Дили ойина рӯй худо шуд чаҳ баҷо шуд

دل آئینه روی خدا شد چه بجا شد

Ҷони нури яқини гашту дилами тир бақо шуд

جان نور یقین گشت و دلم تیر بقا شد

Субҳ омад ва шуд ҳамчуи рақиб аз бар мо рафт

صبح آمد و شد همچو رقیب از بر ما رفت

Зулмат аҷабӣ нестгар аз нур ҷудо шуд

ظلمت عجبی نیست گر از نور جدا شد

Чун Хизри Сикандар , зи паии об бақо рафт

چون خضر سکندر، ز پی آب بقا رفت

Андари талаби об бақо рафт ва фано шуд

اندر طلب آب بقا رفت و فنا شد

Касро надиҳади оби бақои даст ба шамшер

کس را ندهد آب بقا دست به شمشیر

Чун оби бақои қисмати шоҳон гадо шуд

چون آب بقا قسمت شاهان گدا شد

Қдқому қдқоли мунодӣати Нидо , дод

قدقام و قدقال منادیت ندا، داد

Даҷоли ту гўӣӣ ки зи тани санг ва Нидо шуд

دجال تو گوئی که ز تن سنگ و ندا شد

Рӯҳи алқдсои гӯй ба сосони нахустин

روح القدسا گوی به ساسان نخستین

Шоҳии ҷаҳони вақти ман бесрўпо шуд

شاهی جهان وقت من بی سروپا شد

Сар , моили сомони бад ,у дили толиби ҷонон

سر، مایل سامان بد، و دل طالب جانان

Аз гарданами ин дайни злтФи ту адо шуд

از گردنم این دین زلطف تو ادا شد

Собит чу замин буд бадии асфалу аднӣ

ثابت چو زمین بود بدی اسفل و ادنی

Чун шуд мутаҳаррики ҳамаи аъло ва ъло шуд

چون شد متحرک همه اعلی و علا شد

Дар мзбҳти исҳоқ ва Исмоил надидем

در مذبحت اسحاق و اسماعیل ندیدیم

Дидем вале сад чу броҳим фидо шуд

دیدیم ولی صد چو براهیم فدا شد

Бо муддаӣ шавам бидонадяши бгўӣид

با مدعی شوم بداندیش بگوئید

Аҷри ту ҳадари саъии ту якбора ҳбо шуд

اجر تو هدر سعی تو یکباره هبا شد

Ба гашти тбибои марази ҷон ки бад аз ҳиҷр

به گشت طبیبا مرض جان که بد از هجر

Чун нӯши лаби лаъли ту доруӣ шифо шуд

چون نوش لب لعل تو داروی شفا شد

Мо омад сулҳем ва бдоӣӣ нашносем

ما آمد صلحیم و بدائی نشناسیم

Кӣ лафзи дуои муддаии кор худо шуд

کی لفظ دعا مدعی کار خدا شد

Дар зулмати ҷаҳли абадӣ буд ҷаҳонӣ

در ظلمت جهل ابدی بود جهانی

Равшани зи ту эй нури худо , арз ва само шуд

روشن ز تو ای نور خدا، ارض و سما شد

Аз лафзи бдо , дар гузар эй хасм чу « ҳоҷиб »

از لفظ بدا، در گذر ای خصم چو «حاجب »

Ҳосил чаҳ биҷузи кизб аз ин лафз бдо шуд

حاصل چه بجز کذب از این لفظ بدا شد