Бгоҳ шом ки аз риюи ҷодӯии римн

به گاه شام که از ریو جادوی ریمن

Фитод хотами ҷам дар бадасти аҳрӣман

فتاد خاتم جم در به دست اهریمن

Бгўри ғор фурӯ рафт то ҷаври баҳром

به گور غار فرو رفت تاجور بهرام

Бкоми мор дар афтод номвари баҳман

به کام مار درافتاد نامور بهمن

Фурӯ нишаст чу аз тоби шуълаи оташи меҳр

فرو نشست چو از تاب شعلهٔ آتش مهر

Ҷаҳон задуд сияҳи тираи гашт чун гулхан

جهان ز دود سیه تیره گشت چون گلخن

Сар аз дарича фурӯ доштанд бо сад ноз

سر از دریچه فرو داشتند با صد ناز

Ҳазор лаъибати дастони навози чашмаки зан

هزار لعبت دستان نواز چشمک زن

Бичишам омад гетӣ чу хонаи торик

به چشم آمد گیتی چو خانه تاریک

Ки бинӣ аз дару боми андарони басии равзан

که بینی از در و بام اندران بسی روزن

Фалак ту гуфтӣ дар сӯги меҳри рӯзи афрӯз

فلک تو گفتی در سوگ مهر روز افروز

Сиёҳ кард бикбори дръу пероҳан

سیاه کرد به یکبار درع و پیراهن

Нишаста ман бшби тира дар биринҷу азоб

نشسته من به شب تیره در به رنج و عذاب

ҲлиФи Фкрўсҳоду алиФи дарду ҳузн

حلیف فکر و سهاد و الیف درد و حزن

Набӯд ҳамдами ман ҷузи ду ёри ноҳамҷинс

نبود همدم من جز دو یار ناهمجنس

Киришмаи созу таронаи навозу дастони зан

کرشمه ساز و ترانه نواز و دستان زن

Яке қалам , дгарии шамъ , ҳар ду муҳаррами роз

یکی قلم، دگری شمع، هر دو محرم راز

Баҳри мақому баҳри маҳфилу баҳри барзан

به هر مقام و به هر محفل و به هر برزن

Яке бмоаҳ фаро карда қади басони илм

یکی به ماه فرا کرده قد بسان علم

Яке бчоаҳи фурӯи бардаи сари басони расан

یکی به چاه فرو برده سر بسان رسن

Яке бидода сари хеш дар баҳоии забон

یکی بداده سر خویش در بهای زبان

Яке ниҳодаи дили хеш дар фазои даҳан

یکی نهاده دل خویش در فضای دهن

Фарози фарқи якеро басари гирифтаи қарор

فراز فرق یکی را بصر گرفته قرار

Фурӯди пои икиро забон намӯда ватан

فرود پای یکی را زبان نموده وطن

Яке чу Хизру сиёҳяш аз фазои дуот

یکی چو خضر و سیاهیش از فضای دوات

Яке чу Юнусу моҳяш аз даҳони лаган

یکی چو یونس و ماهیش از دهان لگن

Яке аз андўҳмаҳи сараши дида чун наргис

یکی از آن دو همه سرش دیده چون نرگس

Яке ҳама сар шуд забонаш чун сӯсан

یکی همه سر شد زبانش چون سوسن

Бҳмзбонии ин ҳар ду ёри ноҳамҷинс

به همزبانی این هر دو یار ناهمجنس

Бирафт нимаи шаби ман биринҷу дарду мҳн

برفت نیمه شب من به رنج و درد و محن

Нишаста ман бкнории малул вор хамӯш

نشسته من به کناری ملول‌وار خموش

Ки рафт шамъу қлмрои заҳри каронаи сухан

که رفت شمع و قلم را زهر کرانه سخن

Ҳадисашон бтФохр кашиду баҳсу ҷидол

حدیثشان به تفاخر کشید و بحث و جدال

Ки аз тафохури хезади ҳамаи низоу Фтн

که از تفاخر خیزد همه نزاع و فتن

Чаҳ гуфт шамъ бигуфт онмҳл ки нўрмн аст

چه گفت شمع بگفت آن محل که نور من است

Ту кистӣ ки бароне ҳадис аз ту ва ман

تو کیستی که برانی حدیث از تو و من

Ту сари басари ҳамаи тани устихон бе мағзӣ

تو سر به سر همه تن استخوان بی مغزی

Манам ки мағзам ва бе устихони марои ҳамаи тан

منم که مغزم و بی استخوان مرا همه تن

Маро ҳамеша буд ҷой дар булӯрӣни тахт

مرا همیشه بود جای در بلورین تخت

Турои бчўбини тобут дар буд маскан

ترا به چوبین تابوت در بود مسکن

Баҳри куҷо ки таҷаллӣ кунам зи фарти зуҳӯр

بهر کجا که تجلی کنم ز فرط ظهور

Шавад чаҳ таври пар аз нури водии эмин

شود چه طور پر از نور وادی ایمن

зи бскаҳ шуъла занад дар дилами шарораи ишқ

ز بس که شعله زند در دلم شراره عشق

Ҳамораи пӯшами тан бар фарози пероҳан

هماره پوشم تن بر فراز پیراهن

Даҳон бихон касам чарб менагашта ки ҳаст

دهان به خوان کسم چرب می‌نگشته که هست

Маро чу бодом аз ашки чашми худ равған

مرا چو بادام از اشک چشم خود روغن

Даруни риш доим нишаста взлбу чашм

درون ریش دائم نشسته وز لب و چشم

Ҳамораи оҳам бар лаб , сиришк дар доман

هماره آهم بر لب، سرشک در دامن

Ба нимаи тан чу климм ба нимаи тан чу халил

به نیمه تن چو کلیمم به نیمه تن چو خلیل

Дар оби сохтаи моўӣ , бнор карда ватан

در آب ساخته ماوی، به نار کرده وطن

Бгоҳ парвариш аз ҷисми худ хӯриши созам

به گاه پرورش از جسم خود خورش سازم

Ки ба зхўони касони хӯни хештан хӯрдан

که به ز خوان کسان خون خویشتن خوردن

Чу бар фурӯзам чун меҳри рухи зи парвона

چو برفروزم چون مهر رخ ز پروانه

Ҳазор ҳрбои бинии маро ба пиромн

هزار حربا بینی مرا به پیرامن

Брх фурӯзӣ қоими мақоми меҳри фалак

به رخ فروزی قائم مقام مهر فلک

Бқди фарозии ноӣби мноби сарви чаман

به قد فرازی نائب مناب سرو چمن

Марои забону дили андрикист кам чу ту нест

مرا زبان و دل اندر یکیست کم چو تو نیست

Ду сӯии қалбу забону дурӯии сару ълн

دو سوی قلب و زبان و دو روی سر و علن

Дилати ду сӯйу забонати ду гӯйу чеҳраи ду рӯй

دلت دو سوی و زبانت دو گوی و چهره دو روی

Басони ҷодӯии макори пурфусуну Фтн

بسان جادوی مکار پر فسون و فتن

Сёҳкорӣу воруну божгўни рафтор

سیاهکاری و وارون و باژگون رفتار

Забони дарозу тиҳии мағз ва кам дилу пурфан

زبان دراز و تهی مغز و کم دل و پر فن

Бзодаҳем ману ангабини зики модар

بزاده‌ایم من و انگبین ز یک مادر

Буд дили магаси наҳл ҳар дуро маъдан

بود دل مگس نحل هر دو را معدن

зи як бародари коми ҷаҳонёни ширин

ز یک برادر کام جهانیان شیرین

Зики бародари чашми ҷаҳонёни равшан

ز یک برادر چشم جهانیان روشن

Басари саросари чашмам , вале на чун наргис

به سر سراسر چشمم، ولی نه چون نرگس

Бетони тамоми забонам , вале на чун сӯсан

به تن تمام زبانم، ولی نه چون سوسن

Ки чашми ман ҳамаи равшан буд , аз он торик

که چشم من همه روشن بود، از آن تاریک

Ки лаъли ман ҳама гуё буд , аз он алкн

که لعل من همه گویا بود، از آن الکن

Турои бпоиаҳи ман кӣ сухан расад ки буд

ترا به پایه من کی سخن رسد که بود

Ҳиммати зи сояи ман сози пояи гоҳи сухан

همت ز سایه من ساز پایه گاه سخن

Сухан чаҳ шамъи бдинҷои расонад , биравӣ бонг

سخن چه شمع بدینجا رساند، بر وی بانگ

Бузади қалам ки ?ҳулло то бкии ғариву ғжн

بزد قلم که هلا تا به کی غریو و غژن

Фузун магӯӣу бҳрзаҳи муллоӣу жожмхоӣ

فزون مگوی و به هرزه ملای و ژاژ مخای

Занахи мкўбу газофаи марон ва лоф мазан

زنخ مکوب و گزافه مران و لاف مزن

Ки меҳр гардун натавон наҳуфт дар бглим

که مهر گردون نتوان نهفت در به گلیم

Ки об дарё натавон кашид дар блгн

که آب دریا نتوان کشید در به لگن

Бмшт барад нишоед газофаи зии санадон

به مشت برد نشاید گزافه زی سندان

Бахшат кард нишоед ситеза бо оҳан

به خشت کرد نشاید ستیزه با آهن

Агар баҷоед донадон касе абои савҳон

اگر بجاید داندان کسی ابا سوهان

Зиён бдндон хоҳад расӣдании сўҳн

زیان بدندان خواهد رسیدنی سوهن

Ки санг хоро натавон бурид бо мижгон

که سنگ خارا نتوان برید با مژگان

Ки барқ оташ натавон наҳуфт дар доман

که برق آتش نتوان نهفت در دامن

Чароғи меҳри нишонеи бостини қабо

چراغ مهر نشانی به آستین قبا

Ббоғи чархи броӣии бнрдбони расан

به باغ چرخ برآیی به نردبان رسن

зи ман бгитӣ пайдост тарҷумони хирад

ز من به گیتی پیداست ترجمان خرد

зи ман бхлқ ҳувайдост достони Фтн

ز من به خلق هویداست داستان فطن

Сухан ҳануз нпимўдаҳи раҳи зи дили бзбон

سخن هنوز نپیموده ره ز دل به زبان

Ки ман нўштмш аз бохтари бмлки хутан

که من نوشتمش از باختر بملک ختن

Срири ман на агар нафхи сувари пас з чаҳ рӯаст

صریر من نه اگر نفخ صور پس ز چه روست

Чу нафхи сувари бадви зиндаи мурдаҳои куҳан

چو نفخ صور بدو زنده مرده‌های کهن

Бхти бандагии хоҷа то ниҳодами сар

به خط بندگی خواجه تا نهادم سر

Бхти бандагӣами сари ниҳодаи халқи зи ман

به خط بندگیم سر نهاده خلق ز من

Яке кашида дарахтам ки зер соя марост

یکی کشیده درختم که زیر سایه مراست

зи чини ббохтр аз бохтари бмлки дкн

ز چین به باختر از باختر به ملک دکن

Гирифтаи малики ҷаҳонами тамоми шохау барг

گرفته ملک جهانم تمام شاخه و برگ

Гирифта рӯй заминами ҳамаи фурӯъу Фнн

گرفته روی زمینم همه فروع و فنن

Кунам зи машки сияҳи донаҳои лаъли бадахш

کنم ز مشک سیه دانه‌های لعل بدخش

Кунам зи ақди шабаҳи хӯшаҳои дар адан

کنم ز عقد شبه خوشه‌های دُر عدن

Срири ман буд андар бигӯаш донишвар

صریر من بود اندر به گوش دانشور

Ба аз навой неу чангу нолаи арғн

به از نوای نی و چنگ و ناله ارغن

Бғири ман ки нагорд сола дар ҳамаи илм

به غیر من که نگارد رساله در همه علم

Бғири ман ки нависад саҳифа дар ҳамаи фан

به غیر من که نویسد صحیفه در همه فن

Ҳамора аз ман поянда ҳар чаҳ илму камол

هماره از من پاینده هرچه علم و کمال

Ҳамеша аз ман зоянда ҳар чаҳ фарзу сунан

همیشه از من زاینده هرچه فرض و سنن

Ҳамеша созами ангушти оқилони мураккаб

همیشه سازم انگشت عاقلان مرکب

Ҳамора дорам дар шасти бхрдони маскан

هماره دارم در شست بخردان مسکن

Камар бхдмт барбандам аз миёнаи ҷон

کمر به خدمت بربندم از میانهٔ جان

Ба теғам ар бигушоӣанд банди банди азтн

به تیغم ار بگشایند بند بند از تن

зи хати фармони ҳаргизи нмикшми сар агар

ز خط فرمان هرگز نمیکشم سر اگر

Ҳазор бор ба теғам баранд сари збдн

هزار بار به تیغم بُرند سر ز بدن

Чу чӯби Мӯсои умрони зи шакли мори дамор

چو چوب موسی عمران ز شکل مار دمار

Кашами зи саҳари бФрмони қодири зўолмн

کشم ز سحر به فرمان قادر ذوالمن

Се гавҳарем ман ва ноӣ врмҳ аз як кон

سه گوهریم من و نای و رمح از یک کان

Ки ҳаст кори ҷаҳон аз низоми мо мутқан

که هست کار جهان از نظام ما متقن

Яке брзми шаҳиду бкии ббзми надим

یکی به رزم شهید و بکی به بزم ندیم

Яке бъзми ҷаҳони пешкору хасми шикан

یکی به عزم جهان پیشکار و خصم شکن

Киин бародар агар чаҳ манам ва лек ондў

کهین برادر اگر چه منم و لیک آن دو

Баранд тоъату фармони ман бҷону бетон

بَرند طاعت و فرمان من به جان و به تن

Бшҳди ноб буд нӯки хори ман пари бор

به شهد ناب بود نوک خار من پر بار

Бснъи ҳазрати яздони чунонкии хоримн

به صنع حضرت یزدان چنانکه خار یمن

Ҳазор таблаи аттор дар забон ман аст

هزار طبلهٔ عطار در زبان من است

Ки миФшонми анбари бртл ва , машк , ба ман

که می‌فشانم عنبر به رطل و، مشک به من

Забони дарозии шамъу қалами зи расми адаб

زبان درازی شمع و قلم ز رسم ادب

Фузун кашид ва бғўғо раседу баҳсу Фтн

فزون کشید و به غوغا رسید بحث و فتن

Ки ман зи ҷои фурӯи ҷустаму бик ногоҳ

که من ز جای فرو جستم و به یک ناگاه

Задам багаз лаки тодиб ҳар дуро гардан

زدم به گزلک تادیب هر دو را گردن

Ҳануз соз назолу қаттолу баҳсу ҷидол

هنوز ساز نزال و قتال و بحث و جدال

зи ҷанги шамъу қалам буд дар миён , то ман

ز جنگ شمع و قلم بود در میان، تا من

БФкри онкӣ майонишон бисоти сулҳи нуҳум

به فکر آنکه میانشان بساط صلح نهم

Ки рафта буд зхили нуҷуми рӯҳ аз тан

که رفته بود ز خیل نجوم روح از تن

зи баҳри марги ҷигари гӯшагони хеш , фалак

ز بهر مرگ جگر گوشگان خویش، فلک

Дарида буд гиребони ҷома то доман

دریده بود گریبان جامه تا دامن

Фалак бигӯаш дар овехт қртаҳи заррин

فلک به گوش درآویخت قُرطه زرین

Ҳавои здўш бар афканди гӯшаи адкн

هوا ز دوش برافکند گوشه ادکن

Магари бҷиби насими саҳари зи Юсуфи меҳр

مگر به جیب نسیم سحر ز یوسف مهر

Бширўори ниҳон буд буии пероҳан

بشیروار نهان بود بوی پیراهن

Ки чашми чарх ки аз дарди ҳиҷр буд сипед

که چشم چرخ که از درد هجر بود سپید

Басони дидаи ёқӯби гашт аз ӯ равшан

بسان دیده یعقوب گشت از او روشن

Сипеҳри машъалаи афрӯзи гашту ғолияи сӯз

سپهر مشعله افروز گشت و غالیه سوز

Насими миҷмараи гардону субҳи навбати зан

نسیم مجمره گردان و صبح نوبت زن

Баъӣди муваллиди масъӯди шоҳи хайбари гир

به عید مولد مسعود شاه خیبر گیر

Бҷшни дилкаши мелоди мейри шери афкан

به جشن دلکش میلاد میر شیر افکن

Шаҳӣ ки аз шарафи муваллидаши бкъбаҳ ҳануз

شهی که از شرف مولدش به کعبه هنوز

зи рашк шуъла занад хоки водии эмин

ز رشک شعله زند خاک وادی ایمن

Ниҳоди гом чаҳ андари бахонаи яздон

نهاد گام چه اندر به خانه یزدان

зи тоқи хонаи фурӯи рехт ҳар чаҳ буду сн

ز طاق خانه فرو ریخت هرچه بود وَثَن

Балӣ чу хонаи худо дар наад бахонаи қадам

بلی چو خانه‌خدا درنهد به خانه قدم

Тиҳии намояди бегонаи хонау барзан

تهی نماید بیگانه خانه و برزن

Ду даст ӯст ду гетӣ чу неки дрнгрӣ

دو دست اوست دو گیتی چو نیک درنگری

Бқҳру лутфи яке аиср ва яке эмин

به قهر و لطف یکی اَیسر و یکی اَیمن

Яқин буд ки аз ин рӯаст мардуми ду ҷаҳон

یقین بود که از این روست مردم دو جهان

Яке қарини нишот ва яке надими мҳн

یکی قرین نشاط و یکی ندیم محن

Баҳам на бинии дасташи магари бурузи ғзо

به هم نبینی دستش مگر به روز غزا

Ки мебигирад андари ҳамеи бдшти пурН

که می‌بگیرد اندر همی به دشت پرن

Магар ки теғи варо дар Яман бидоданд об

مگر که تیغ ورا در یمن بدادند آب

Ки сурхи гашт аз ӯ чеҳраи ақиқи Яман

که سرخ گشت از او چهره عقیق یمن

Аду чаҳ тозад зии разм ӯ , бсўи каши моам

عدو چه تازد زی رزم او، به سوکش مام

Кунад сиёҳи бетони хок бар сар аз шеван

کند سیاه به تن خاک بر سر از شیون

Ҷаҳони бадасташ чун сайд дар кафи сайёд

جهان به دستش چون صید دُر کف صیاد

Фалак бишусташ чун гӯй дар хами мҳҷн

فلک به شستش چون گوی در خَم مِحجن

На дараки шахси ваии андари тавон бълму яқин

نه درک شخص وی اندر توان به علم و یقین

На фаҳми зоти ваии андари тавон бӯи ҳаму бзн

نه فهم ذات وی اندر توان به وهم و به ظن

Гирифтаи мҳрўии андари бҷсми ҷой , чу ҷон

گرفته مهر وی اندر به جسم جای، چو جان

Вале на ҷонӣ коед буруни бмрги зтн

ولی نه جانی کاید برون به مرگ ز تن

Шҳо тўӣӣ ки бўсФи мдоӣҳи ту буд

شها توئی که به وصف مدائح تو بود

Забони нотиқаи лолу баёни табъи алкн

زبان ناطقه لال و بیان طبع الکن

зи сами асби ту дар дидгоҳи чархи ғубор

ز سم اسب تو در دیدگاه چرخ غبار

Захми хоми ту бар чеҳраи сипеҳри шикан

ز خم خام تو بر چهره سپهر شکن

Чаҳ ғами ҳисоми туро ,гар буд адуи пурзӯр

چه غم حسام تو را، گر بود عدو پُر زور

Чаҳ боки теғи туро ,гар буд сипоҳи кшн

چه باک تیغ تو را، گر بود سپاه کشن

Чаҳ бок дорад шер аз бузургии оҳӯ

چه باک دارد شیر از بزرگی آهو

Чаҳ бим дорад барқ аз бузургии хирман

چه بیم دارد برق از بزرگی خرمن

Нагар атои туро дасти абршди ганҷур

نه گر عطای تو را دست ابر شد گنجور

Нагар сахои туро қаъри бҷршди махзан

نه گر سخای تو را قعر بجر شد مخزن

зи қаъри ин з чаҳ рӯ хост лўлўии хуши об

ز قعر این ز چه رو خاست لولوی خوش آب

Зчшми он з чаҳ сони рехти гавҳари равшан

 زچشم آن ز چه سان ریخت گوهر روشن

зи бими теғи ту брхнги осмони рафтор

ز بیم تیغ تو بر خنگ آسمان رفتار

Кунад басӯии ҳазимати азимат аз душман

کند به سوی هزیمت عزیمت از دشمن

з теғ бинад девори оташин дар пеш

ز تیغ بیند دیوار آتشین در پیش

з дръ ёбад зиндони оҳанӣн бар тан

ز درع یابد زندان آهنین بر تن

Ҳамон ду мӯӣ ки бар рустааш бадӯри зи нах

همان دو موی که بر رسته‌اش به دور زنخ

Ҳамон ду ришта ки ипўстаҳ Эй бигард зқн

همان دو رشته که پیوسته‌ای به گرد ذقن

Шавад бҳкми ту чандини ҳазор банди гарон

شود به حکم تو چندین هزار بند گران

Ки даст ӯро бандади зи пушти бргрдн

که دست او را بندد ز پشت بر گردن

Нафас ба ҳалқаши бандади зи бим , роҳи нафас

نفس به حلقش بندد ز بیم، راه نفس

Забон бкомш гирад зи ҳавл , роҳи сухан

زبان به کامش گیرد ز هول، راه سخن

Брмҳи хеш ба бинад гумон кунад ки тӯдор

به رمح خویش ببیند گمان کند که تو دار

Ҳамеи Фрохтаҳ эй каш бадв кунӣ оўн

همی فراخته‌ای کش بدو کنی آون

Ба тиъи хеш ба бинад гумон кунад ки тўнор

به تیع خویش ببیند گمان کند که تو نار

Ҳаме фурӯхтае каш бидон бисӯзӣ тан

همی فروخته‌ای کش بدان بسوزی تن

Каманди хеш ба биндгмон кунад ки тўмор

کمند خویش ببیند گمان کند که تو مار

Бадв гумоштае каш фурӯ кашад бдҳн

بدو گماشته‌ای کش فرو کشد به دهن

Бмўии хеш ба бинад гумон кунад ки тўхор

به موی خویش بیند گمان کند که تو خار

Фиканда аиши бҷомаҳ ки дар хулди ббдн

فکنده‌ایش به جامه که درخلد به بدن

Адуи брзми ту чун дръи оҳанӣни пӯшад

عدو به رزم تو چون درع آهنین پوشد

Кунад зи оҳани бртни бадасти хеши кафан

کند ز آهن بر تن به دست خویش کفن

Бурузи маърака казҳоиу ҳўии кӣнаи кашон

به روز معرکه کز های و هوی کینه کشان

Фазои руз мгаҳ ояд пар аз ғариву ғжн

فضای رزمگه آید پر از غریو و غژن

Синон найза нишаста даруни ҳалқаи чашм

سنان نیزه نشسته درون حلقه چشم

БдонсФт ки тани шамъ дар даҳони лаган

بدان صفت که تن شمع در دهان لگن

Наад зи хӯни ялони теғи тоҷ бар торак

نهد ز خون یلان تیغ تاج بر تارک

Кунад зи чашми зираи найзаи тавқ дар гардан

کند ز چشم زره نیزه طوق در گردن

зи об теғ шавад рӯй зарди мардони сурх

ز آب تیغ شود روی زرد مردان سرخ

Бидон сифат ки дар оби андари аўФтди рӯин

بدان صفت که در آب اندر اوفتد روین

Хамидаи ханҷари знигор гавани ту чу фалак

خمیده خنجر زنگارگون تو چو فلک

Шавад аёну гуҳари андари он басони пурН

شود عیان و گهر اندر آن بسان پرن

Кунад хароби бадасти ту обдодаҳи ҳисом

کند خراب به دست تو آبداده حسام

Баннои кохи бақоро чу сайл бунён кун

بنای کاخ بقا را چو سیل بنیان کن

Барои онкӣ биҷӯед зи ҷону дили зинҳор

برای آنکه بجوید ز جان و دل زنهار

зи теғи Зуҳраи шикофу зи гурзи хораи шикан

ز تیغ زهره شکاف و ز گرز خاره شکن

зи нӯки тирчаҳ танҳо ки бар кашида забон

ز نوک تیر چه تن‌ها که برکشیده زبان

зи захми теғ чаҳ сарҳо ки бар кушодаи даҳан

ز زخم تیغ چه سرها که برگشاده دهن

Даҳони ғунча на бинад касе дигар хандон

دهان غنچه نبیند کسی دگر خندان

Насими қаҳри ту гар бугзарад бхоки дмн

نسیم قهر تو گر بگذرد به خاک دمن

Ду чашми наргис аз хок бар дамади гирён

دو چشم نرگس از خاک بردمد گریان

Хаёли теғи ту гар бугзарад бсҳни чаман

خیال تیغ تو گر بگذرد به صحن چمن

Барои бахшиш туаст инки меҳри рӯзи афрӯз

برای بخشش تو است اینکه مهر روز افروز

Брўзгор кашад дар ҳамораи ранҷу мҳн

به روزگار کشد در هماره رنج و محن

Буруз ва шаб накунад лаҳзае тани осоӣӣ

به روز و شب نکند لحظه‌ای تن آسائی

Бигард хоки бигардади ҳамораи даври змн

به گرد خاک بگردد هماره دور ز من

Бхўн дида кунад ранги гавҳари андари кон

به خون دیده کند رنگ گوهر اندر کان

Бошак чашм диҳад оби сим дар маъдан

به اشک چشم دهد آب سیم در معدن

Чанд брзми чунон нӯки мурғи тири тўҷон

چند به رزم چنان نوک مرغ تیر تو جان

Ки мурғи хонагӣ аз хоки донаи арзан

که مرغ خانگی از خاک دانه ارزن

Ҳавои мадҳ ту будам шҳо вале чаканам

هوای مدح تو بودم شها ولی چه کنم

Ки ҳаст нотиқаи ъниину табъи астари вен

که هست ناطقه عنیین و طبع استرون

Бад-ӣни чакомаи нисор аўрдидаҳаст ки дар ӯст

بدین چکامه نثار اوردیده است که در اوست

Мадоеҳӣ ки фузунаст аз баҳоу саман

مدایحی که فزون است از بها و ثمن

Бад-ӣни ситабрӣу зафтӣ ки бинӣам андом

بدین ستبری و زفتی که بینی‌ام اندام

Шавам бФкр чу борӣки ришта дар сӯзан

شوم به فکر چو باریک رشته در سوزن

Қалам наёрад тоб аз камоли сахтии шеър

قلم نیارد تاب از کمال سختی شعر

Магар ки барбарам аз ин сипас қалами зоҳн

مگر که بربرم از این سپس قلم زآهن

Ҳамеша то ки дамади хоки вирди Нитсаон

همیشه تا که دمد خاک ورد نیسان

Ҳамора то ки вазади боди сард дар баҳман

هماره تا که وزد باد سرد در بهمن

Буд муҳиби ту дилгарм дар броҳту айш

بود محب تو دلگرم در، به راحت و عیش

Буд адуии ту дили сард дар бадараду мҳн

بود عدوی تو دل سرد در، به درد و محن