان چون به دل کنم تصویر

Ки ҳарфи мдҳтшон чун блб кунам такрор

که حرف مدحتشان چون به لب کنم تکرار

Шавад ҳазор бенон мӯем аз паии таҳрир

شود هزار بنان مویم از پی تحریر

Шавад ҳазор забони табъам аз паии гуфтор

شود هزار زبان طبعم از پی گفتار

Агар на боварат ояд бад-ӣни қасидаи нигар

اگر نه باورت آید بدین قصیده نگر

Агар на боварат ояд чунин чакома нигор

اگر نه باورت آید چنین چکامه نگار

Чаҳ хости сӯрат имкон баровард мастур

چه خواست صورت امکان برآورد مستور

Чаҳ хости талъати яздон бар афканди астор

چه خواست طلعت یزدان برافکند استار

Чу хости Юсуфи канъони ҷони зи чоҳи адам

چو خواست یوسف کنعان جان ز چاه عدم

Шавад бмсри вуҷӯд аз шуҳуд дар бозор

شود به مصر وجود از شهود در بازار

Кунад ббзми вуҷӯд аз сарои ҷӯади гузар

کند به بزم وجود از سرای جود گذر

Кунад бкохи шуҳуд аз фазои ғайби гузор

کند به کاخ شهود از فضای غیب گذار

Кушояд аз хами абрӯии хеши чину шикан

گشاید از خم ابروی خویش چین و شکن

Бишӯяд аз сари гесуии хеши гирду ғубор

بشوید از سر گیسوی خویش گرد و غبار

Ниҳоди бутае аз чархи кӣмёгари сунъ

نهاد بوته‌ای از چرخ کیمیاگر صنع

Дар ӯ зи меҳр фурӯзон фурухт шуълаи нор

در او ز مهر فروزان فروخت شعلهٔ نار

Кашид ҷавҳари арвоҳи анбёءу русул

کشید جوهر ارواح انبیاء و رسل

Гирифт сФўаҳи ахлофу унсури Аброр

گرفت صفوه اخلاف و عنصر ابرار

Баҳори файзи чунон мавҷ зад зи латмаи ҷӯад

بحار فیض چنان موج زد ز لطمه جود

Ки бар фиканд гиронмояи гавҳарии бкнор

که برفکند گرانمایه گوهری به کنار

Чаҳ роз буд ки ҳастӣ бгўс имкон гуфт

چه راز بود که هستی به گوش امکان گفت

Ки шуд басони садафи дарҷи гавҳари шҳўор

که شد بسان صدف درج گوهر شهوار

Чу нур буд ки андари зи ҷоҷаҳ аз мисбоҳ

چو نور بود که اندر زجاجه از مصباح

Фиканд акси зи мшкўаҳ бар дару девор

فکند عکس ز مشکوة بر در و دیوار

Чаҳ меҳр буд ки ҳар заррае зи тобиш ӯ

چه مهر بود که هر ذره‌ای ز تابش او

Ҳазор меҳр ки ҳар меҳри матлаъи алонвор

هزار مهر که هر مهر مطلع الانوار

Чаҳ қатра буд ки аз абр марҳамат борид

چه قطره بود که از ابر مرحمت بارید

Ки гашти ҷорӣ аз онқтраҳи сад ҳазор баҳор

که گشت جاری از آن قطره صد هزار بحار

Чаҳ нури хира дар ӯ фикрати аввалии алолбоб

چه نور خیره در او فکرت اولی الالباب

Чаҳ меҳри тира аз ӯ дидаи аввалии алобсор

چه مهر تیره از او دیده اولی الابصار

Сухан дароз макун , кард сӯратии тасвир

سخن دراز مکن، کرد صورتی تصویر

Ки фарқ кас накунад бо мусаввир аз осор

که فرق کس نکند با مصور از آثار

Чаҳ пои нуктаи бдинҷои расонади дасти қалам

چه پای نکته بدینجا رساند دست قلم

зи пер ақл намудем бҷбри астФсор

ز پیر عقل نمودم به جبر استفسار

Ки ин намӯнаи тавҳиди ҳазрати довар

که این نمونه توحید حضرت داور

Ки ин нишонаи тақдиси ҳазрати додар

که این نشانه تقدیس حضرت دادار

Ки ин сулолаи тхлиси ҷавҳари эҷод

که این سُلاله تخلیص جوهر ایجاد

Ки ин латифаи тсъиди ҷавҳари ахёр

که این لطیفه تصعید جوهر اخیار

Ки ин мушаббаки қандили маҳфили тавҳид

که این مشبک قندیل محفل توحید

Ки ин муҷассами тимсоли пардаи асрор

که این مجسم تمثال پردهٔ اسرار

Ки ин шарораи эҷоди нури қуллаи тавр

که این شرارهٔ ایجاد نور قلهٔ طور

Ки ин ситора маҷлис фурӯз хилвати ёр

که این ستارهٔ مجلس فروز خلوت یار

Ки ин зи ҷоҷаҳи мисбоҳи ҳайкали тавҳид

که این زجاجهٔ مصباح هیکل توحید

Ки ин мушаббаки машкоти олами анвор

که این مشبک مشکات عالم انوار

Бкохи тираи имкон чисон намӯд нузул

به کاخ تیره امکان چسان نمود نزول

Бслби одами хокӣ чисон гирифт қарор

به صلب آدم خاکی چسان گرفت قرار

Чигуна нур битобад бмҳФли зулмат

چگونه نور بتابد به محفل ظلمت

Чигуна ёр дар ояд бмҷлси ағёр

چگونه یار درآید به مجلس اغیار

зи ҷайби фикр дар оварад ақли сари берун

ز جیب فکر درآورد عقل سر بیرون

Ҷавоб дод ки эй марди оқили ҳушёр

جواب داد که ای مرد عاقل هشیار

Магар на шоҳ дар ояд ба бангаи дарвеш

مگر نه شاه درآید به بنگه درویش

Магар на моҳ битобад ба зулмати шаби тор

مگر نه ماه بتابد به ظلمت شب تار

Магар на меҳри фурӯзандаи тобад аз равзан

مگر نه مهر فروزنده تابد از روزن

Магар на лолаи рухшандаи равед аз кҳсор

مگر نه لاله رخشنده روید از کهسار

Магар на дар зулмотаст оби чашмаи Хизр

مگر نه در ظلمات است آب چشمه خضر

Магар на дар дил сангаст нури ҷзўаҳи нор

مگر نه در دل سنگ است نور جذوه نار

Магар на дар дил муъмин фиканда ҳақи партав

مگر نه در دل مومن فکنده حق پرتو

Ки гашта номи дилаши арши ҳазрати ҷаббор

که گشته نام دلش عرش حضرت جبار

Магар на қатраи Нитсаон ниҳон шавад бсдФ

مگر نه قطره نیسان نهان شود به صدف

Ки об гардад аз ӯ ҷисми гавҳари шҳўор

که آب گردد از او جسم گوهر شهوار

Магар на дона гандум шавад бхоки ниҳон

مگر نه دانه گندم شود به خاک نهان

Ки сабз гардад ва бо барг ва бар шавад ашҷор

که سبز گردد و با برگ و بر شود اشجار

Чаҳ рози дори ҷаҳону ҷаҳонён хок аст

چه راز دار جهان و جهانیان خاک است

Бадаст хок супурданд ҳуққаи асрор

به دست خاک سپردند حقه اسرار

Магар на бинии тобандаи меҳр бо анҷум

مگر نبینی تابنده مهر با انجم

Магар на бинии гардандаи чарх бо анвор

مگر نبینی گردنده چرخ با انوار

Бадӯр хок давонанд соиду ҳобт

به دور خاک دوانند صاعد و هابط

Бигард арз равонанд собиту сайёр

به گرد ارض روانند ثابت و سیار

Расед вақт ки нур худо шавад зоҳир

رسید وقت که نور خدا شود ظاهر

Расед вақт ки сар қазо шавад изҳор

رسید وقت که سِرّ قضا شود اظهار

Расед вақт ки ҳар зарра Эй шавад хуршед

رسید وقت که هر ذره‌ای شود خورشید

Расед вақт ки ҳар қатра Эй шавад анҳор

رسید وقت که هر قطره‌ای شود انهار

Шуд аз таҷаллии дидори оинаи мншқ

شد از تجلی دیدار آینه منشق

Чунонкӣ аз рухи тавҳиди пардаи пиндор

چنانکه از رخ توحید پردهٔ پندار

Ду нимаи гашту баҳр як фитод ҷилваи дӯст

دو نیمه گشت و به هر یک فتاد جلوهٔ دوست

Ду нимаи гашту заҳр як намӯд рӯй нигор

دو نیمه گشت و ز هر یک نمود روی نگار

Ду нимаи гашту баҳр ду фитод як сӯрат

دو نیمه گشت و به هردو فتاد یک صورت

Ду нимаи гашту заҳри ду нимуви дигрхсор

دو نیمه گشت و ز هردو نمود یک رخسار

Яке ду гашти вази ду як намӯд каз як роз

یکی دو گشت وز دو یک نمود کز یک راز

Ду лаб кунанд ҳикоят вале бики гуфтор

دو لب کنند حکایت ولی به یک گفتار

Бидон нмт ки зи ишроқи маҷмаъи алнўрин

بدان نمط که ز اشراق مجمع النورین

Ду дида нур диҳад лек як буд дидор

دو دیده نور دهد لیک یک بود دیدار

Яке зи чоки гиребони ҷони Абдуллоҳ

یکی ز چاک گریبان جان عبدالله

Намӯд чун саҳар аз домани уфуқи рухсор

نمود چون سحر از دامن افق رخسار

Яке зи ҷайби ҷамоли дили Абӯтолиб

یکی ز جیب جمال دل ابوطالب

Фишонд ҳамчуи хур аз шақаи шафақи анвор

فشاند همچو خور از شقه شفق انوار

Расед вақт ки аз нақши номи хатми русул

رسید وقت که از نقش نام ختم رسل

Шавад бхотми ҳақи хатми сатри ин тӯмор

شود به خاتم حق ختم سطر این طومار

Расед вақт ки тобандаи чеҳраи сонеъ

رسید وقت که تابنده چهرهٔ صانع

Кунад дар оинаи сунъи акси худ дидор

کند در آینهٔ صنع عکس خود دیدار

Расед вақт ки дстонсрои базми азал

رسید وقت که دستانسرای بزم ازل

Диҳад таронаи зи байти алқсидаҳи ашъор

دهد ترانه ز بیت القصیدهٔ اشعار

Расед вақт ки мурғи сухани сарои қалам

رسید وقت که مرغ سخن‌سرای قلم

Ҳазор нағма бар орад чу нағмаҳои ҳазор

هزار نغمه برآرد چو نغمه‌های هزار

Завҷади бози қалам аз кафам чу ҳуш аз сар

ز وجد باز قلم از کفم چو هوش از سر

Парид рақси кунони ҳамчуи мурғакии тайёр

پرید رقص کنان همچو مرغکی طیار

Зҳкми хоҷа бар ӯ оятӣ фурӯ хондам

ز حکم خواجه بر او آیتی فرو خواندم

Ки ҳамчуи кӯҳи гарон дар кафам гирифт қарор

که همچو کوه گران در کفم گرفت قرار

Чунонкии панҷаи ман то бкФ намонад биҷой

چنان که پنجه من تا به کف نماند به جای

Чунонкии бозуии ман то бадуш рафт аз кор

چنانک ه بازوی من تا به دوش رفت از کار

зи азми хоҷаи фусунӣ дар ӯ дамидам боз

ز عزم خواجه فسونی در او دمیدم باز

Ки шуд зи боди сабктар ба пўиаҳу рафтор

که شد ز باد سبکتر به پویه و رفتار

зи хотири худ ҳай дар фишонд бар дафтар

ز خاطر خود هی دُر فشاند بر دفتر

з гуфта худ ҳаии машки рехт дар тӯмор

ز گفته خود هی مشک ریخت در طومار

Сухан нагуфта ман , ӯ ҳай намӯд шеъри аншоء

سخن نگفته من، او هی نمود شعر انشاء

Гуҳари Насафаи ман , ӯ ҳай намӯд насри нисор

گهر نسفته من، او هی نمود نثر نثار

Чу баҳри Аммон , анбар кашид бар соҳил

چو بحر عمان، عنبر کشید بر ساحل

Чу абри озар , гавҳар фишонд бар кҳсор

چو ابر آذر، گوهر فشاند بر کهسار

Намӯд хиттаи дафтари басони хиттаи ҳинд

نمود خطهٔ دفتر بسان خطهٔ هند

зи бас чу тӯтӣ ифшоанд шукр аз гуфтор

ز بس چو طوطی افشاند شکر از گفتار

Намӯд соҳати девони басони соҳати чин

نمود ساحت دیوان بسان ساحت چین

зи бас чу оҳӯ оварад нофа аз тонор

ز بس چو آهو آورد نافه از تانار

Намӯд сафҳаи коғази басони сФҳи бадахш

نمود صفحه کاغذ بسان صفح بدخش

зи бскаҳи ҷўн бт ифшоанд лаъл аз минқор

ز بس که چون بط افشاند لعل از منقار

Сарви дамаш чаҳ нигорӣ чаҳ мекунӣ ҷоно

سرودمش چه نگاری چه میکنی جانا

Чаҳ афтода туро чист мӯҷиби ӣнкор

چه افتاده ترا چیست موجب اینکار

Ҷавоб дод ки ваа ваа зи оқили доно

جواب داد که وه وه ز عاقل دانا

Ҷавоб дод ки бахи бахи зи орифи ҳушёр

جواب داد که بخ بخ ز عارف هشیار

Магар ндонӣ кин моҳро буд ду рабиъ

مگر ندانی کاین ماه را بود دو ربیع

Магар ндонӣ комсолро расад ду баҳор

مگر ندانی کامسال را رسد دو بهار

Магар ндонӣ коидўн шавад ду иди қарин

مگر ندانی کایدون شود دو عید قرین

Магар ндонӣ коидр шавад ду айши қарор

مگر ندانی کایدر شود دو عیش قرار

Ҳариф чарх бибозад бикрўши ду қимор

حریف چرخ ببازد به یک روش دو قمار

Арӯси бахти намояди бики киришмаи ду кор

عروس بخت نماید به یک کرشمه دو کار

Касе надидаи бики ма буд ду фасли рабиъ

کسی ندیده به یک مه بود دو فصل ربیع

Касе надида биграҳ расад ду васл нигор

کسی ندیده به یک ره رسد دو وصل نگار

Ду рӯзгори ҳумоюни ду соъати маймун

دو روزگار همایون دو ساعت میمون

Ду иди майманати афзӯни ду абри шодии бор

دو عید میمنت افزون دو ابر شادی بار

Яке вилодати Маҳмӯди ҳазрати Аҳмад

یکی ولادت محمود حضرت احمد

Яке хилофати масъӯди ҳайдари каррор

یکی خلافت مسعود حیدر کرار

Яке бишорати мелоди хоҷаи олам

یکی بشارت میلاد خواجه عالم

Яке ишорати тамкини Сайиди Аброр

یکی اشارت تمکین سید ابرار

Яке ки субҳи зи тараф уфуқ намӯда тулӯъ

یکی که صبح ز طرف افق نموده طلوع

Яке ки шамси ббрҷи ҳамли гирифтаи қарор

یکی که شمس به برج حمل گرفته قرار

Яке ба таҳнияти мейри анбёءу русул

یکی به تهنیت میر انبیاء و رسل

Яке ба таҳнияти шери ҳазрати додар

یکی به تهنیت شیر حضرت دادار

Ба гуфтамаш ки фидои даҳони ширинат

بگفتمش که فدای دهان شیرینت

Ки қандро бишкастааст нарх дар бозор

که قند را بشکسته است نرخ در بازار

Чу неку нағзи сроӣии сухан ба пўӣ ва бигӯӣ

چو نیک و نغز سرائی سخن بپوی و بگوی

Чаҳ хуби нуктаи нмоӣии баёни биё ва биор

چه خوب نکته نمائی بیان بیا و بیار

Нишаст як шаб ва дод аинқсидаҳро таҳрир

نشست یک شب و داد این قصیده را تحریر

Нахуфт икдм ва кард ин Фаридаро тқсор

نخفت یک دم و کرد این فریده را تقصار

Ки рӯзии аинсон яъне бҷмъаҳи фасли баҳор

که روزی اینسان یعنی به جمعه فصل بهار

Ки аз рабиъи нахустин гузаштаи панҷ ва се чаҳор

که از ربیع نخستین گذشته پنج و سه چهار

Ҳубути одамро афзӯни зҳФтсд ва сӣ ва ҳафт

هبوط آدم را افزون ز هفتصد و سی و هفت

Гузаштаи соли бторих кам зи ҳФтҳзор

گذشته سال به تاریخ کم ز هفت هزار

Чу теғи меҳри гиребон осмон бадаред

چو تیغ مهر گریبان آسمان بدرید

Чу дасти субҳи бузади чоки домани шаби тор

چو دست صبح بزد چاک دامن شب تار

Ҳамаи кавокиби сокин ба бурҷҳои шараф

همه کواکب ساکن به برجهای شرف

Ҳамаи саодати сорӣ дар авҷҳои мадор

همه سعادت ساری در اوجهای مدار

Ниҳодаи ҷаддии фалаки шох бар канори уфуқ

نهاده جدی فلک شاخ بر کنار افق

Намӯда шери фалаки зии кноми ғарби фирор

نموده شیر فلک زی کنام غرب فرار

Бадасти кайвони тирии бкини душмани шоҳ

به دست کیوان تیری به کین دشمن شاه

Ки ҷо бидида гардуни гирифта то сӯфор

که جا به دیده گردون گرفته تا سوفار

Бкох ақраб бинмуда муштарии раҳи ток

به کاخ عقرب بنموده مشتری ره تاک

Фусуни дамади магар аз ҳила бар дами ҷаррор

فسون دمد مگر از حیله بر دم جرار

Ғизоли чархи баҳамроҳи гурги хӯни ошом

غزال چرخ به همراه گرگ خون آشام

Ба пушти барраи гардуни ду пушта гашта савор

به پشت بره گردون دو پشته گشته سوار

Гирифтаи Зуҳраи бкФи мзмру Уториди калак

گرفته زهره به کف مزمر و عطارد کلک

Намӯда ҳар ду чу Юнус ба батни ҳути қарор

نموده هر دو چو یونس به بطن حوت قرار

Гирифтаи моҳи зи баҳри шарафи бкФи шоҳин

گرفته ماه ز بهر شرف به کف شاهین

Ки базми айшу тарабро шавад тарозуи дор

که بزم عیش و طرب را شود ترازو دار

Ки офтоби ҷаҳони тоби машриқи асрор

که آفتاب جهان تاب مشرق اسرار

Гушӯд чеҳрау офоқи гашти пари анвор

گشود چهره و آفاق گشت پر انوار

зи батни оманау сулби поки Абдуллоҳ

ز بطن آمنه و صلب پاک عبدالله

Бкъбаҳ дар ҳарами амни ҳазрати ғаффор

به کعبه در حرم امن حضرت غفار

Бзоди Аҳмади Маҳмӯди шаҳи Абулқосим

به زاد احمد محمود شه ابوالقاسم

Расӯли ҳазрати яздони Муҳамади мухтор

رسول حضرت یزدان محمد مختار

Канор омана шуд рашки водии эмин

کنار آمنه شد رشک وادی ایمن

Чу дар наҳуфт чунин гавҳарии бҷибу канор

چو درنهفت چنین گوهری به جیب و کنار

Канор омана шуд рашки соҳати Аммон

کنار آمنه شد رشک ساحت عمان

Чу зад Нидои аноолҳқ дар ӯ чаҳ таври шарор

چو زد ندای اناالحق در او چه طور شرار

Ҷамоли хоҷа аён шуд магари бмсри ҷамол

جمال خواجه عیان شد مگر به مصر جمال

Ки кард Юсуфи мисрӣ ба бандагии иқрор

که کرد یوسف مصری به بندگی اقرار

Ниҳод чун базмин пои чунон саросема

نهاد چون به زمین پا چنان سراسیمه

Бпоӣ хост фалаки каш басар бимонад даввор

به پای خاست فلک کش به سر بماند دوار

Ғнон кашид қалами сӯии қиссаи миъроҷ

عنان کشید قلم سوی قصه معراج

Ки бар фалак бузанд гоми андари ин мзмор

که بر فلک بزند گام اندر این مضمار

Шабӣ ки ҳеҷ зи зулмат дар ӯ набӯд осор

شبی که هیچ ز ظلمت در او نبود آثار

Ҷузи онкии чашми сиёҳӣ дар ӯ гирифтаи қарор

جز آنکه چشم سیاهی در او گرفته قرار

Шабии чунонкӣ дар ойинаи Сикандари гашт

شبی چنانکه در آئینه سکندر گشت

Зъкси оби Хизри мавҷи зани басии анҳор

ز عکس آب خضر موج زن بسی انهار

Ки бори хости маин пайки ваҳии бори худоӣ

که بار خواست مهین پیک وحی بار خدای

Аз он дарӣка набад ақлро бар он дарбор

از آن دری که نبد عقل را بر آن دربار

Бикуфт ҳалқа бар он дар ки пайравонаши чашм

بکوفت حلقه بر آن در که پیروانش چشم

Ҳамораи дӯхта бар вай чу ҳалқаи мсмор

هماره دوخته بر وی چو حلقهٔ مسمار

Сухан газофа сарояд қалам ки дидаи ақл

سخن گزافه سراید قلم که دیدهٔ عقل

зи бонги ҳалқа дар он нима шаб нашуд бедор

ز بانگ حلقه در آن نیمه شب نشد بیدار

Даруни ҳалқа ки саҳласт , каз буруни сарой

درون حلقه که سهل است، کز برون سرای

Чу ҳалқаи гӯши бнўдши бҳлқаҳи асрор

چو حلقهٔ گوش نبودش به حلقهٔ اسرار

Чаҳ бор ёфт дар омад бкФи рикоби барроқ

چه بار یافت در آمد به کف رکاب بُراق

Гирифту хоҷа бар ӯ шуд чаҳ хўбсири савор

گرفت و خواجه بر او شد چه خوب سیر سوار

Ду асба ронад ҳаме то бмсҷди ақсо

دو اسبه راند همی تا به مسجد اقصی

Саманди тези так боди пои хуши рафтор

سمند تیز تک باد پای خوش رفتار

Фурӯ шуду бнмози истод ва аз пас ӯ

فرو شد و به نماز ایستاد و از پس او

Паямбарони худои ҷумлагии намози гузор

پیمبران خدا جملگی نمازگزار

Савори гашту Аннан тоб шуд басӯии сипеҳр

سوار گشت و عنان تاب شد به سوی سپهر

Ба пеши хунакаши пайки худои шотрўор

به پیش خنکش پیک خدای شاطروار

Чу побаи пушт фалак зад чунон зҷо бархест

چو پا به پشت فلک زد چنان ز جا برخاست

Фалак ки пои зи сари крдгм , сар аз дастор

فلک که پای ز سر کرد گم، سر از دستار

зи гирди сами сабки боди сайри паймоиш

ز گرد سم سبک باد سیر پیمایش

Ҳануз монда бар оинаи фалаки зангор

هنوز مانده بر آینهٔ فلک زنگار

Ҳануз раъша буд бар сараш аз ин ҳайбат

هنوز رعشه بود بر سرش از این هیبت

Ҳануз ларза буд бар таниш аз ин тимор

هنوز لرزه بود بر تنش از این تیمار

Сипеҳр дӯхт чаҳ бар хирмани нўолши чашм

سپهر دوخت چه بر خرمن نوالش چشم

Гадои сифат ки магари хӯша Эй кунад эсор

گدا صفت که مگر خوشه‌ای کند ایثار

Намӯд хӯшаи парвини бадви ато ки сараш

نمود خوشهٔ پروین بدو عطا که سرش

Ҳануз бошад аз ин хӯшаи сабз чун гулзор

هنوز باشد از این خوشه سبز چون گلزار

Намӯд лолаи хўршои бадви ато ки Рахш

نمود لالهٔ خورشا بدو عطا که رُخَش

Ҳануз бошад аз ин лолаи сурх чун гулнор

هنوز باشد از این لاله سرخ چون گلنار

Бачарх атлас бахшед дибии атлас

به چرخ اطلس بخشید دیبیِ اطلس

Бисоти анҷуми пӯшеди ҳалқаи зари тор

بساط انجم پوشید حلقهٔ زر تار

Бмоаҳ дод зи сими сипеди як дарҳам

به ماه داد ز سیم سپید یک دِرهم

Бмҳр дод зи зари нзори игдинор

به مهر داد ز زر نضار یک دینار

Ки зарони як , по санг хӯрд аз кофур

که زرِ آن یک، پا سنگ خورد از کافور

Ки сими ин як , ҳам санг шуд бмшки ттор

که سیم این یک، هم سنگ شد به مشک تتار

Ғараз ки карда зару сим ҳар ду сармоя

غرض که کرده زر و سیم هر دو سرمایه

Бсўди бардаи зи савдои симу зари аъмор

به سود برده ز سودای سیم و زر اعمار

На симро икзраҳи кост аз мизон

نه سیم را یک ذره کاست از میزان

На заронро як ҳуба кам шуд аз миқдор

نه زران را یک حبه کم شد از مقدار

Зҷўд ӯ чу фалак сахт монад дар ҳайрат

ز جود او چو فلک سخت ماند در حیرت

зи базл ӯ чу фалаки гашти неки бархӯрдор

ز بذل او چو فلک گشت نیک برخوردار

зи қавси чарх гузар кард қоматаш чун тир

ز قوس چرخ گذر کرد قامتش چون تیر

Ки буд қуллаи аршаши нишонаи сӯфор

که بود قله عرشش نشانهٔ سوفار

зи шохи сидра чаҳ парвоз зад эй вуҷӯд

ز شاخ سدره چه پرواز زد همای وجود

Бимонад пайки худо чун барроқ аз рафтор

بماند پیک خدا چون بُراق از رفتار

Сурӯди хоҷа ки ҳон эй маин хуҷастаи барроқ

سرود خواجه که هان ای مهین خجسته بُراق

зи ҳамраҳеи бачаи вомондии андари ин мзмор

ز همرهی به چه واماندی اندر این مضمار

Бъҷз гуфт ки як гом агар занами зин беш

به عجز گفت که یک گام اگر زنم زین بیش

Бсўздми пару бол аз таҷаллии анвор

بسوزدم پر و بال از تجلی انوار

Шунидае ки бқсди ҳаво чаҳ мурғи саро

شنیده‌ای که به قصد هوا چه مرغِ سرا

Пар оварад напарад пеш аз сари девор

پر آورد نپرد پیش از سر دیوار

Даруни пардаи қадам на шҳо ки ман эдар

درون پرده قدم نه شها که من ایدر

Чаҳ нақши пардаи нуҳуми сари бФрши ин дарбор

چه نقش پرده نهم سر به فرش این دربار

Ба пушт рФрФ шуд хоҷа аз фарози барроқ

به پشت رفرف شد خواجه از فراز بُراق

Вазон сипас барраи қурби гашт роҳ сипор

وزان سپس به ره قرب گشت راه سپار

Чаҳ нӯки хома бдинҷо расед , дасти хирад

چه نوک خامه بدینجا رسید، دست خرد

Гирифт чоки гиребони ман ки даст бидор

گرفت چاک گریبان من که دست بدار

Сухан магӯӣ ки уфтад баҳоли номаи шарар

سخن مگوی که افتد به حال نامه شرر

Сухан магӯӣ ки хезади зи нӯки хомаи шарор

سخن مگوی که خیزد ز نوک خامه شرار

Сухан магӯ ки забон гашта бози оташи хез

سخن مگو که زبان گشته باز آتش خیز

Сухан магӯ ки ниҳон гашта бози оташи бор

سخن مگو که نهان گشته باز آتش بار

Сухан магӯ ки на ҳар чашми қобил дидан

سخن مگو که نه هر چشم قابل دیدن

Сухан магӯ ки на ҳар гӯши муҳаррами асрор

سخن مگو که نه هر گوش محرم اسرار

Сухан магӯ ки на ҳар хор мешавад гулбун

سخن مگو که نه هر خار میشود گلبن

Сухан магӯ ки на ҳар хок мешавад гулзор

سخن مگو که نه هر خاک میشود گلزار

Сухан магӯ ки на ҳар санги гавҳари оради ранг

سخن مگو که نه هر سنگ گوهر آرد رنگ

Сухан магӯ ки на ҳар шохи миваи оради бор

سخن مگو که نه هر شاخ میوه آرد بار

Сухан газофа надонам ҳамин қадар донам

سخن گزافه ندانم همین قدر دانم

Дар он ҳарими алӣ буд муҳаррами асрор

در آن حریم علی بود محرم اسرار

Алии бФршу паямбари бършу ҳақи берун

علی به فرش و پیمبر به عرش و حق بیرون

зи ваҳми мумкину вазъу макону истиқрор

ز وهم ممکن و وضع و مکان و استقرار

Шунидаам ки паямбари зи нақш рӯй алӣ

شنیده‌ام که پیمبر ز نقش روی علی

Ба саҳни арши шабии хўондоити асрор

به صحن عرش شبی خواند آیت اسرار

Ба ҳайратам ки ба девори арши нақши алӣ

به حیرتم که به دیوار عرش نقش علی

Намӯда буд рақами калаки ҳазрати додар

نموده بود رقم کلک حضرت دادار

Ва ё ки зоти алӣ аз таҷаллии субҳон

و یا که ذات علی از تجلی سبحان

Бимонада буд зи ҳасрат чу нақш бар девор

بمانده بود ز حسرت چو نقش بر دیوار

Ва ё дар ойинаи ғайби чашми пайғамбар

و یا در آئینهٔ غیب چشم پیغمبر

Намӯд чеҳри алиро зи акси худ дидор

نمود چهر علی را ز عکس خود دیدار

зи номи ҳайдари каррори хори нӯки қалам

ز نام حیدر کرار خار نوک قلم

Чунон чамед ки бшгФти сад гул аз як хор

چنان چمید که بشگفت صد گل از یک خار

Басити нома аз ин хуррамӣ чунон шуд сабз

بسیط نامه از این خرمی چنان شد سبز

Ки бар шигифти заҳри гулбунии ду сад гулзор

که برشگفت ز هر گلبنی دو صد گلزار

Нишаст мурғи сухан бар фарози ин гулбун

نشست مرغ سخن بر فراز این گلبن

Ки ин қасидаи навозади ҳазор дастони вор

که این قصیده نوازد هزار دستان‌وار

Аз ин қасидаи ғро ки маҷмаъи аломсол

از این قصیدهٔ غرّا که مجمع الامثال

Аз ин Фаридаи якто ки матлаъи алонвор

از این فریده یکتا که مطلع الانوار

Бадасти рӯҳи қудси ақди сбҳаҳи тақдис

به دست روح قدس عقد سبحه تقدیس

Бҷиди ҳури ҷинони назми лўлўии шҳўор

به جید حور جنان نظم لولوی شهوار

Агар чаҳ рутбаи шеърами гузашта аз шеърӣ

اگرچه رتبه شعرم گذشته از شعری

Агарчӣ шеър маро гашта назми насраи нисор

اگرچه شعر مرا گشته نظم نثره نثار

Бкиши аҳли фазилат накӯ наме ояд

به کیش اهل فضیلت نکو نمی‌آید

Марои зи шеъри шиору марои зи насри нисор

مرا ز شعر شعار و مرا ز نثر نثار

Чаҳ мояи фазл каз ингуна шеър дорам нанг

چه مایه فضل کز اینگونه شعر دارم ننگ

Чаҳ пояи қадар каз ингуна назм дорам ор

چه پایه قدر کز اینگونه نظم دارم عار