Ду ҳафтаи пеш ки ояд зи раҳи маи шаъбон

دو هفته پیش که آید ز ره مه شعبان

Расед пайки сумум ва бурид тобистон

رسید پیک سموم و برید تابستان

Нафаси гусастаи бадани хастаи дидаи отшхиз

نفس گسسته بدن خسته دیده آتشخیز

зи раҳи расидаи тъби дидаи синаи отшхўон

ز ره رسیده تعب دیده سینه آتشخوان

Дурушти хуйу турш рӯйу тлхгўии чунон

درشت خوی و ترش روی و تلخگوی چنان

Ки аз раҳ ояд ногуҳи муҳассили девон

که از ره آید ناگه محصل دیوان

Блби шарору бгисўи ғубор ва , абрӯ , чин

بلب شرار و بگیسو غبار و، ابرو، چین

Басони мардуми мсрўъи санг дар домон

بسان مردم مصروع سنگ در دامان

БкФи гирифтаи яке хомаи оташини пайкар

بکف گرفته یکی خامه آتشین پیکر

Бидон навиштаи яке номаи оташини унвон

بدان نوشته یکی نامه آتشین عنوان

Чаҳ номае ки саводаши зи судаи оташ

چه نامه ای که سوادش ز سوده آتش

Чаҳ номае ки мидодаши зи дӯдаи Қатарон

چه نامه ای که مدادش ز دوده قطران

Чаҳ нома ки бкини хоҳии сипоҳи баҳор

چه نامه که بکین خواهی سپاه بهار

Навиштаи сӯии амири тамӯзи шоҳи хазон

نوشته سوی امیر تموز شاه خزان

Ки эй тамӯз , тўӣии пеши ҷанги лашгари ман

که ای تموز، توئی پیش جنگ لشگر من

Ки рӯзи умри ту бодои баланд ва бе поён

که روز عمر تو بادا بلند و بی پایان

Шунидае ки сипоҳи баҳору ҷяши рабиъ

شنیده ای که سپاه بهار و جیش ربیع

Ки боди малики вуҷӯдаш чу кохи ман вайрон

که باد ملک وجودش چو کاخ من ویران

Чаҳ кӣнаҳо ки кашид ва чаҳ ҳилаҳо ки намӯд

چه کینه ها که کشید و چه حیله ها که نمود

Бдстёрии боди сабоу оби равон

بدستیاری باد صبا و آب روان

Баҷоами лола май жолаи рехту зи мастӣ

بجام لاله می ژاله ریخت و ز مستی

Бишуст оби ҷавонмардӣ аз рухи даврон

بشست آب جوانمردی از رخ دوران

Ҳазор хирмани умри маро ки дар икъмр

هزار خرمن عمر مرا که در یکعمر

Захира кардам , бо ранҷу саъй бе поён

ذخیره کردم، با رنج و سعی بی پایان

Ҳазор ақди смини маро ки дар шаш моҳ

هزار عقد ثمین مرا که در شش ماه

Ниҳода будам дар кӯҳу дашти вмъдну кон

نهاده بودم در کوه و دشت ومعدن و کان

БикнФси ҳамаро об карду рехти бхок

بیکنفس همه را آب کرد و ریخت بخاک

Ки боди кохи баландаши бхоки раҳи яксон

که باد کاخ بلندش بخاک ره یکسان

Ҳазор ганҷи дафин маро ки дар таҳи хок

هزار گنج دفین مرا که در ته خاک

Захираи сохтам аз баргу давлату сомон

ذخیره ساختم از برگ و دولت و سامان

Биҷои хор ки бошад синони шавкати ман

بجای خار که باشد سنان شوکت من

Тшонд бар дар ҳар боғи гулбунии хандон

تشاند بر در هر باغ گلبنی خندان

Бишуд зи лаҳву лаъли рӯзу шаби бъишу тараб

بشد ز لهو و لعل روز و شب بعیش و طرب

Гузошт умри бглшни бтибту ҳазён

گذاشت عمر بگلشن بطیبت و هذیان

Ҳамеша дар тараб аз бодаҳои рӯҳ афзор

همیشه در طرب از باده های روح افزار

Ҳамора дар шағаб аз нағмаҳои хуши улҳол

هماره در شغب از نغمه های خوش الحال

Бъиш ӯ ҳамаи хубони боғ , дар ъушрат

بعیش او همه خوبان باغ، در عشرت

Ббзм ӯ ҳамаи атфоли роғ , дасти афшон

ببزم او همه اطفال راغ، دست افشان

Зхирӣу саману сабзау бунафшау сарв

زخیری و سمن و سبزه و بنفشه و سرو

зи сӯрӣу гулу шамшоду сунбулу райҳон

ز سوری و گل و شمشاد و سنبل و ریحان

Яке чаҳ сабзаи биксўи фитодаи хуррами дил

یکی چه سبزه بیکسو فتاده خرم دل

Яке чаҳ сарви бикпои ситодаи рақси кунон

یکی چه سرو بیکپا ستاده رقص کنان

Яке чаҳ наргиси мадҳуш бо ҳазорон чашм

یکی چه نرگس مدهوش با هزاران چشم

Яке чаҳ сӯсани хомӯш бо ҳазор забон

یکی چه سوسن خاموش با هزار زبان

Бадасти боди сабо чок зад бар сўоӣӣ

بدست باد صبا چاک زد بر سوائی

Гул аз ғурури гиребони ҷома то домон

گل از غرور گریبان جامه تا دامان

Бирехт боди чунон обрӯии гул каз шарм

بریخت باد چنان آبروی گل کز شرم

Миёни дакка аттор кард рухи пинҳон

میان دکه عطار کرد رخ پنهان

Бадасти боди саҳари гашти турраи сунбул

بدست باد سحر گشت طره سنبل

Чунон пареш ки шуд бум ва бар абир фишон

چنان پریش که شد بوم و بر عبیر فشان

Ғараз ки кард баҳор ончӣ кард ва пинҳон нест

غرض که کرد بهار آنچه کرد و پنهان نیست

зи ҳечкас ки чаҳ кард ӯ бглшну бустон

ز هیچکس که چه کرد او بگلشن و بستان

Расидаи вақт кунун то ба пушти гармии меҳр

رسیده وقت کنون تا به پشت گرمی مهر

Кашеми кӣнаи деринаро аз ин каж хон

کشیم کینه دیرینه را از این کژ خوان

Турои муқаддамаи алҷиши сохтам акнӯн

ترا مقدمه الجیش ساختم اکنون

Ки сӯии разми диҳии хунаки азмро ҷавлон

که سوی رزم دهی خنک عزم را جولان

Тилоияи доруи Аннани тоби шӯи бмлки баҳор

طلایه دارو عنان تاب شو بملک بهار

Бикӯб бом ва дару дашти босами икрон

بکوب بام و در و دشت باسم یکران

Бигир тоҷи гулу тахти сабза аз душман

بگیر تاج گل و تخت سبزه از دشمن

Бидиҳ бғорт ва яғмо барисам кини хоҳон

بده بغارت و یغما برسم کین خواهان

зи сабзау саман ва арғавон бикун ҷоруб

ز سبزه و سمن و ارغوان بکن جاروب

Сарои боғу биҷузи нӯки хори ҳеҷ ммон

سرای باغ و بجز نوک خار هیچ ممان

Се маи аморати ин мамлакат туро додам

سه مه امارت این مملکت ترا دادم

Ки кин кашӣ кунӣ аз хасми нокаси нодон

که کین کشی کنی از خصم ناکس نادان

Пас аз се моҳ бидон бум ва баркашам лашкар

پس از سه ماه بدان بوم و برکشم لشکر

Бъдлу қисти тарозуи нуҳум дар онмидон

بعدل و قسط ترازو نهم در آنمیدان

Кунам адолатии онсон ки рӯзу шаби якҷу

کنم عدالتی آنسان که روز و شب یکجو

Баҳами нчрбди андари ду каффаи мизон

بهم نچربد اندر دو کفه میزان

Агар қабул кунӣ мар туро кунам сардор

اگر قبول کنی مر ترا کنم سردار

Ва гарна ҳамчуи баҳорати зтн бар орми ҷон

و گرنه همچو بهارت زتن بر آرم جان

Тамӯз хонд чаҳ фармони подшоҳи хриФ

تموز خواند چه فرمان پادشاه خریف

зи ҷои ҷуст ва бар омад бкўмаҳи шҳлон

ز جای جست و بر آمد بکومه شهلان

Гирифт рояти заррини меҳр аз ҷавзо

گرفت رایت زرین مهر از جوزا

з кӣна зад илми зарнигор дар саратон

ز کینه زد علم زرنگار در سرطان

зи барқи шуълаи ханҷари бкинаҳ оташ зад

ز برق شعله خنجر بکینه آتش زد

Бсҳни гулшану гулзору соҳати бустон

بصحن گلشن و گلزار و ساحت بستان

Маӣ баҷангу ҷадали лашгари баҳору тамӯз

مهی بجنگ و جدل لشگر بهار و تموز

зи қаҳру кӣнаи хурушон чу қулзуми ҷӯшон

ز قهر و کینه خروشان چو قلزم جوشان

Баҷанг аввал шуд куштаи арғавону саман

بجنگ اول شد کشته ارغوان و سمن

Вале зи сабзаи бглзори монда буд нишон

ولی ز سبزه بگلزار مانده بود نشان

Ки баҳри нусрати ҷяши тамӯз , шоҳи нуҷум

که بهر نصرت جیش تموز، شاه نجوم

Кашид теғ ва ткоўр баранд дар майдон

کشید تیغ و تکاور براند در میدان

Бкини ғизолаи гардуни басони шери ърин

بکین غزاله گردون بسان شیر عرین

Бъзми разм , абри пушт шер шуд ғжмон

بعزم رزم، ابر پشت شیر شد غژمان

Бсухт бо туфи шамшери хирмани сабза

بسوخت با تف شمشیر خرمن سبزه

Чунонкии дӯдаши буришади бгнбди кайвон

چنانکه دودش برشد بگنبد کیوان

Бирехт хӯни баҳор ва бсухт пайкар ӯ

بریخت خون بهار و بسوخت پیکر او

Ббод рафташ хокистар аз тани биҷон

بباد رفتش خاکستر از تن بیجان

Кунун зи тобиши хуршед аз дили гулшан

کنون ز تابش خورشید از دل گلشن

Биҷои сабзаи дамади барг ханҷар барон

بجای سبزه دمد برگ خنجر بران

Чунон битофт зи гармои бмғзи чархи хаёл

چنان بتافت ز گرما بمغز چرخ خیال

Ки шери абри бхўшиди ҷумла дар пистон

که شیر ابر بخوشید جمله در پستان

Аҷаб набошад агар дар мшмаҳи асдоФ

عجب نباشد اگر در مشمه اصداف

Гуҳари ду бора шавад бози қатраи Нитсаон

گهر دو باره شود باز قطره نیسان

Аҷаб набошад агар дар қарораи арҳом

عجب نباشد اگر در قراره ارحام

Ҷанин дубора шавад бози нутфаи инсон

جنین دوباره شود باز نطفه انسان

Чунон зи гармои хўшидаҳи хӯни баҳри рагу пай

چنان ز گرما خوشیده خون بهر رگ و پی

Ки ҳамчунӣ бидамад нолаи арзги шарён

که همچونی بدمد ناله ارزگ شریان

Биҷои хуии зи тани моам бскаҳ ҷӯшад хӯн

بجای خوی ز تن مام بسکه جوشد خون

Ғизо намонад аз баҳри бача дар зоҳидӣ

غذا نماند از بهر بچه در زاهدان

Натофтаи туфи оташи бкўраҳи ҳаддод

نتافته تف آتش بکوره حداد

Ки об гардад якбораи путк бо санадон

که آب گردد یکباره پتک با سندان

з осмон фиканд офтоби субҳу пасин

ز آسمان فکند آفتاب صبح و پسین

Чу шахси сӯхта дар диҷлаи хешро урён

چو شخص سوخته در دجله خویش را عریان

Вале чаҳ суд ки аз тоби гармии андари об

ولی چه سود که از تاب گرمی اندر آب

Шавад чу моҳӣ бар тобаи ногаҳони бирён

شود چو ماهی بر تابه ناگهان بریان

Аҷаб на моҳӣ дар диҷла гар шавад пухта

عجب نه ماهی در دجله گر شود پخته

Ки ҳамчуи дег бар оташ шуд аз ҳавои ҷӯшон

که همچو دیگ بر آتش شد از هوا جوشان

Шуд аз се моҳаи ма аз тоби шуълаи хуршед

شد از سه ماهه مه از تاب شعله خورشید

Ббзмгоаҳи фалаки барраи ҳамли бирён

ببزمگاه فلک بره حمل بریان

Ббодаҳ тар натавон кард баҳри айши димоғ

بباده تر نتوان کرد بهر عیش دماغ

Аз ин қабл ки буд кори танг бар мисатон

از این قبل که بود کار تنگ بر مستان

Аҷаб набошад агар обгина гардад об

عجب نباشد اگر آبگینه گردد آب

зи тобиш майу гармои фасли тобистон

ز تابش می و گرمای فصل تابستان

Буруз менатавон нӯш кард лек бшб

بروز می نتوان نوش کرد لیک بشب

Бгоҳ фурсат битавон се чори стейкон

بگاه فرصت بتوان سه چار استیکان

Ки рӯз сомраҳаст ар чаҳ оташи дӯзах

که روز سامره است ار چه آتش دوزخ

Буд шабаши бмсли ҳамчуи равзаи ризвон

بود شبش بمثل همچو روضه رضوان

Бгоҳ онкӣ кунад моҳи майли сӯии ғуруб

بگاه آنکه کند ماه میل سوی غروب

Шавад чаҳ киштии симини басӯии баҳри равон

شود چه کشتی سیمین بسوی بحر روان

Бгоҳ онкии насими сабои зи нФҳаҳи субҳ

بگاه آنکه نسیم صبا ز نفحه صبح

Диҳад баҳри дили афсурда аз танаффуси ҷон

دهد بهر دل افسرده از تنفس جان

Буқати онкии шамеми вафои зи турраи дӯст

بوقت آنکه شمیم وفا ز طره دوست

Баради паёми бъшоқи хаста аз ҳиҷрон

برد پیام بعشاق خسته از هجران

Ҳануз икнФс аз умри шаб буд боқӣ

هنوز یکنفس از عمر شب بود باقی

Ки бод ва бода кунад зиндаи хотири пжмон

که باد و باده کند زنده خاطر پژمان

Ҳануз субҳ нахандида хандаи соғар

هنوز صبح نخندیده خنده ساغر

Сазо буд ки шавад меҳр май дар ӯ тобон

سزا بود که شود مهر می در او تابان

Ниҳони зи чашми Сикандари бзлмти шаби тор

نهان ز چشم سکندر بظلمت شب تار

Тавон чаҳ Хизр расӣдани бчшмаҳи ҳайвон

توان چه خضر رسیدن بچشمه حیوان

Боби чашмаи ҳайвон ме тавон раҳи барад

بآب چشمه حیوان می توان ره برد

Ҳануз ҳазрати мулло Хизр нагуфта азон

هنوز حضرت ملا خضر نگفته اذان

Ҳануз но шудаи гарм чаро ғизолаи чарх

هنوز نا شده گرم چرا غزاله چرخ

Ҳануз но зада сар аз уфуқи дами срҳон

هنوز نا زده سر از افق دم سرحان

Чаҳ рӯзи умр буд тангу хунаки фурсати ланг

چه روز عمر بود تنگ و خنک فرصت لنگ

з даст дод нишоед сбўҳрои домон

ز دست داد نشاید صبوحرا دامان

Алӣ алхусус ки ояд зираи бикнои гуҳ

علی الخصوص که آید زره بیکنا گه

Маин мубораки маи ҳазрати маи рамазон

مهین مبارک مه حضرت مه رمضان

Ки ҳар ки бода дар ин ма кашад бФтўии шаръ

که هر که باده در این مه کشد بفتوی شرع

Сараши биҷой сабу башикананд бе товон

سرش بجای سبو بشکنند بی تاوان

Май ду солаи баҳри рӯзу солу моҳ хуш аст

می دو ساله بهر روز و سال و ماه خوش است

Бавижа дар шаб ва дар рӯзи нимаи шаъбон

بویژه در شب و در روز نیمه شعبان

Шабӣ ки чархи барин бо ду сад ҳазорон чашм

شبی که چرخ برین با دو صد هزاران چشم

Басӯи хок кунад то саҳари назари ҳайрон

بسوی خاک کند تا سحر نظر حیران

Шабӣ ки наргисӣ аз дидаи Масеҳи шигифт

شبی که نرگسی از دیده مسیح شگفت

Дар ӯ ки арш илоҳӣаст кишти наргиси дон

در او که عرش الهیست کشت نرگس دان

Шабӣ ки ғунчае аз боғ Аҳмадӣ шуд боз

شبی که غنچه ای از باغ احمدی شد باز

Ки офариниши гашт аз Рахши баҳористон

که آفرینش گشت از رخش بهارستان

Шаби вилодати хатми вилояти ояти ҳақ

شب ولادت ختم ولایت آیت حق

Тамоми ҷилваи воҷиб басӯрат имкон

تمام جلوه واجب بصورت امکان

Малики бдргаҳ ӯ кист бандаи даргоҳ

ملک بدرگه او کیست بنده درگاه

Фалаки бхргаҳ ӯ чист ҳндўӣии дарбон

فلک بخرگه او چیست هندوئی دربان

Бензади қубба ӯ ҳафт чархи маснади гоҳ

بنزد قبه او هفت چرخ مسند گاه

Ба пеши хайма ӯ на сипеҳри шоди равон

به پیش خیمه او نه سپهر شاد روان

Дамади биҷои гуҳар аз дилаши рухи хуршед

دمد بجای گهر از دلش رخ خورشید

Агар биҳри кафши ғӯта Эй хӯрд Аммон

اگر بیحر کفش غوطه ای خورد عمان

Басӯии нуқтаи зотши хиради наёбади роҳ

بسوی نقطه ذاتش خرد نیابد راه

Шавад чаҳ паргор ар то бҳшри саргардон

شود چه پرگار ار تا بحشر سرگردان

Фазоӣ чарх шавад танг чун дили душман

فضای چرخ شود تنگ چون دل دشمن

Саманди азмаш агар гарм рӯ кунад ҷавлон

سمند عزمش اگر گرم رو کند جولان

Хаёли қаҳраш агар бугзарад бсҳни чаман

خیال قهرش اگر بگذرد بصحن چمن

Ду чашми наргис аз хок сар занад гирён

دو چشم نرگس از خاک سر زند گریان

Насими лутфаш агар сӯии оташи дӯзах

نسیم لطفش اگر سوی آتش دوزخ

Бурид қаҳраш агар сӯии равзаи ризвон

برید قهرش اگر سوی روضه رضوان

Гузар кунад , шавад аз лутфи чашмаи кавсар

گذر کند، شود از لطف چشمه کوثر

Сафар кунад , шавад аз қаҳри шуълаи яздон

سفر کند، شود از قهر شعله یزدان

зи лутфи вуҷӯдаши ин қатраи ист аз дарё

ز لطف وجودش این قطره ایست از دریا

зи қаҳру кинаши ин ршҳаҳи ист аз Аммон

ز قهر و کینش این رشحه ایست از عمان

Шҳо тўӣӣ ки гадоӣ дар ту боҷу хароҷ

شها توئی که گدای در تو باج و خراج

Сетанд аз сари қайсару зи афсари хоқон

ستاند از سر قیصر و ز افسر خاقان

Ббзмгоаҳи ту олами тамоми як қандил

ببزمگاه تو عالم تمام یک قندیل

Баборгоҳи ту ҳрнаҳи сипеҳри як айвон

ببارگاه تو هرنه سپهر یک ایوان

Ҷаҳони бадасти ту чун сайд дар кафи сайёд

جهان بدست تو چون صید در کف صیاد

Фалак бишуст ту чун гӯй дар хами чавгон

فلک بشست تو چون گوی در خم چوگان

Ки бар вуҷӯди ту бурҳон талаб тавонад кард

که بر وجود تو برهان طلب تواند کرد

Ки бар вуҷӯди ҷаҳони сари басари тўӣии бурҳон

که بر وجود جهان سر بسر توئی برهان

Агар зи чашм ҷаҳон гаштае ниҳон чаҳ аҷаб

اگر ز چشم جهان گشته ای نهان چه عجب

Чаро ки ҳаст ҷаҳони чашм ва ту дрори инсон

چرا که هست جهان چشم و تو درار انسان

Ту мбдӣӣу ҷаҳон аз вуҷӯди ту муштақ

تو مبدئی و جهان از وجود تو مشتق

Ки ҳамчуи масдару даравӣ ниҳон шудӣ зи аён

که همچو مصدر و دروی نهان شدی ز عیان

Бгрдни маи гардун дар афкании занҷир

بگردن مه گردون در افکنی زنجیر

Чаҳ рои ҳзм ту бошад зи риштаи каттон

چه رای حزم تو باشد ز رشته کتان

Магари зхўни дили хасми доғдори ту об

مگر زخون دل خصم داغدار تو آب

Хӯрд ки равед дар боғи лолаи нӯъмон

خورد که روید در باغ لاله نعمان

Ҳадиси мадҳи ту икрўз бар даҳонам рафт

حدیث مدح تو یکروز بر دهانم رفت

Ки буии машк мудом оядам ҳаме задаон

که بوی مشک مدام آیدم همی زدهان

Баёни васфи ту якбор брбнонм рафт

بیان وصف تو یکبار بربنانم رفت

Ки то бҳшри гуҳари риздми ҳамеи збнон

که تا بحشر گهر ریزدم همی زبنان

Расед умри бпоёни шҳоу қиссаи мо

رسید عمر بپایان شها و قصه ما

Ҳануз ҳаст зи ҳиҷри рухи ту бе поён

هنوز هست ز هجر رخ تو بی پایان

Шавад ки ин шаби ҳиҷрон сҷр шавад рӯзӣ

شود که این شب هجران سجر شود روزی

Ки офтоби зи тараф уфуқ шавад тобон

که آفتاب ز طرف افق شود تابان

Битоб чеҳра , эй офтоби рӯзи афрӯз

بتاب چهره، ای آفتاب روز افروز

Ки нур гирад аз меҳри чашми шбкўрон

که نور گیرد از مهر چشم شبکوران

зи интизор ту шуд дидаи сипеҳри сипед

ز انتظار تو شد دیده سپهر سپید

зи фурқати ту буд қалби чарх дар хафақон

ز فرقت تو بود قلب چرخ در خفقان

Кунам зи дасти ғамати чок ҳар шабии бсҳр

کنم ز دست غمت چاک هر شبی بسحر

Басони субҳи гиребони ҷома то домон

بسان صبح گریبان جامه تا دامان

Чаҳ рӯз гардад бор дигар руфӯи орм

چه روز گردد بار دگر رفو آرم

Даридаи чоки гиребони бсўзни мижгон

دریده چاک گریبان بسوزن مژگان

Бадасти дузди диҳии ганҷ чанд бе ганҷур

بدست دزد دهی گنج چند بی گنجور

Бком гург наҳй гила чанд бе чӯпон

بکام گرگ نهی گله چند بی چوپان

Фитад ки рӯзӣ чун чарх дар рикоби ту ман

فتد که روزی چون چرخ در رکاب تو من

Бхўоҷаҳи тошии фатҳ ва зафар шавам пӯён

بخواجه تاشی فتح و ظفر شوم پویان

зи офтоби басар бар нуҳуми яке мғФр

ز آفتاب بسر بر نهم یکی مغفر

Ҳам аз ситораи бетон бар кашам яке хуфтон

هم از ستاره بتن بر کشم یکی خفتان

Басони ҷам ки кунад ҷойгаҳи бмснди бод

بسان جم که کند جایگه بمسند باد

Шавам савори абри пушти кӯҳаи шҳлон

شوم سوار ابر پشت کوهه شهلان

Шавам брхши бдонсон ки ҳар ки нашносад

شوم برخش بدانسان که هر که نشناسد

Гумон кунад ки буд рости рустами дастон

گمان کند که بود راست رستم دستان

з каҳкашон фиканам тоб додае парчин

ز کهکشان فکنم تاب داده ای پرچین

зи моҳ нав бикашам об дода Эй барон

ز ماه نو بکشم آب داده ای بران

Бадаст , шуълаи ҷуволае маро зу байн

بدست، شعله جواله ای مرا زو بین

Бишуст , оташи сайёлае марои пайкон

بشست، آتش سیاله ای مرا پیکان

зи теғи меҳр ҳамоил кунам яке шамшер

ز تیغ مهر حمایل کنم یکی شمشیر

зи қавси чархи бпшти афканами яке кайвон

ز قوس چرخ بپشت افکنم یکی کیوان

Бпои хунаки ту аз барқи теғи оташбор

بپای خنک تو از برق تیغ آتشبار

Ҳазор сомрӣу гов зар кунам қурбон

هزار سامری و گاو زر کنم قربان

Баҳри куҷо ки нуҳуми рӯи басӯии сафи аду

بهر کجا که نهم رو بسوی صف عدو

Басони сайли зи бен бар кунам ҳамаи бунён

بسان سیل ز بن بر کنم همه بنیان

Агар бихандад ҳзмт магӯӣ ханда , ки чун

اگر بخندد حضمت مگوی خنده، که چون

Кафидаи мори зи ғам бар ҷигар наад дандон

کفیده مار ز غم بر جگر نهد دندان

Агар чаҳ нест марои ин шуҷоату қудрат

اگر چه نیست مرا این شجاعت و قدرت

Агар чаҳ нест марои ин ҷаллодту имкон

اگر چه نیست مرا این جلادت و امکان

Шавад зи меҳри ту икзраҳи меҳри ъолмтоб

شود ز مهر تو یکذره مهر عالمتاب

Шавад зи лутфи ту як қатраи баҳр бе поён

شود ز لطف تو یک قطره بحر بی پایان

Вагар ки ҳеҷ наёяд змн , ҳаминам бас

وگر که هیچ نیاید زمن، همینم بس

Ки пешаи мадҳи ту созам ҳамеша чун ҳисон

که پیشه مدح تو سازم همیشه چون حسان

Шҳо , мҳо , малико , додгстро , дорам

شها، مها، ملکا، دادگسترا، دارم

зи ҷаври чархи ҷафои пешаи хотирии пжмон

ز جور چرخ جفا پیشه خاطری پژمان

Шикоятӣаст маро аз ки , бандаи ту фалак

شکایتی است مرا از که، بنده تو فلک

Ҳикоятӣаст мар аз ки , рондаи ту ҷаҳон

حکایتی است مر از که، رانده تو جهان

Фалак ки бошад донои гудозу дун парвар

فلک که باشد دانا گداز و دون پرور

Маро чаро бгдозди магари ним нодон

مرا چرا بگدازد مگر نیم نادان

Валек гардад агар нусрати туами ёвар

ولیک گردد اگر نصرت توام یاور

Чаҳ кӣнаҳо кашам аз чархи кўжи пушти камон

چه کینه ها کشم از چرخ کوژ پشت کمان

Саманд қаҳр битозам бсоҳти гардун

سمند قهر بتازم بساحت گردون

Каманди азм дар орми бгрдни кайвон

کمند عزم در آرم بگردن کیوان

з ҳам бипошам яксар буруҷи ин гунбад

ز هم بپاشم یکسر بروج این گنبد

Баҳам бикӯбам икраҳи қусӯри ин айвон

بهم بکوبم یکره قصور این ایوان

Чунон фусурдаи шҳо хотир аз қареҳаи назм

چنان فسرده شها خاطر از قریحه نظم

Ки лол гашта чу сӯсани бсди ҳазор забон

که لال گشته چو سوسن بصد هزار زبان

Вале бъзми мдиҳ туам шавад бар тан

ولی بعزم مدیح توام شود بر تن

зи шавқ ҳар сари мўсди ҳазор калаку забон

ز شوق هر سر موصد هزار کلک و زبان

Шавам қасидаи саро чун бқсди мадҳати ту

شوم قصیده سرا چون بقصد مدحت تو

Сабақи баради қаламамро шритаҳ аз унвон

سبق برد قلمم را شریطه از عنوان

Куҷои маҷоли навиштан ки лафз аз хома

کجا مجال نوشتن که لفظ از خامه

Аннан рибоед аз шавқу маънӣ аз табён

عنان رباید از شوق و معنی از تبیان

Ҳамеша то ки буд сабзаи хези фазли баҳор

همیشه تا که بود سبزه خیز فضل بهار

Ҳамора то ки буд барги рези вақти хазон

هماره تا که بود برگ ریز وقت خزان

Муҳиб рӯй ту хандон чаҳ барқ дар озор

محب روی تو خندان چه برق در آزار

Адуии ҷоҳи ту гирён чаҳ абр дар Нитсаон

عدوی جاه تو گریان چه ابر در نیسان

Шҳо қабул кун аз бандаи вази насруллоҳ

شها قبول کن از بنده وز نصرالله

Ки ҳар ду ббдаҳи икдргҳиму икдиўон

که هر دو ببده یکدرگهیم و یکدیوان