Ҷаҳони ҷои ором ва роҳат надорад

جهان جای آرام و راحت ندارد

Биҷузи меҳнату ранҷ ва заҳмат надорад

بجز محنت و رنج و زحمت ندارد

Ба дунё мабандӣ дил ар оқил астӣ

به دنیا مبندی دل ار عاقل استی

Ки ин даҳри ҷузи заҷр ва зиллат надорад

که این دهر جز زجر و ذلت ندارد

Ба неъмат машав ғарраи манъам ки неъмат

به نعمت مشو غره منعم که نعمت

Самар дар ҷаҳони ғайр нқмт надорад

ثمر در جهان غیر نقمت ندارد

Азиз худо ҳаст он кас ба ботин

عزیز خدا هست آن کس به باطن

Ки дар зоҳир ӯ малик ва давлат надорад

که در ظاهر او ملک و دولت ندارد

Агар аҳли ҳақӣу маъсӯму покӣ

اگر اهل حقی و معصوم و پاکی

Бизан қайди он зан ки исмат надорад

بزن قید آن زن که عصمت ندارد

Буд душмани марди он зан ки лутфаш

بود دشمن مرد آن زن که لطفش

Ба ғайраст ва бо шӯй улфат надорад

به غیر است و با شوی الفت ندارد

Шавад мардро қадари олии зи ҳиммат

شود مرد را قدر عالی ز همت

На мардаст он кас ки ҳиммат надорад

نه مرد است آن کس که همت ندارد

з дарвеш шуд сулҳи кули ҷанги мутлақ

ز درویش شد صلح کل جنگ مطلق

Ки гуяд ки дарвеш қудрат надорад

که گوید که درویش قدرت ندارد

Махоҳ аз мхнси кафии оби ҳаргиз

مخواه از مخنث کفی آب هرگز

Махӯр нони он кас ки ғайрат надорад

مخور نان آن کس که غیرت ندارد

Табибӣ нахоҳад дўоӣӣ наҷуед

طبیبی نخواهد دوائی نجوید

Касе кӯ ба ҷони айб ва иллат надорад

کسی کو به جان عیب و علت ندارد

Мадаи пандгар оқил ҳастӣ ба ҷоҳил

مده پند گر عاقل هستی به جاهل

Ки ҷоҳили биҷузи ҷаҳл ва ғифлат надорад

که جاهل بجز جهل و غفلت ندارد

Хиради гавҳарии гавҳаратро ба қимат

خرد گوهری گوهرت را به قیمت

ХзФ назд каси қадар ва қимат надорад

خزف نزد کس قدر و قیمت ندارد

Нахоҳад агар мункири абёти мо ро

نخواهد اگر منکر ابیات ما را

Саломат нахоҳад саодат надорад

سلامت نخواهد سعادت ندارد

з « ҳоҷиб » зару сам ҳаргиз набинӣ

ز «حاجب » زر و سم هرگز نبینی

Ки ганҷӣ ба аз кунҷ азлат надорад

که گنجی به از کنج عزلت ندارد